Odkryj: Sewilla

Katedra w Sewilli, Katedra Najświętszej Marii Panny Stolicy, to gotycka katedra ukończona na początku XVI wieku w miejscu almohadzkiego meczetu miasta, którego minaret przetrwał jako dzwonnica Giralda o wysokości 104,5 metra. Wewnątrz znajdują się złocony ołtarz główny, Kaplica Królewska i grobowiec Krzysztofa Kolumba.

Casa de Salinas to XVI-wieczny prywatny pałac na starym mieście w pobliżu katedry, zbudowany w 1577 roku przez Baltasara de Jaén i od XX wieku należący do rodziny Salinas. Zwiedzanie z audioprzewodnikiem pokazuje jego dwukondygnacyjny główny dziedziniec z marmurowymi kolumnami, XVI-wieczne stiuki i płytki z Triany oraz rzymską mozaikę Bachusa z II wieku, pochodzącą z Italiki.

Królewski Alkazar w Sewilli to zespół pałacowy, który wyrósł z islamskiej cytadeli rozpoczętej w X wieku i został przebudowany po kastylijskim podboju w 1248 roku. Jego centrum stanowi pałac w stylu mudéjar, który Piotr I zbudował w latach 60. XIV wieku wokół Patio de las Doncellas, a obok znajdują się sale gotyckie i renesansowe oraz rozległe ogrody.

Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli zajmuje dawny klasztor La Merced Calzada, przebudowany na początku XVII wieku przez Juana de Oviedo, a jako muzeum działa od 1835 roku. Jego galerie i trzy krużganki mieszczą sztukę hiszpańską od średniowiecza do początku XX wieku, z dużym zespołem sewilskiego malarstwa barokowego Murilla, Zurbarána i Valdésa Leala.

Espacio Exploraterra to centrum Fundacji Nao Victoria nad Gwadalkiwirem, w pobliżu Torre del Oro. Wystawa stała opowiada historię pierwszej podróży dookoła świata Magellana i Elcano za pomocą materiałów audiowizualnych, scenografii i faksymiliów, a zwiedzający mogą wejść na pokład Nao Victoria 500, pełnowymiarowej repliki statku zbudowanej w Punta Umbría i zwodowanej w 2020 roku.

Casa de Pilatos to pałac w Sewilli zbudowany głównie w XV i XVI wieku przez rodzinę Enríquez de Ribera i wciąż będący rezydencją książąt Medinaceli. Łączy tradycję gotycko-mudéjar z formami włoskiego renesansu, wokół głównego dziedzińca z fontanną, ogrodów i około 150 wzorów płytek azulejo z lat 30. XVI wieku autorstwa Diega i Juana Pulidów.

Palacio de las Dueñas to pałac w centrum Sewilli zbudowany w XV i XVI wieku w stylu łączącym gotyk-mudéjar z renesansem, od 1612 roku należący do rodu Alba. Zwiedzający oglądają arkadowe dziedzińce, ogrody i sale z kolekcją sztuki liczącą ponad 1400 obiektów; w 1875 roku urodził się tu poeta Antonio Machado.

Kościół San Jacinto to kościół klasztoru dominikanów w Trianie, odbudowany po zawaleniu się wcześniejszego kościoła w 1730 roku i otwarty w 1775 roku, prawdopodobnie według projektu Matíasa José de Figueroi. Jego fasada z czerwonej i ochrowej cegły ma barokowy portal i duży okulus; wewnątrz są trzy nawy i kopuła nad skrzyżowaniem naw. Odbywa się w nim pokaz światła i muzyki Luminiscence.

El Palacio Andaluz to tablao flamenco na Isla de la Cartuja w Sewilli, mieszczące się w dawnym pawilonie Cruzcampo z Wystawy Światowej w 1992 roku. W sali kawiarniano-teatralnej co wieczór odbywa się dziewięćdziesięciominutowy spektakl zespołu ponad dziesięciu tancerzy, śpiewaków i gitarzystów, a przed nim otwierane jest małe muzeum strojów flamenco.

Klasztor San Isidoro del Campo w Santiponce ufundował w 1301 roku Alonso Pérez de Guzmán jako miejsce pochówku swojej rodziny. W jego bliźniaczych kościołach znajduje się ołtarz Juana Martíneza Montañésa, a Krużganek Zmarłych jest dziełem sztuki mudéjar. Mnichem był tu Casiodoro de Reina, późniejszy tłumacz pierwszej pełnej Biblii w języku hiszpańskim.