Odkryj: Turyn

Bazylika Maryi Wspomożycielki stoi w centrum salezjańskiego zespołu Valdocco. Zbudowana dla św. Jana Bosko według projektu Antonia Spezii i otwarta w 1868 roku, w 1911 roku otrzymała tytuł bazyliki mniejszej, w latach 1934–1942 została powiększona, a w bocznej kaplicy spoczywają szczątki księdza Bosko.

Porta Palatina to północna brama Julia Augusta Taurinorum, rzymskiego miasta pod Turynem, i główny zachowany rzymski zabytek miasta. Jej ceglana fasada z dwoma rzędami okien stoi między dwiema szesnastobocznymi wieżami, a przed nią stoją brązowe kopie posągów Augusta i Juliusza Cezara; leży w Parku Archeologicznym otwartym w 2006 roku.

Katedra w Turynie, pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela, to jedyny renesansowy kościół w mieście, zbudowany w latach 1491–1498 obok dzwonnicy z 1470 roku. Jest siedzibą arcybiskupa Turynu i od 1578 roku przechowuje Całun Turyński; Kaplicę Całunu Guarina Guariniego, z warstwową kopułą, dobudowano za chórem w latach 1668–1694.

Pałac Królewski w Turynie przy Piazzetta Reale był od XVII wieku główną rezydencją dynastii sabaudzkiej i od 1946 roku należy do państwa. Jego sale reprezentacyjne i apartamenty królewskie stanowią rdzeń Musei Reali, których jedna trasa obejmuje też Galleria Sabauda, Muzeum Starożytności i Ogrody Królewskie.

Palazzo Madama to pałac przy Piazza Castello, który wyrósł z rzymskiej bramy Augusta Taurinorum w zamek książąt Acaja. Filippo Juvarra dodał na początku XVIII wieku barokową fasadę z białego kamienia i reprezentacyjne schody. Mieści Museo Civico d'Arte Antica ze sztuką średniowieczną i renesansową, ceramiką, szkłem i rzemiosłem artystycznym.

Palazzo Carignano to barokowy pałac zaprojektowany przez Guarina Guariniego w 1679 roku dla książąt Savoia-Carignano, znany z falistej fasady z czerwonej cegły. Jego sala służyła od 1848 roku jako Izba Deputowanych Parlamentu Subalpejskiego, w 1861 roku proklamowano tu zjednoczenie Włoch, a dziś mieści Narodowe Muzeum Risorgimenta Włoskiego.

Muzeum Egipskie to muzeum archeologii starożytnego Egiptu, założone w 1824 roku, gdy król Karol Feliks kupił kolekcję francuskiego konsula Bernardina Drovettiego. Zajmuje XVII-wieczne Collegio dei Nobili w centrum Turynu i pokazuje łącznie ponad 40 000 przedmiotów, wśród nich posągi faraonów, papirusy, sarkofagi i mumie.

QC Terme Torino to spa dzienne prowadzone przez włoską grupę wellness QC Terme w Palazzo Abegg, willi z 1875 roku przy Corso Vittorio Emanuele II, w której w latach 1963–1994 mieściły się biura klubu piłkarskiego Torino. Od 2011 roku na jej czterech kondygnacjach znajdują się sauny, łaźnie i pokoje relaksu, a w ogrodzie zewnętrzne wanny z hydromasażem.

Narodowe Muzeum Kina zajmuje od 2000 roku Mole Antonelliana, wieżę wysoką na 167,5 metra zaprojektowaną przez Alessandra Antonellego i ukończoną w 1889 roku. Jego piętra prowadzą od archeologii kina, urządzeń optycznych sprzed filmu, po scenografie, plakaty i rekwizyty wokół centralnej Aula del Tempio, a winda panoramiczna przecina muzeum aż na taras na wysokości 85 metrów.

Castello del Valentino to rezydencja sabaudzka w Parco del Valentino nad Padem, przebudowana w XVII wieku dla Krystyny Francuskiej wokół brukowanego dziedzińca z czterema narożnymi pawilonami. Od 1850 roku należy do państwa i mieści wydział architektury Politecnico di Torino; sale reprezentacyjne pokazywane są podczas rezerwowanego zwiedzania z przewodnikiem w soboty przed południem.

Villa della Regina to XVII-wieczna willa sabaudzka na zboczu wzgórza w dzielnicy Borgo Po w Turynie, rozpoczęta około 1615 roku dla kardynała Maurycego Sabaudzkiego, a później przebudowana przez Filippa Juvarrę. Zwiedzający oglądają apartamenty królewskie, tarasowe ogrody włoskie z fontannami i grotami oraz ponownie obsadzoną winnicę. Należy do obiektu światowego dziedzictwa Rezydencje dynastii sabaudzkiej.

Pałac Venaria to dawna rezydencja myśliwska dynastii sabaudzkiej pod Turynem, rozpoczęta w 1675 roku przez Amedea di Castellamonte dla księcia Karola Emanuela II i rozbudowana przez Filippa Juvarrę. Należy do wpisanych na listę UNESCO rezydencji sabaudzkich i został ponownie otwarty w 2007 roku po renowacji; zwiedzający oglądają Galleria Grande, Kaplicę św. Huberta i ogrody.

Palazzina di Caccia di Stupinigi to królewski pałacyk myśliwski dynastii sabaudzkiej, 10 km na południowy zachód od Turynu, rozpoczęty w 1729 roku według projektu Filippa Juvarry. Jego skrzydła rozchodzą się promieniście od owalnej sali centralnej zwieńczonej brązowym jeleniem, a wewnątrz mieści się muzeum mebli i rzemiosła artystycznego. Należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO Rezydencje dynastii sabaudzkiej.