Odkryj: Ubud

Pałac w Ubudzie, oficjalnie Puri Saren Agung, to rezydencja rodu królewskiego Ubudu w centrum miasta, zbudowana w tradycyjnym stylu balijskim za panowania Tjokordy Putu Kandela (1800–1823) i odrestaurowana po trzęsieniu ziemi w 1917 roku. Zwiedzający wchodzą na zewnętrzne dziedzińce z kamiennymi rzeźbami I Gusti Nyomana Lempada, a wieczorem odbywają się tam występy tańca balijskiego.

Targ Sztuki w Ubudzie, po indonezyjsku Pasar Seni Ubud, wypełnia uliczki i hale kompleksu targowego w centrum Ubudu, obok pałacu królewskiego. Jego stragany sprzedają balijskie pamiątki i rękodzieło, a tradycyjny targ na niższym poziomie budynku oferuje owoce, warzywa i miejscowe przekąski.

Pura Taman Saraswati to balijska świątynia hinduistyczna w centrum Ubudu, poświęcona Saraswati, bogini wiedzy i sztuki. Zbudowano ją w latach 1951–1952 według projektu rzeźbiarza I Gusti Nyomana Lempada dla księcia Ubudu. Ścieżka ozdobiona kamiennymi figurami przecina jej staw lotosowy i prowadzi do trzech bram z czerwonej cegły.

Muzeum Puri Lukisan przy głównej ulicy Ubudu gromadzi balijskie obrazy i rzeźby w drewnie od lat 30. XX wieku, ze szkół Ubud, Batuan, Sanur, Młodych Artystów i Keliki. Wyrosło ze stowarzyszenia artystów Pita Maha, założonego przez Tjokordę Gede Agunga Sukawatiego i Rudolfa Bonneta, i zostało otwarte w 1956 roku; cztery pawilony stoją w ogrodzie ze stawami lotosowymi.

Szlak grzbietem Campuhan to utwardzona ścieżka piesza wzdłuż trawiastego grzbietu w Campuhan, na zachodnim skraju Ubudu. Ze wzgórza widać miejsce, w którym łączą się rzeki Yeh Wos Kiwa i Yeh Wos Tengen; według legendy z VIII wieku przy tym zbiegu medytował jawajski kapłan Rsi Markandya.

Muzeum Sztuki Agung Rai (ARMA) to muzeum sztuki przy ulicy Jalan Pengosekan w południowym Ubudzie, założone przez marszanda Agung Raia i otwarte 9 czerwca 1996 roku. Jego galerie prezentują klasyczne malarstwo Kamasan, prace artystów z Batuan z lat 30. i 40. XX wieku oraz obrazy Radena Saleha i Waltera Spiesa; na terenie odbywają się też występy taneczne i warsztaty.

Małpi Las w Ubudzie, oficjalnie Mandala Suci Wenara Wana, to sanktuarium o powierzchni około 12,5 hektara w Padangtegal na południowym skraju Ubudu, prowadzone przez wieś. Ścieżki i most prowadzą przez wąwozy i wśród starych figowców bengalskich do świętego źródła i trzech świątyń hinduistycznych z około XIV wieku, pośród ponad tysiąca makaków jawajskich.

Muzeum Sztuki Neka przy drodze między Campuhan a Sanggingan, około 2 km na północny zachód od centrum Ubudu, założył marszand Suteja Neka i otworzył w 1982 roku. Jego pawilony, rozmieszczone wokół ogrodu jak balijska zagroda rodzinna, przedstawiają dzieje malarstwa balijskiego i prezentują prace Ariego Smita, sztylety kris oraz fotografie Roberta Koke z lat 30. XX wieku.

Goa Gajah, czyli Słoniowa Jaskinia, to wykute w skale sanktuarium w Bedulu, na południowy wschód od Ubudu, pochodzące prawdopodobnie z XI wieku. Jego wejście wyrzeźbiono w kształcie demonicznej twarzy; wewnątrz znajdują się figura Ganeśi i symbole lingam-joni Śiwy, a basen kąpielowy, odkopany w 1954 roku, zdobią posągi kobiet trzymających naczynia z wodą. Nad rzeką poniżej leżą rzeźby buddyjskie.

