Odkryj: Saint-Denis

Cité des Sciences et de l'Industrie to muzeum nauki w Parc de la Villette w północno-wschodnim Paryżu, otwarte w 1986 roku w przebudowanej dawnej hali targu bydła. Stałe ekspozycje dotyczą kosmosu, ludzkiego ciała, techniki i środowiska, a kompleks obejmuje planetarium, okręt podwodny i pobliskie kino La Géode w kształcie kopuły geodezyjnej.

Muzeum w zespole XVII-wiecznych domów na Montmartrze, w tym Maison du Bel Air, w którym od 1680 roku mieszkał aktor Rosimond. Renoir malował tu w 1876 roku, a później mieszkali i pracowali tu Suzanne Valadon i jej syn Maurice Utrillo. Otwarte w 1960 roku, pokazuje obrazy, fotografie i plakaty o historii dzielnicy, w ogrodzie ponownie obsadzonym według obrazów Renoira.

Dalí Paris, dawniej Espace Dalí, to muzeum w pobliżu Place du Tertre na Montmartrze poświęcone Salvadorowi Dalemu. Otwarte w 1991 roku, prezentuje około 300 rzeźb, rycin i litografii opartych na surrealistycznej twórczości Dalego, wybranych z kolekcji Dalí Universe.

Muzeum Życia Romantycznego zajmuje kamienicę z lat 30. XIX wieku w 9. dzielnicy, niegdyś paryski dom malarza Ary'ego Scheffera. Otwarte jako muzeum w 1982 roku, na pierwszym piętrze ma sale poświęcone pisarce George Sand, a na drugim obrazy, rzeźby i meble z epoki romantyzmu.

Cité de l'Économie, znana jako Citéco, to muzeum ekonomii mieszczące się w Hôtel Gaillard, neogotyckiej rezydencji zbudowanej dla bankiera Émile'a Gaillarda według projektu architekta Julesa Février. Udostępnione publiczności w czerwcu 2019 roku, ma interaktywne ekspozycje o pojęciach i historii ekonomii.

Muzeum Cernuschiego to muzeum sztuki azjatyckiej przy Avenue Vélasquez, niedaleko Parc Monceau, założone w 1898 roku przez bankiera i kolekcjonera Henriego Cernuschiego w jego dawnej rezydencji. Jego kolekcja około 15 000 obiektów, głównie chińskich i japońskich, obejmuje XVIII-wiecznego brązowego Buddę z Meguro i archaiczne chińskie brązy.

Muzeum figur woskowych przy Wielkich Bulwarach, założone w 1882 roku przez dziennikarza Arthura Meyera i nazwane od karykaturzysty Alfreda Grévina, jego pierwszego dyrektora artystycznego. Prezentuje około 450 figur woskowych postaci historycznych i współczesnych, a w nim Palais des Mirages, salę luster zbudowaną na Wystawę Światową 1900 roku.

Muzeum Jacquemart-André zajmuje rezydencję zbudowaną w latach 1869–1875 dla bankiera Édouarda André przy Boulevard Haussmann. On i jego żona, malarka Nélie Jacquemart, wypełnili ją sztuką włoskiego renesansu i francuską sztuką XVIII wieku, którą ona zapisała Institut de France. Otwarte jako muzeum w 1913 roku, zachowuje oryginalne umeblowane wnętrza.

BnF Richelieu to historyczna siedziba Bibliothèque nationale de France przy rue de Richelieu 58, ze specjalistycznymi czytelniami rękopisów, grafik, monet i muzyki. Jej odnowione muzeum w Galerie Mazarin prezentuje około 900 obiektów od starożytności do dziś, w tym Grand Camée de France.

Musée des Arts et Métiers to muzeum nauki i techniki w 3. dzielnicy, założone w 1794 roku i mieszczące się częściowo w dawnym przeoracie Saint-Martin-des-Champs. Jego kolekcja obejmuje wahadło Foucaulta, wczesne samoloty Louisa Blériota i Clémenta Adera oraz maszynę liczącą Blaise'a Pascala.

Przestrzeń wystawiennicza przy Place de la Concorde, zbudowana w 1861 roku jako kort do jeu de paume, poprzednika tenisa, i przekształcona w galerię w 1909 roku. Odnowiona w 1991 roku, jest dziś francuskim narodowym centrum fotografii i sztuki mediów, prezentującym zmieniające się wystawy współczesnych fotografów i artystów wideo.

Bourse de Commerce to okrągły XVIII-wieczny budynek w centrum Paryża, zbudowany w latach 1763–1767 jako giełda zbożowa i zwieńczony kopułą przebudowaną w XIX wieku z miedzi i szkła. Od 2021 roku mieści Pinault Collection sztuki współczesnej, z galeriami wokół rotundy pod kopułą, na podstawie 50-letniej dzierżawy od miasta.

Instytucja sztuki współczesnej założona w 1984 roku przez dom luksusowy Cartier. W 2025 roku przeniosła się do nowego budynku przy Place du Palais-Royal, naprzeciw Luwru, zaprojektowanego przez architekta Jeana Nouvela. Prezentuje zmieniające się wystawy sztuki współczesnej i posiada kolekcję ponad 1500 dzieł.

Pałac w stylu Beaux-Arts zbudowany na Wystawę Światową 1900 roku przez architekta Charles'a Giraulta, naprzeciw Grand Palais po drugiej stronie Avenue Winston-Churchill. Mieści Muzeum Sztuk Pięknych Miasta Paryża, ze zbiorami od starożytności do XX wieku, w tym kolekcją Dutuit z dziełami średniowiecza i renesansu oraz kolekcją Tuck z XVIII-wiecznymi meblami.

Przeszklona hala wystawowa w 8. dzielnicy Paryża, zbudowana na Wystawę Światową 1900 roku na miejscu dawnego Pałacu Przemysłu. Jej kamienne fasady w stylu Beaux-Arts i sklepienia z żelaza i szkła, odnowione i ponownie otwarte w 2025 roku, goszczą dziś czasowe wystawy sztuki i wydarzenia.

Musée de l'Orangerie to galeria sztuki w zachodnim narożniku Ogrodu Tuileries, w dawnej oranżerii zbudowanej w 1852 roku, by chronić ogrodowe drzewka cytrusowe. Mieści osiem wielkich malowideł Claude'a Moneta z cyklu Lilie wodne, umieszczonych w dwóch owalnych salach, a także dzieła Cézanne'a, Matisse'a, Modiglianiego, Picassa, Renoira i Soutine'a.

Luwr to narodowe muzeum sztuki mieszczące się w dawnym Pałacu Luwru na prawym brzegu Sekwany. Jego kolekcja obejmuje okres od starożytności do połowy XIX wieku, w tym Mona Lisę i Wenus z Milo. Szklaną piramidę wejściową na Cour Napoléon dodano w 1989 roku.

Narodowe Muzeum Picassa w Paryżu zajmuje Hôtel Salé, XVII-wieczną rezydencję w dzielnicy Marais, i mieści kolekcję poświęconą Pablowi Picassowi. Jego około 5000 dzieł obejmuje obrazy, rzeźby, rysunki, ceramikę i grafiki, a także osobiste archiwum artysty. Większość prac pochodzi ze spadku po jego śmierci w 1973 roku.

Muzeum Cognacq-Jay to muzeum XVIII-wiecznego rzemiosła artystycznego w Hôtel Donon, renesansowej rezydencji w Marais. Kolekcja około 1200 obiektów, zgromadzona w latach 1900–1925 przez założycieli domu towarowego Théodore'a-Ernesta Cognacqa i Marie-Louise Jaÿ, obejmuje obrazy Fragonarda, Chardina i Bouchera, a także porcelanę i biżuterię.

Muzeum sztuki francuskiej z lat 1848–1914, mieszczące się w dawnym dworcu kolejowym Gare d'Orsay, zbudowanym w latach 1898–1900 według projektu Victora Laloux i innych. Otwarte jako muzeum w 1986 roku, posiada największą na świecie kolekcję obrazów impresjonistów i postimpresjonistów, a także rzeźbę i rzemiosło artystyczne.