Odkryj: Saint-Jean-Cap-Ferrat

Willa Ephrussi de Rothschild to różowa willa nad morzem na przesmyku Cap Ferrat, zbudowana w latach 1907–1912 dla Béatrice Ephrussi de Rothschild według projektu architekta Aarona Messiaha. Jej pokoje mieszczą kolekcje mebli, obrazów i porcelany właścicielki, a otacza ją dziewięć ogrodów tematycznych. W 1934 roku zapisała posiadłość Académie des Beaux-Arts.

Cytadela Saint-Elme to bastionowa twierdza rozpoczęta około 1554 roku dla książąt Sabaudii, by strzec portu Villefranche-sur-Mer. Kupiona przez miasto w 1965 roku, mieści dziś ratusz, ogrody i centrum sztuki z wystawami czasowymi; jej zbiory muzealne, w tym rzeźby Voltiego, są od 2022 roku zamknięte z powodu renowacji.

Rue Obscure to sklepiona ulica o długości około 130 metrów na starym mieście Villefranche-sur-Mer, pochodząca z XIII wieku. Zaczynała się jako odkryty chodnik patrolowy wzdłuż średniowiecznego muru i była stopniowo zadaszana między XVI a XVIII wiekiem, gdy nad nią wyrastały domy. Jean Cocteau nakręcił tu w 1959 roku sceny do filmu Testament Orfeusza.

Wzgórze Zamkowe to skaliste wzniesienie między starym miastem a portem w Nicei, na którym od XI wieku stał zamek miejski, dopóki Ludwik XIV nie kazał go zburzyć w 1706 roku. Dziś to 19-hektarowy park publiczny z zacienionymi ścieżkami, pozostałościami zamku i dawnej katedry, wodospadem zbudowanym w 1885 roku i punktami widokowymi na Baie des Anges i port.

Katedra w Nicei pod wezwaniem Matki Bożej i św. Reparaty stoi przy Place Rossetti na starym mieście i jest siedzibą biskupa Nicei. Barokowy kościół zbudowano w latach 1650–1685 według planów nicejskiego architekta J. A. Guiberta; dzwonnica powstała w latach 1731–1757, a fasada w latach 1825–1830, nad skrzyżowaniem naw wznosi się zaś 39-metrowa kopuła z latarnią.

Place Masséna to główny plac Nicei, między starym miastem a Avenue Jean-Médecin, nazwany na cześć marszałka André Masseny. Jego układ odpowiada planowi architekta miejskiego Josepha Verniera przyjętemu w 1843 roku, z czerwono-ochrowymi budynkami z arkadami w stylu turyńskim, a dziś ma czarno-białą posadzkę w szachownicę i Fontaine du Soleil z brązami Alfreda Janniota.

Bazylika Notre-Dame to największy kościół w Nicei, przy Avenue Jean-Médecin w centrum miasta. Zbudowana w stylu neogotyckim od 1864 roku, kilka lat po przyłączeniu Nicei do Francji, wzoruje się na katedrach w Paryżu i Angers: dwie kwadratowe wieże flankują dużą rozetę ze scenami Wniebowzięcia Matki Bożej. W 1978 roku otrzymała tytuł bazyliki mniejszej.

Muzeum Matisse'a to miejskie muzeum Nicei poświęcone Henriemu Matisse'owi, który mieszkał i pracował w Nicei od 1917 roku aż do śmierci w 1954 roku. Otwarte w 1963 roku w Villa des Arènes, czerwonej XVII-wiecznej willi genueńskiej na wzgórzu Cimiez obok rzymskich ruin, gromadzi obrazy, rysunki, wycinanki, niemal wszystkie jego rzeźby i przedmioty z jego pracowni.

Rosyjski sobór prawosławny św. Mikołaja stoi w prywatnym parku przy Boulevard du Tzaréwitch, w posiadłości, w której w 1865 roku zmarł rosyjski następca tronu Mikołaj Aleksandrowicz. Zaprojektowany przez Michaiła Preobrażenskiego i zbudowany w latach 1903–1912 przy wsparciu cara Mikołaja II, ma pięć cebulastych kopuł i wnętrze pełne ikon, a w krypcie muzeum o obecności Rosjan na Riwierze.

Promenade des Anglais to nadmorska promenada Nicei, ciągnąca się na długości około 7 kilometrów wzdłuż Baie des Anges od lotniska do Quai des États-Unis pod starym miastem. Powstała w latach 20. XIX wieku jako ścieżka opłacona przez członków społeczności angielskiej, a dziś łączy szeroki deptak i ścieżkę rowerową z palmami, kamienistymi plażami i hotelami takimi jak Negresco.