Wodospad Tegenungan spada do wąwozu rzeki Petanu we wsi Kemenuh w Sukawati w Gianyar, na południe od Ubudu. W odróżnieniu od większości wodospadów na Bali leży na nizinie; od punktu widokowego przy wejściu schody prowadzą w dół do basenu i skalnych półek u jego stóp. Przepływ jest najsilniejszy w porze deszczowej, od listopada do marca.

Tarasy ryżowe Tegallalang pokrywają strome zbocza doliny przy głównej drodze przez Tegallalang, około 8 km na północ od Ubudu. Pola nawadnia subak, balijski spółdzielczy system irygacyjny, a ścieżki prowadzą w dół przez tarasy i w górę po drugiej stronie, obok kawiarni i huśtawek zbudowanych na krawędzi doliny.

Zoo na Bali w Singapadu w Gianyar, na południe od Ubudu, otwarto w 2002 roku jako pierwsze zoo na wyspie; założył je Anak Agung Gde Putra. Żyje w nim ponad 600 zwierząt z około 60 gatunków, a jego programy obejmują spotkania ze zwierzętami i zajęcia ze słoniami sumatrzańskimi.

Park Ptaków na Bali (Taman Burung Bali) leży w Batubulan w Gianyar, przy drodze z Denpasaru do Ubudu. Na 2 hektarach żyje ponad 1300 ptaków z ponad 250 gatunków w wolierach i dwóch dużych wybiegach, do których można wejść, wśród palm i trzech jezior; hoduje się tu także warany z Komodo, a w ciągu dnia odbywają się pokazy ptaków.

Pura Taman Ayun to świątynia królewska w Mengwi, około 10 km na południowy zachód od Ubudu. Król Mengwi Gusti Agung Putu zbudował ją w 1634 roku jako świątynię swoich przodków. Szeroka fosa otacza trzy dziedzińce; wewnętrzny, zarezerwowany dla wiernych, mieści wielopoziomowe kapliczki meru. Od 2012 roku jest częścią obiektu światowego dziedzictwa Subak na Bali.

Gunung Kawi to XI-wieczny zespół świątynny i grobowy w Tampaksiring, na północny wschód od Ubudu, na obu brzegach rzeki Pakerisan. Dziesięć kapliczek candi wykuto w formie płaskorzeźb w osłoniętych niszach o wysokości około 7 m w ścianie skalnej; uważa się, że upamiętniają króla Anaka Wungsu z dynastii Udayana i członków jego rodziny.

Tirta Empul to hinduistyczna świątynia wodna w Tampaksiring, około 12 km na północ od Ubudu, założona wokół źródła w 962 roku za dynastii Warmadewa i poświęcona Wisznu. Źródło zasila rzekę Pakerisan i napełnia kamienne baseny z rzędami wylewek, w których balijscy hinduiści kąpią się w rytuale oczyszczenia melukat.

Bali Safari and Marine Park (Taman Safari Bali) to park safari o powierzchni około 40 hektarów w Gianyar, przy drodze wzdłuż południowo-wschodniego wybrzeża Bali, około 17 km od Denpasaru, prowadzony przez grupę Taman Safari. Kolejka wozi zwiedzających obok zwierząt z Indonezji, Indii i Afryki; są pokazy zwierząt, spektakl Bali Agung w teatrze, nocne safari i ośrodek noclegowy.

Pura Kehen to dawna świątynia królewska królestwa Bangli u stóp zalesionego wzgórza, około 2 km na północ od miasta Bangli i około 13 km na północny wschód od Ubudu. Wymieniają ją miedziane inskrypcje z IX–XIII wieku. Schody ozdobione postaciami z Ramajany wznoszą się tarasami na dziedziniec zewnętrzny, gdzie rośnie figowiec bengalski liczący co najmniej 400 lat.