Odkryj: Santa Coloma de Cervelló

Los Tarantos to tablao flamenco przy Plaça Reial w Dzielnicy Gotyckiej w Barcelonie, otwarte w 1963 roku przez Martę Vilardell i nazwane od stylu flamenco tarantos oraz filmu „Los Tarantos”, kręconego w mieście. Występowali tu Antonio Gades i Maruja Garrido; dziś wystawia krótkie, około 40-minutowe spektakle, kilka każdego wieczoru.

Muzeum Morskie w Barcelonie zajmuje Drassanes Reials, gotyckie stocznie królewskie zbudowane między końcem XIII a końcem XIV wieku do budowy galer dla królów Aragonii. Pod długimi kamiennymi łukami pokazuje modele statków, przyrządy nawigacyjne, mapy i łodzie, a w porcie utrzymuje na wodzie szkuner Santa Eulàlia.

Dawna Synagoga w Barcelonie to niewielki kamienny budynek przy Carrer de Marlet w Call, średniowiecznej dzielnicy żydowskiej, uznany za jej główną synagogę, która przestała działać po pogromie w 1391 roku. Kupiony przez Miguela Iaffę w 1995 roku i odrestaurowany przez Associació Call de Barcelona, został udostępniony zwiedzającym w 2002 roku jako synagoga i małe muzeum.

Palau de la Música Catalana to sala koncertowa w dzielnicy Sant Pere, zaprojektowana przez Lluísa Domènecha i Montanera i zbudowana w latach 1905–1908 dla towarzystwa chóralnego Orfeó Català. Ceglaną fasadę zdobią kolumny pokryte mozaiką i rzeźby, a widownię oświetla witrażowy świetlik; w dzień odbywa się zwiedzanie z przewodnikiem, a wieczorem koncerty.

Katedra w Barcelonie, pod wezwaniem Świętego Krzyża i św. Eulalii, jest siedzibą arcybiskupa Barcelony w Dzielnicy Gotyckiej. Powstała głównie między XIII a XV wiekiem, a neogotycką fasadę główną otrzymała pod koniec XIX wieku. W krypcie spoczywają relikwie św. Eulalii, a krużganek, ukończony w 1448 roku, otacza Font de les Oques.

Muzeum Figur Woskowych w Barcelonie zajmuje dawny budynek banku z 1873 roku przy Passatge de la Banca, u dolnego końca La Rambli, a jako muzeum figur woskowych działa od 1973 roku. Ponownie otwarte po gruntownym remoncie w grudniu 2020 roku, pokazuje ponad 150 postaci prawdziwych i fikcyjnych w 28 scenografiach.

Muzeum Historii Barcelony, MUHBA, przedstawia dzieje miasta od rzymskiego Barcino do dziś. Jego główna siedziba przy Plaça del Rei, otwarta w 1943 roku, prowadzi pod ziemią przez odkopane ulice i warsztaty rzymskiego miasta, a następnie do średniowiecznego pałacu królewskiego z Saló del Tinell i kaplicą św. Agaty.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.

Europejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MEAM) to prywatne muzeum współczesnej sztuki figuratywnej w Palau Gomis, pałacu w pobliżu Museu Picasso w dzielnicy La Ribera, przebudowanym w 1792 roku dla kupca tekstylnego Gomisa. Otwarte w 2011 roku przez Fundación de las Artes y los Artistas, pokazuje rzeźbę XX wieku oraz figuratywne malarstwo i rzeźbę XXI wieku.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

Palau Dalmases to szlachecka kamienica przy Carrer de Montcada w La Ribera, odbudowywana od 1698 roku dla kupca Paua Dalmasesa po tym, jak oblężenie w 1697 roku obróciło ją w ruinę. Na dziedzińcu zachowały się barokowe otwarte schody z kolumnami salomońskimi i rzeźbiony fryz przedstawiający porwanie Europy i rydwan Neptuna. Dziś kilka razy dziennie odbywają się tu pokazy flamenco.

Santa Maria del Mar to kościół w stylu gotyku katalońskiego w dzielnicy Ribera, zbudowany w latach 1329–1383 przy wsparciu cechów dzielnicy według projektu Berenguera de Montaguta. Zwiedzanie kulturalne obejmuje oprócz szerokiego, trójnawowego wnętrza kryptę, muzeum na galerii, wieże i tarasy na dachu.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

Muzeum Historii Katalonii zostało otwarte w 1996 roku w Palau de Mar, XIX-wiecznym ceglanym magazynie w Port Vell, ostatnim budynku zachowanym z dawnego portu przemysłowego Barcelony. Wystawa stała na drugim i trzecim piętrze przedstawia historię Katalonii od prehistorii do dziś, a na pierwszym piętrze odbywają się wystawy czasowe.