Odkryj: Rocquencourt

Arboretum Versailles-Chèvreloup to kolekcja drzew Muséum national d'Histoire naturelle o powierzchni około 200 hektarów obok parku Pałacu Wersalskiego. Sadzenie rozpoczęto w 1924 roku na dawnym królewskim terenie łowieckim; drzewa pogrupowano według rodzin botanicznych, regionów pochodzenia i jako odmiany ogrodowe, są też szklarnie i ogród fuksji.

Neoklasycystyczny pałac w posiadłości wersalskiej, zbudowany w latach 1762–1768 według projektu Ange'a-Jacques'a Gabriela dla faworyty Ludwika XV, Madame de Pompadour, na miejscu wcześniejszego ogrodu botanicznego. Ludwik XVI podarował go później swojej żonie Marii Antoninie, która używała go jako prywatnego ustronia z dala od formalności głównego pałacu.

Parterowy pałac z różowego marmuru i kamienia na północno-zachodnim skraju posiadłości wersalskiej, wznoszony od 1687 roku przez Julesa Hardouina-Mansarta jako ustronie dla Ludwika XIV z dala od surowej etykiety dworskiej. Zastąpił wcześniejszy pawilon wyłożony porcelanowymi płytkami na tym samym miejscu i stoi obok własnego parku, który obejmuje też Petit Trianon.

Regularne ogrody Pałacu Wersalskiego, zajmujące około 800 hektarów na zachód od pałacu i zakładane od lat 60. XVII wieku przez André Le Nôtre'a we francuskim stylu regularnym, który tu doprowadził do perfekcji. Parterowe rabaty, posągi, fontanny i Wielki Kanał otacza pas lasu, graniczący z miastami Wersal i Le Chesnay.

Pałac Wersalski to dawny zamek królewski w departamencie Yvelines, na południowy zachód od Paryża. Rozbudowany z pałacyku myśliwskiego za Ludwika XIV, był główną rezydencją królów Francji od 1682 roku do rewolucji francuskiej i mieści Galerię Zwierciadlaną. Dziś stanowi centrum posiadłości obejmującej też ogrody i pałace Trianon.

Zamek Saint-Germain-en-Laye to dawny pałac królewski na zachód od Paryża, przebudowany dla Franciszka I od 1539 roku wokół XIII-wiecznej kaplicy św. Ludwika i używany przez dwór, dopóki Ludwik XIV nie przeniósł się do Wersalu w 1682 roku. Od 1867 roku mieści Musée d'Archéologie nationale, a w jego ogrodach jest Wielki Taras Le Nôtre'a nad Sekwaną.

Kompleks tenisowy w południowo-zachodnim Paryżu, zbudowany w 1928 roku i nazwany na cześć lotnika z czasów I wojny światowej Rolanda Garrosa, który jako pierwszy samotnie przeleciał nad Morzem Śródziemnym. Co roku w maju i czerwcu odbywa się tu French Open na kortach ziemnych; łącznie jest tu dwadzieścia kortów, w tym Court Philippe Chatrier, Court Suzanne Lenglen i Court Simonne Mathieu.

Muzeum Marmottan Monet to muzeum sztuki na skraju Lasku Bulońskiego, w dawnym pałacyku myśliwskim kupionym przez Julesa Marmottana w 1882 roku i zapisanym wraz z kolekcją jego syna Paula Académie des Beaux-Arts w 1932 roku. Otwarte w 1934 roku, posiada ponad 300 dzieł impresjonistów, głównie Moneta, dzięki darowiźnie jego syna Michela z 1966 roku.

Fundacja Louis Vuitton to muzeum sztuki i centrum kultury finansowane przez grupę LVMH, w budynku ze szklanymi żaglami zaprojektowanym przez Franka Gehry'ego. Otwarto ją w 2014 roku obok Jardin d'Acclimatation w Lasku Bulońskim. Muzeum prezentuje wystawy sztuki nowoczesnej i współczesnej w kilku galeriach.

Jardin d'Acclimatation to 19-hektarowy park rozrywki w północnej części Lasku Bulońskiego, otwarty w 1860 roku przez Napoleona III jako ogród zoologiczny i aklimatyzacyjny, w którym badano rośliny i zwierzęta z kolonii francuskich. Od lat 30. XX wieku działa jako rodzinny park rekreacyjny z atrakcjami, ogrodami i farmą, a graniczy z Fondation Louis Vuitton.

