Odkryj: Saint-Denis

Muzeum historii Paryża, otwarte w 1880 roku w XVI-wiecznym Hôtel Carnavalet i rozszerzone w 1989 roku o sąsiedni Hôtel Le Peletier de Saint-Fargeau. Jego około 625 000 obiektów przedstawia dzieje miasta od prehistorii przez oświecenie i rewolucję po XX wiek, w czterdziestu salach po renowacji z 2021 roku.

Mennica Paryska to instytucja bijąca francuskie monety, założona w IX wieku i mieszcząca się od lat 70. XVIII wieku w neoklasycystycznym budynku przy Quai de Conti projektu architekta Jacques'a-Denisa Antoine'a. Produkcję monet przeniesiono do Pessac w 1973 roku, a paryski budynek mieści dziś muzeum ze zbiorami numizmatycznymi.

Palais Galliera to pałac w stylu włoskiego renesansu zbudowany w latach 1879–1894 przez architekta Léona Ginaina, ufundowany przez księżnę Galliera. Jest muzeum mody miasta Paryża, posiadającym około 70 000 strojów i dodatków od XVIII wieku do dziś, pokazywanych na zmieniających się wystawach czasowych, a nie na stałej ekspozycji.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej Miasta Paryża zajmuje wschodnie skrzydło Palais de Tokyo, zbudowanego na Wystawę Międzynarodową 1937 roku. Otwarte w 1961 roku i ponownie w 2019 roku po renowacji, posiada około 15 000 dzieł sztuki XX i XXI wieku, w tym obrazy Picassa, Matisse'a, Braque'a i Légera.

Muzeum Guimet to muzeum sztuki azjatyckiej przy Place d'Iéna, założone przez przemysłowca Émile'a Guimeta, otwarte najpierw w Lyonie w 1879 roku i przeniesione do Paryża w 1889 roku. Jego kolekcja obejmuje Kambodżę, Tajlandię, Wietnam, Tybet, Indie i Nepal, z rzeźbą, ceramiką i sztuką buddyjską od starożytności po średniowiecze.

Palais de Tokyo to budynek przy Avenue du Président Wilson zbudowany na Wystawę Międzynarodową 1937 roku. W jego zachodnim skrzydle od 2002 roku działa centrum sztuki współczesnej, organizujące wystawy czasowe w dużych galeriach w stylu industrialnym. Wschodnie skrzydło mieści miejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

Dom Wiktora Hugo to muzeum pisarza przy Place des Vosges, w mieszkaniu, w którym Wiktor Hugo mieszkał od 1832 do 1848 roku. Wśród pokoi są salon w stylu chińskim, który sam urządził, i jadalnia w stylu średniowiecznym, prowadzące do rekonstrukcji sypialni, w której zmarł w 1885 roku.

Muzeum wojskowe w Hôtel des Invalides, kompleksie, który Ludwik XIV kazał wznieść w 1670 roku dla inwalidów wojennych. Utworzone w 1905 roku z dwóch starszych kolekcji, obejmuje historię wojskowości od starożytności do II wojny światowej, a w Kościele Inwalidów znajduje się grobowiec Napoleona, ukończony w 1861 roku, dwadzieścia lat po powrocie jego szczątków z Wyspy Świętej Heleny.

Musée du quai Branly – Jacques Chirac to muzeum antropologiczne w pobliżu wieży Eiffla, zaprojektowane przez architekta Jeana Nouvela i otwarte w 2006 roku. Jego kolekcja obejmuje sztukę i kulturę materialną Afryki, Azji, Oceanii i obu Ameryk, eksponowaną wzdłuż krętej rampy i w budynku od strony ogrodu. Część fasady od ulicy pokrywa zielona ściana z roślin.

Fundacja Louis Vuitton to muzeum sztuki i centrum kultury finansowane przez grupę LVMH, w budynku ze szklanymi żaglami zaprojektowanym przez Franka Gehry'ego. Otwarto ją w 2014 roku obok Jardin d'Acclimatation w Lasku Bulońskim. Muzeum prezentuje wystawy sztuki nowoczesnej i współczesnej w kilku galeriach.

Muzeum Rodina zajmuje Hôtel Biron, XVIII-wieczną rezydencję w 7. dzielnicy, wraz z otaczającym ją ogrodem. Gromadzi dzieła rzeźbiarza Auguste'a Rodina, w tym odlewy z brązu Myśliciela i Bram piekieł wystawione na zewnątrz. Muzeum otwarto w 1919 roku, po tym jak Rodin przekazał swoją kolekcję państwu francuskiemu.

Cité de l'architecture et du patrimoine to muzeum architektury w Palais de Chaillot. Założone w 1879 roku przez Eugène'a Viollet-le-Duca i ponownie otwarte w obecnej formie w 2007 roku, prezentuje pełnowymiarowe gipsowe odlewy francuskiej rzeźby monumentalnej, w tym portali katedr, a także modele francuskich budynków od 1850 roku.

Francuskie narodowe muzeum morskie, założone w 1827 roku i mieszczące się od 1937 roku w Palais de Chaillot, z widokiem na Sekwanę. Jego kolekcja, sięgająca daru modeli statków dla Ludwika XV z 1748 roku, obejmuje historię marynarki, modele okrętów, broń i malarstwo marynistyczne. Muzeum ponownie otwarto w 2023 roku po renowacji.

Wielka Galeria Ewolucji to galeria historii naturalnej w Jardin des Plantes, w przeszklonej hali zbudowanej w 1889 roku. Renowacja z 1994 roku przekształciła ją w ekspozycję o ewolucji i bioróżnorodności, z około 9500 wypchanymi okazami rozmieszczonymi na kilku piętrach, w tym stadem zwierząt afrykańskiej sawanny w nawie centralnej.

Muzeum Zadkine'a zajmuje dom i ogrodową pracownię rzeźbiarza Osipa Zadkine'a w 6. dzielnicy, niedaleko Ogrodu Luksemburskiego. Stało się muzeum publicznym w 1982 roku i prezentuje około 300 jego rzeźb wraz z rysunkami, fotografiami i tapiseriami, a kolejne prace wystawione są w ogrodzie.

Galeria Muséum national d'Histoire naturelle w Jardin des Plantes, zaprojektowana przez Charles'a Rohaulta de Fleury i otwarta w 1841 roku jako pierwszy we Francji budynek wzniesiony specjalnie na muzeum. Jej wystawa „Skarby Ziemi” prezentuje około 600 minerałów, kamieni szlachetnych i olbrzymich kryształów z szerszej kolekcji liczącej około 770 000 okazów.

Muzeum Marmottan Monet to muzeum sztuki na skraju Lasku Bulońskiego, w dawnym pałacyku myśliwskim kupionym przez Julesa Marmottana w 1882 roku i zapisanym wraz z kolekcją jego syna Paula Académie des Beaux-Arts w 1932 roku. Otwarte w 1934 roku, posiada ponad 300 dzieł impresjonistów, głównie Moneta, dzięki darowiźnie jego syna Michela z 1966 roku.

Muzeum Bourdelle'a zachowuje pracownię rzeźbiarza Antoine'a Bourdelle'a, który używał jej od 1885 roku aż do śmierci w 1929 roku, przy Rue Antoine Bourdelle 18. Otwarte jako muzeum w 1949 roku, zostało później rozbudowane przez architektów Henriego Gautruche'a i Christiana de Portzamparca. Kolekcja liczy ponad 500 jego prac z gipsu, marmuru i brązu.

Muzeum Wyzwolenia Paryża – Muzeum Generała Leclerca – Muzeum Jeana Moulina zajmuje dawne pawilony rogatkowe przy Place Denfert-Rochereau, nad bunkrem, który w sierpniu 1944 roku służył jako stanowisko dowodzenia pułkownika Rol-Tanguya. Przeniesione pod ten adres w 2019 roku, przedstawia wyzwolenie Paryża i ruch oporu w czasie wojny.