Odkryj: Reims

Brama Marsa to rzymski łuk triumfalny z III wieku, jedyna zachowana z czterech bram Durocortorum, rzymskiego Reims. Ma 32 metry długości i 13 metrów wysokości oraz trzy przejścia, których sklepienia zdobią płaskorzeźby Romulusa i Remusa, Ledy z łabędziem i sceny prac polowych. W średniowieczu wmurowana w wały miejskie, w XIX wieku została ponownie odsłonięta.

Katedra w Reims, Notre-Dame de Reims, to gotycka katedra, w której tradycyjnie koronowano królów Francji. Zbudowana głównie w XIII wieku po pożarze w 1210 roku, ma fasadę zachodnią pokrytą rzeźbami, w tym Uśmiechniętym Aniołem, oraz witraże Marca Chagalla. Poważnie zniszczona w czasie I wojny światowej, od 1991 roku jest wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Muzeum Saint-Remi zajmuje dawne budynki opactwa Saint-Remi w Reims, obok bazyliki. Jego 17 sal przedstawia historię Reims i regionu od prehistorii do renesansu, ze znaleziskami galijsko-rzymskimi, takimi jak marmurowy sarkofag Jowinusa, romańskim kapitularzem i dziesięcioma tapiseriami z życia św. Remigiusza ukończonymi w 1531 roku.

Champagne Taittinger to dom szampana w Reims, założony w 1734 roku, którego piwnice leżą pod terenem dawnego opactwa Saint-Nicaise. Zwiedzanie z przewodnikiem schodzi 18 metrów pod ziemię przez pozostałości XIII-wiecznego opactwa i galijsko-rzymskie wyrobiska kredy wykopane w IV wieku, w których dojrzewają wina, i kończy się degustacją.

Bazylika Saint-Remi to dawny kościół opacki Saint-Remi w Reims, zbudowany nad grobem św. Remigiusza, biskupa, który ochrzcił frankijskiego króla Chlodwiga, i konsekrowany przez papieża Leona IX w 1049 roku. Jej romańska nawa prowadzi do gotyckiego prezbiterium z XII wieku. Poważnie zniszczoną w czasie I wojny światowej odrestaurował architekt Henri Deneux.

Champagne Pommery to dom szampana w Reims, którego posiadłość na wzgórzu Saint-Nicaise wznoszono od 1868 roku za Louise Pommery w stylu neogotyckim inspirowanym elżbietańską Anglią. Zwiedzanie prowadzi 116 stopniami w dół do około 18 kilometrów piwnic 30 metrów pod ziemią, łączących galijsko-rzymskie wyrobiska kredy, z rzeźbionymi płaskorzeźbami i instalacjami sztuki współczesnej.