Odkryj: Walencja

Mercado Central w Walencji to kryty targ spożywczy zaprojektowany przez Alexandre'a Solera Marcha i Francesca Guàrdię, zbudowany w latach 1914–1928 w stylu walenckiej secesji. Pod kopułami na żelaznej konstrukcji i wśród ścian wyłożonych płytkami, na ponad 8000 m² powierzchni mieszczą się stoiska z owocami, warzywami, mięsem, rybami i lokalnymi produktami. Stoi naprzeciwko Lonja de la Seda.

Lonja de la Seda to późnogotycka giełda kupiecka zbudowana w latach 1482–1533 naprzeciwko walenckiego Mercado Central. Jej Sala Handlowa ma skręcone kolumny wznoszące się ku żebrowemu sklepieniu, a zespół obejmuje też pawilon Konsulatu Morskiego, centralną wieżę i dziedziniec z drzewami pomarańczowymi. W 1996 roku UNESCO wpisało ją na Listę światowego dziedzictwa.

Kościół Santos Juanes stoi przy walenckiej Plaza del Mercado, naprzeciwko Mercado Central i Lonja de la Seda. Zbudowany w XIII wieku w miejscu meczetu, został przebudowany w stylu barokowym po pożarze w 1592 roku i ukończony około 1700 roku. Jego fasada od strony targu ma wieżę zegarową i stiukową Matkę Bożą Różańcową; wewnątrz są freski na sklepieniu autorstwa Antonia Palomino.

Katedrę w Walencji konsekrowano w 1238 roku w miejscu dawnego meczetu miasta; zbudowana jest głównie w stylu gotyku walenckiego, z dodatkami romańskimi, renesansowymi i barokowymi. Jej ośmioboczna dzwonnica to Micalet, a w bocznej kaplicy przechowywany jest agatowy kielich czczony jako Święty Graal. Zwiedzanie obejmuje muzeum katedralne.

Kościół San Nicolás to gotycki kościół parafialny na starym mieście Walencji, założony w XIII wieku i przebudowany w XV wieku. W latach 1690–1693 jego jedną nawę pokryto barokowymi freskami z życia św. Mikołaja i św. Piotra Męczennika, zaprojektowanymi przez Antonia Palomino i namalowanymi przez Dionísa Vidala.

Torres de Serranos to brama średniowiecznych murów Walencji, zbudowana przez Pere Balaguera w latach 1392–1398 jako dwie pięcioboczne wieże flankujące wejście z łukiem półkolistym. W latach 1586–1887 służyły jako więzienie dla szlachty. Zwiedzający wchodzą schodami na tarasy, z których widać stare miasto i dawne koryto rzeki Turia.

Palau de les Arts Reina Sofía to opera w Walencji, zaprojektowana przez Santiaga Calatravę jako ostatni duży budynek Miasta Sztuki i Nauki i otwarta w październiku 2005 roku. Nad budynkiem o wysokości 75 m wygina się 230-metrowy stalowy grzebień, a wewnątrz są cztery sale, z których największa mieści 1470 osób. Poza spektaklami zwiedzający mogą obejrzeć sale z przewodnikiem, audioprzewodnikiem lub ulotką.

Museu de les Ciències to muzeum nauki walenckiego Miasta Sztuki i Nauki, budynek Santiaga Calatravy otwarty w listopadzie 2000 roku. Jego białe betonowe żebra i szklane fasady, o powierzchni około 40 000 m² i wysokości 55 m, przypominają szkielet wieloryba; wewnątrz są interaktywne wystawy o nauce i technice oraz scena do pokazów naukowych na żywo.

Bioparc Valencia to 10-hektarowe zoo na zachodnim krańcu ogrodów Turia, należące do miasta i otwarte w 2008 roku w miejsce starego zoo miejskiego. Skupia się na faunie Afryki, prezentowanej w odtworzonych siedliskach sawanny, lasu równikowego, mokradeł i Madagaskaru, gdzie zwierzęta od zwiedzających oddzielają nie kraty, lecz rzeki, stawy i skały.

L'Oceanogràfic to akwarium walenckiego Miasta Sztuki i Nauki, otwarte w 2003 roku na wschodnim krańcu dawnego koryta rzeki Turia. Jego budynki, w tym restauracja przykryta betonowymi łupinami Félixa Candeli, mieszczą około 45 000 zwierząt z 500 gatunków w strefach Morza Śródziemnego, Arktyki, mórz tropikalnych i Morza Czerwonego, a także delfinarium.