Odkryj: Sewilla

Katedra w Sewilli, Katedra Najświętszej Marii Panny Stolicy, to gotycka katedra ukończona na początku XVI wieku w miejscu almohadzkiego meczetu miasta, którego minaret przetrwał jako dzwonnica Giralda o wysokości 104,5 metra. Wewnątrz znajdują się złocony ołtarz główny, Kaplica Królewska i grobowiec Krzysztofa Kolumba.

Plaza de toros de la Real Maestranza to sewilska arena walk byków, należąca do Real Maestranza de Caballería, szlacheckiej korporacji jeździeckiej. Budowana etapami od połowy XVIII wieku i zamknięta w 1881 roku, mieści około 12 000 widzów za biało-ochrową barokową fasadą przy Paseo de Colón. Zwiedzanie z audioprzewodnikiem obejmuje trybuny, arenę i sale wystawowe.

Casa de Salinas to XVI-wieczny prywatny pałac na starym mieście w pobliżu katedry, zbudowany w 1577 roku przez Baltasara de Jaén i od XX wieku należący do rodziny Salinas. Zwiedzanie z audioprzewodnikiem pokazuje jego dwukondygnacyjny główny dziedziniec z marmurowymi kolumnami, XVI-wieczne stiuki i płytki z Triany oraz rzymską mozaikę Bachusa z II wieku, pochodzącą z Italiki.

Królewski Alkazar w Sewilli to zespół pałacowy, który wyrósł z islamskiej cytadeli rozpoczętej w X wieku i został przebudowany po kastylijskim podboju w 1248 roku. Jego centrum stanowi pałac w stylu mudéjar, który Piotr I zbudował w latach 60. XIV wieku wokół Patio de las Doncellas, a obok znajdują się sale gotyckie i renesansowe oraz rozległe ogrody.

Setas de Sevilla, zaprojektowane jako Metropol Parasol przez niemieckiego architekta Jürgena Mayera, to drewniana konstrukcja z sześciu parasoli nad Plaza de la Encarnación, ukończona w 2011 roku. Ma około 150 na 70 metrów i 26 metrów wysokości, osłania targ i Antiquarium z pozostałościami rzymskimi, a kładki na jej dachu oferują widok na stare miasto.

Espacio Exploraterra to centrum Fundacji Nao Victoria nad Gwadalkiwirem, w pobliżu Torre del Oro. Wystawa stała opowiada historię pierwszej podróży dookoła świata Magellana i Elcano za pomocą materiałów audiowizualnych, scenografii i faksymiliów, a zwiedzający mogą wejść na pokład Nao Victoria 500, pełnowymiarowej repliki statku zbudowanej w Punta Umbría i zwodowanej w 2020 roku.

Torre del Oro to dwunastoboczna wieża strażnicza nad brzegiem Gwadalkiwiru, zbudowana przez Almohadów w latach 1220–1221 do kontrolowania dostępu do Sewilli od strony rzeki. Drugą kondygnację dodano w XIV wieku, a cylindryczne zwieńczenie z kopułą w 1760 roku, po trzęsieniu ziemi w 1755 roku. Mieści muzeum morskie marynarki wojennej z modelami statków, przyrządami i mapami.

Casa de Pilatos to pałac w Sewilli zbudowany głównie w XV i XVI wieku przez rodzinę Enríquez de Ribera i wciąż będący rezydencją książąt Medinaceli. Łączy tradycję gotycko-mudéjar z formami włoskiego renesansu, wokół głównego dziedzińca z fontanną, ogrodów i około 150 wzorów płytek azulejo z lat 30. XVI wieku autorstwa Diega i Juana Pulidów.

Palacio de las Dueñas to pałac w centrum Sewilli zbudowany w XV i XVI wieku w stylu łączącym gotyk-mudéjar z renesansem, od 1612 roku należący do rodu Alba. Zwiedzający oglądają arkadowe dziedzińce, ogrody i sale z kolekcją sztuki liczącą ponad 1400 obiektów; w 1875 roku urodził się tu poeta Antonio Machado.

Plaza de España to półkolisty zespół na skraju Parku Marii Luizy, zaprojektowany przez Aníbala Gonzáleza i zbudowany w latach 1914–1928 na Wystawę Iberoamerykańską w 1929 roku. Jego ceglane budynki z dwiema wieżami otaczają plac z centralną fontanną i kanałem, przez który przerzucono cztery mosty, obrzeżony ławkami z płytek poświęconymi prowincjom Hiszpanii.

Park Marii Luizy (Parque de María Luisa) to główny park publiczny Sewilli, założony na dawnych ogrodach Pałacu San Telmo, które infantka María Luisa Fernanda podarowała miastu w 1893 roku. Jean-Claude Nicolas Forestier przeprojektował go od 1911 roku na Wystawę Iberoamerykańską w 1929 roku, z fontannami, stawami, ławkami z płytek, palmami i drzewami pomarańczowymi wokół Plaza de España i Plaza de América.

Akwarium w Sewilli zostało otwarte w 2014 roku na nabrzeżu Muelle de las Delicias nad Gwadalkiwirem. Trasa podąża śladem wyprawy Magellana i Elcano z Gwadalkiwiru przez Atlantyk do regionu Indo-Pacyfiku, przez około 35 zbiorników z ponad 400 gatunkami, w tym oceanarium o pojemności około dwóch milionów litrów ze słupem wody o wysokości prawie dziewięciu metrów.