Odkryj: Rabat

MUŻA to narodowe społeczne muzeum sztuki Malty, otwarte w 2018 roku w Auberge d'Italie, XVI-wiecznej siedzibie rycerzy włoskich, której barokową fasadę zdobi brązowe popiersie wielkiego mistrza Gregoria Carafy. Zastąpiło Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych i pokazuje sztukę maltańską i europejską od średniowiecza, w tym dzieła Mattii Pretiego.

Narodowe Muzeum Archeologiczne zajmuje Auberge de Provence, zbudowany w 1571 roku według projektu Girolama Cassara przy Republic Street. Pokazuje znaleziska z prehistorycznych świątyń i grobowców Malty, w tym Śpiącą Damę z Hypogeum Ħal Saflieni i Wenus z Malty z Ħaġar Qim, a także przedmioty z epoki brązu i fenickie.

Świątynie Tarxien to zespół czterech budowli megalitycznych wzniesionych między około 3600 a 2500 rokiem p.n.e., odkopywanych od 1915 roku przez Themistoclesa Zammita. Kamienne bloki zdobione spiralami i fryzami ze zwierzętami oraz dolna połowa dużego posągu kobiecego są pokazywane na miejscu w replikach, a oryginały znajdują się w Narodowym Muzeum Archeologicznym. Pozostałości osłania dziś zadaszenie.

Górne Ogrody Barrakka urządzono w 1661 roku na Bastionie św. Piotra i Pawła jako prywatny ogród rycerzy włoskich; w 1824 roku udostępniono je publicznie. Arkady otaczają taras z widokiem na Wielki Port i Trzy Miasta; poniżej Bateria Salutacyjna oddaje wystrzał z armaty w południe i o 16:00.

Prokatedra św. Pawła to anglikańska katedra Malty, ufundowana przez królową Adelajdę podczas jej pobytu na wyspie i zbudowana w latach 1839–1844 w miejscu Auberge d'Allemagne. Jej klasycystyczny portyk wychodzi na plac Niepodległości, a iglica o wysokości około 60 metrów jest charakterystycznym punktem Valletty od strony Marsamxett.

Konkatedrę św. Jana zbudowano w latach 1573–1578 według projektu Girolama Cassara jako kościół konwentualny joannitów. Jej skromna fasada kontrastuje z barokowym wnętrzem ozdobionym przez Mattię Pretiego, posadzką nawy z około 400 inkrustowanych marmurowych płyt nagrobnych rycerzy oraz Ścięciem św. Jana Chrzciciela Caravaggia (1608) w oratorium.

Teatr Manoel zbudowano w 1731 roku na koszt wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny; należy do najstarszych czynnych teatrów w Europie. Jego owalna widownia ma trzy kondygnacje złoconych drewnianych lóż i sufit malowany płatkami złota. Jest teatrem narodowym Malty, a zwiedzanie z przewodnikiem obejmuje widownię, scenę i małe muzeum.

Kolegiata Rozbicia Statku św. Pawła upamiętnia rozbicie statku apostoła Pawła u brzegów Malty w 60 roku n.e. Zbudowana w latach 70. XVI wieku i przebudowana w XVII wieku, z fasadą dodaną w 1885 roku, mieści złocony drewniany posąg św. Pawła wyrzeźbiony przez Melchiorre Cafę, relikwię kości nadgarstka świętego i fragment kolumny, na której według tradycji został ścięty.

Pałac Wielkiego Mistrza zaczęto budować w 1571 roku jako rezydencję wielkich mistrzów zakonu joannitów; później mieszkali w nim brytyjscy gubernatorzy, a dziś jest siedzibą prezydenta Malty. Zwiedzający oglądają Sale Reprezentacyjne, korytarze z malowanymi fryzami i herbowymi stropami oraz Zbrojownię Pałacową z około 5000 elementów broni i zbroi.

Casa Rocca Piccola to XVI-wieczny pałac przy Republic Street, wciąż będący domem szlacheckiej rodziny de Piro. Zwiedzanie prowadzi przez pokoje urządzone rodzinnymi antycznymi meblami, srebrami, obrazami i strojami, małą kaplicę i ogród na dziedzińcu, a także w dół do wykutych w skale schronów, z których domownicy korzystali podczas bombardowań II wojny światowej.