Aquaboulevard to kryty i odkryty park wodny w 15. dzielnicy Paryża, z basenami, zjeżdżalniami wodnymi, basenem z falami i strefą plaży z piaskiem pod przeszklonym dachem. Na tym samym terenie są też korty tenisowe i squashowe, siłownia i sklepy.

Dom Balzaka to muzeum pisarza przy Rue Raynouard 47 w Passy, jedyna zachowana rezydencja powieściopisarza Honoré de Balzaka. Wynajmował on mieszkanie na parterze od 1840 do 1847 roku pod fałszywym nazwiskiem, ukrywając się przed wierzycielami, i napisał tu znaczną część Komedii ludzkiej. Miasto Paryż nabyło dom w 1949 roku.

France Miniature to park miniatur pod gołym niebem w Élancourt, na zachód od Paryża, otwarty w 1991 roku. Ponad sto francuskich zabytków i miejsc, od Mont-Saint-Michel po Wersal, odtworzono w skali 1:30 w krajobrazie ułożonym jak mapa Francji, z kursującymi między nimi modelami pociągów i atrakcjami dla małych dzieci.

Francuskie narodowe muzeum morskie, założone w 1827 roku i mieszczące się od 1937 roku w Palais de Chaillot, z widokiem na Sekwanę. Jego kolekcja, sięgająca daru modeli statków dla Ludwika XV z 1748 roku, obejmuje historię marynarki, modele okrętów, broń i malarstwo marynistyczne. Muzeum ponownie otwarto w 2023 roku po renowacji.

Cité de l'architecture et du patrimoine to muzeum architektury w Palais de Chaillot. Założone w 1879 roku przez Eugène'a Viollet-le-Duca i ponownie otwarte w obecnej formie w 2007 roku, prezentuje pełnowymiarowe gipsowe odlewy francuskiej rzeźby monumentalnej, w tym portali katedr, a także modele francuskich budynków od 1850 roku.

Akwarium Paryskie mieści się częściowo pod ziemią w Jardins du Trocadéro, naprzeciw wieży Eiffla po drugiej stronie Sekwany. W około czterdziestu zbiornikach żyje około 500 gatunków, w tym rekiny, meduzy i ryby rafy koralowej. Akwarium prowadzi też kino i wyświetla filmy pod nazwą Cineaqua.

Wieża Eiffla to kratownicowa żelazna wieża o wysokości 330 metrów na Polu Marsowym, zbudowana w latach 1887–1889 przez firmę Gustave'a Eiffla jako brama wejściowa na Wystawę Światową 1889 roku. Trzy poziomy są dostępne dla zwiedzających, windą lub schodami, z restauracjami na dwóch pierwszych piętrach i odrestaurowanym mieszkaniem Eiffla na najwyższym poziomie.

Muzeum Guimet to muzeum sztuki azjatyckiej przy Place d'Iéna, założone przez przemysłowca Émile'a Guimeta, otwarte najpierw w Lyonie w 1879 roku i przeniesione do Paryża w 1889 roku. Jego kolekcja obejmuje Kambodżę, Tajlandię, Wietnam, Tybet, Indie i Nepal, z rzeźbą, ceramiką i sztuką buddyjską od starożytności po średniowiecze.

Musée du quai Branly – Jacques Chirac to muzeum antropologiczne w pobliżu wieży Eiffla, zaprojektowane przez architekta Jeana Nouvela i otwarte w 2006 roku. Jego kolekcja obejmuje sztukę i kulturę materialną Afryki, Azji, Oceanii i obu Ameryk, eksponowaną wzdłuż krętej rampy i w budynku od strony ogrodu. Część fasady od ulicy pokrywa zielona ściana z roślin.

Palais de Tokyo to budynek przy Avenue du Président Wilson zbudowany na Wystawę Międzynarodową 1937 roku. W jego zachodnim skrzydle od 2002 roku działa centrum sztuki współczesnej, organizujące wystawy czasowe w dużych galeriach w stylu industrialnym. Wschodnie skrzydło mieści miejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej.