Odkryj: Santoryn

Trzy Dzwony w Firze to katolicki kościół Zaśnięcia Matki Bożej, kościół katolicki obrządku wschodniego na urwisku kaldery w Firze na Santorynie. Zbudowany w 1757 roku na miejscu wcześniejszych kościołów w jaskiniach i odrestaurowany po trzęsieniu ziemi w 1956 roku, ma niebieską kopułę i białą ścianę dzwonną z trzema dzwonami, widoczną ze ścieżki wzdłuż urwiska.

Skała Skaros to wulkaniczny cypel poniżej Imerovigli na krawędzi kaldery Santorynu. Zbudowany na niej na początku XIII wieku pod panowaniem weneckim zamek był przez stulecia głównym ufortyfikowanym miastem wyspy; trzęsienia ziemi i opuszczenie obróciły go w ruinę, a ścieżka z Imerovigli prowadzi na skałę i do pozostałych murów.

Panagia Episkopi to bizantyjska cerkiew w pobliżu Mesa Gonia na Santorynie, ufundowana przez cesarza Aleksego I Komnena pod koniec XI wieku. Była siedzibą prawosławnych biskupów wyspy do 1207 roku i ponownie w latach 1537–1827, a wewnątrz zachowała bizantyjskie malowidła ścienne i rzeźbiony drewniany ikonostas.

Starożytna Thera to ruiny miasta klasycznego Santorynu na grzbiecie Mesa Vouno, 396 m n.p.m., między Kamari a Perissą. Założona przez doryckich osadników w IX wieku p.n.e. i zamieszkana do wczesnego okresu bizantyjskiego, zachowała domy hellenistyczne i rzymskie, agorę, teatr i świątynie wzdłuż głównej ulicy.

Zamek w Oi to ruiny średniowiecznego kasteli Agios Nikolaos na cyplu na zachodnim krańcu Oi na Santorynie. Pod panowaniem weneckim był jedną z pięciu ufortyfikowanych osad wyspy i siedzibą rodu Argyri. Pozostałe mury tworzą dziś punkt widokowy na kalderę, wyspę Thirasię i domy Oi.

Akrotiri to miasto z epoki brązu w pobliżu wsi Akrotiri na południu Santorynu, zasypane popiołem wulkanicznym podczas erupcji wulkanu Thera około 3600 lat temu. Odkopywane od 1967 roku, jego brukowane ulice i wielokondygnacyjne domy, niektóre wciąż wysokie na dwa piętra, ogląda się z kładek pod ochronnym dachem.

Latarnia morska Akrotiri stoi na przylądku na południowo-zachodnim krańcu Santorynu, na zachód od wsi Akrotiri. Zbudowana przez francuską firmę w 1892 roku, jest jedną z najstarszych latarni w Grecji; w czasie II wojny światowej była nieczynna, a w 1945 roku grecka marynarka wojenna ponownie ją uruchomiła. Zwiedzający oglądają wieżę z zewnątrz.