Fort św. Anioła stoi na krańcu Birgu, w miejscu średniowiecznego zamku; od 1530 roku joannici przebudowali go na swoją pierwszą siedzibę na Malcie. Był ich kwaterą główną podczas Wielkiego Oblężenia w 1565 roku, a później do 1979 roku służył Royal Navy jako HMS St Angelo. Odrestaurowany w 2015 roku, przedstawia historię fortu, jego kaplice i dom wielkiego mistrza.

Dolne Ogrody Barrakka leżą na Bastionie św. Krzysztofa na wschodnim skraju Valletty, z widokiem na wejście do Wielkiego Portu i jego falochron. Pośrodku stoi dorycka świątynia zbudowana w 1810 roku jako pomnik sir Alexandra Balla, pierwszego brytyjskiego komisarza cywilnego Malty; tuż poniżej znajduje się Pomnik Dzwonu Oblężenia.

Fort św. Elma to fort w kształcie gwiazdy zbudowany w 1552 roku na krańcu półwyspu Sciberras, zanim powstała Valletta. Padł po miesiącu ostrzału podczas Wielkiego Oblężenia w 1565 roku, a joannici go odbudowali i rozbudowali. Dziś mieści się w nim Narodowe Muzeum Wojny, którego eksponaty obejmują okres od prehistorii po II wojnę światową, w tym Krzyż Jerzego przyznany Malcie w 1942 roku.

Kościół św. Wawrzyńca na nabrzeżu w Birgu był kościołem konwentualnym joannitów od 1530 roku do ukończenia kościoła św. Jana w Valletcie w 1577 roku. Obecny barokowy budynek zaprojektował Lorenzo Gafà i wzniesiono go w latach 1681–1697; obraz ołtarzowy Męczeństwo św. Wawrzyńca jest dziełem Mattii Pretiego.

Muzeum Malta at War zajmuje XVIII-wieczne koszary wojskowe przy bramie Couvre Porte w Birgu i opowiada historię wysp w czasie II wojny światowej, gdy należały do najciężej bombardowanych miejsc w Europie. Pokazuje wojenną kronikę filmową Malta G.C., mundury i przedmioty z życia cywilów oraz prowadzi do wykutego w skale schronu przeciwlotniczego pod miastem.

Pałac Inkwizytora w Birgu zbudowano w latach 30. XVI wieku jako siedzibę sądów zakonu joannitów, a w latach 1574–1798 była tu siedziba inkwizycji rzymskiej na Malcie. Zwiedzający oglądają apartamenty inkwizytorów, salę trybunału, kaplicę i cele więzienne, na których ścianach wciąż widnieją graffiti więźniów; w pałacu mieści się też muzeum etnograficzne.

Esplora to interaktywne centrum nauki otwarte w 2016 roku na terenie Villi Bighi, willi z 1675 roku nad Wielkim Portem, która w latach 30. XIX wieku stała się Królewskim Szpitalem Marynarki Wojennej Bighi. W jej zabytkowych budynkach i ogrodach znajdują się eksponaty do samodzielnego eksperymentowania z fizyki, o ludzkim ciele i środowisku oraz planetarium z kopułą o średnicy 10,7 metra.

Czerwoną Wieżę, czyli Wieżę św. Agaty, zbudowali w latach 1647–1649 joannici na grzbiecie Marfa, by strzegła zatoki Mellieħa i przekazywała sygnały na Gozo, Comino i do Mdiny. Kwadratowa wieża z narożnymi wieżyczkami jest pomalowana na czerwono i mieści małą kaplicę św. Agaty. Odrestaurowana przez Din l-Art Ħelwa, jest obsługiwana przez wolontariuszy, a na jej dachu stoją działa z epoki.

Fort Rinella to wiktoriańska bateria nadbrzeżna zbudowana przez Brytyjczyków w latach 1878–1886 dla jednego 100-tonowego działa Armstronga, jednego z zaledwie dwóch takich dział zachowanych na świecie. Bateria zachowała działo na stanowisku wraz z prochowniami, koszarami i parowymi maszynami, które je ładowały, i działa jako muzeum z przewodnikami w strojach z epoki.