Odkryj: Valletta

Konkatedrę św. Jana zbudowano w latach 1573–1578 według projektu Girolama Cassara jako kościół konwentualny joannitów. Jej skromna fasada kontrastuje z barokowym wnętrzem ozdobionym przez Mattię Pretiego, posadzką nawy z około 400 inkrustowanych marmurowych płyt nagrobnych rycerzy oraz Ścięciem św. Jana Chrzciciela Caravaggia (1608) w oratorium.

Narodowe Muzeum Archeologiczne zajmuje Auberge de Provence, zbudowany w 1571 roku według projektu Girolama Cassara przy Republic Street. Pokazuje znaleziska z prehistorycznych świątyń i grobowców Malty, w tym Śpiącą Damę z Hypogeum Ħal Saflieni i Wenus z Malty z Ħaġar Qim, a także przedmioty z epoki brązu i fenickie.

Pałac Wielkiego Mistrza zaczęto budować w 1571 roku jako rezydencję wielkich mistrzów zakonu joannitów; później mieszkali w nim brytyjscy gubernatorzy, a dziś jest siedzibą prezydenta Malty. Zwiedzający oglądają Sale Reprezentacyjne, korytarze z malowanymi fryzami i herbowymi stropami oraz Zbrojownię Pałacową z około 5000 elementów broni i zbroi.

MUŻA to narodowe społeczne muzeum sztuki Malty, otwarte w 2018 roku w Auberge d'Italie, XVI-wiecznej siedzibie rycerzy włoskich, której barokową fasadę zdobi brązowe popiersie wielkiego mistrza Gregoria Carafy. Zastąpiło Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych i pokazuje sztukę maltańską i europejską od średniowiecza, w tym dzieła Mattii Pretiego.

Prokatedra św. Pawła to anglikańska katedra Malty, ufundowana przez królową Adelajdę podczas jej pobytu na wyspie i zbudowana w latach 1839–1844 w miejscu Auberge d'Allemagne. Jej klasycystyczny portyk wychodzi na plac Niepodległości, a iglica o wysokości około 60 metrów jest charakterystycznym punktem Valletty od strony Marsamxett.

Casa Rocca Piccola to XVI-wieczny pałac przy Republic Street, wciąż będący domem szlacheckiej rodziny de Piro. Zwiedzanie prowadzi przez pokoje urządzone rodzinnymi antycznymi meblami, srebrami, obrazami i strojami, małą kaplicę i ogród na dziedzińcu, a także w dół do wykutych w skale schronów, z których domownicy korzystali podczas bombardowań II wojny światowej.

Lascaris War Rooms to tunele i komory wykute w skale pod Górnymi Ogrodami Barrakka, otwarte w 1940 roku jako połączona kwatera główna obrony Malty. Stąd kierowano lądowaniem aliantów na Sycylii w lipcu 1943 roku, a NATO korzystało z kompleksu do 1977 roku. Odrestaurowane sale operacyjne pokazują stoły planistyczne i mapy ścienne.

Fort św. Elma to fort w kształcie gwiazdy zbudowany w 1552 roku na krańcu półwyspu Sciberras, zanim powstała Valletta. Padł po miesiącu ostrzału podczas Wielkiego Oblężenia w 1565 roku, a joannici go odbudowali i rozbudowali. Dziś mieści się w nim Narodowe Muzeum Wojny, którego eksponaty obejmują okres od prehistorii po II wojnę światową, w tym Krzyż Jerzego przyznany Malcie w 1942 roku.

Fort św. Anioła stoi na krańcu Birgu, w miejscu średniowiecznego zamku; od 1530 roku joannici przebudowali go na swoją pierwszą siedzibę na Malcie. Był ich kwaterą główną podczas Wielkiego Oblężenia w 1565 roku, a później do 1979 roku służył Royal Navy jako HMS St Angelo. Odrestaurowany w 2015 roku, przedstawia historię fortu, jego kaplice i dom wielkiego mistrza.

Esplora to interaktywne centrum nauki otwarte w 2016 roku na terenie Villi Bighi, willi z 1675 roku nad Wielkim Portem, która w latach 30. XIX wieku stała się Królewskim Szpitalem Marynarki Wojennej Bighi. W jej zabytkowych budynkach i ogrodach znajdują się eksponaty do samodzielnego eksperymentowania z fizyki, o ludzkim ciele i środowisku oraz planetarium z kopułą o średnicy 10,7 metra.

Pałac Inkwizytora w Birgu zbudowano w latach 30. XVI wieku jako siedzibę sądów zakonu joannitów, a w latach 1574–1798 była tu siedziba inkwizycji rzymskiej na Malcie. Zwiedzający oglądają apartamenty inkwizytorów, salę trybunału, kaplicę i cele więzienne, na których ścianach wciąż widnieją graffiti więźniów; w pałacu mieści się też muzeum etnograficzne.

Muzeum Malta at War zajmuje XVIII-wieczne koszary wojskowe przy bramie Couvre Porte w Birgu i opowiada historię wysp w czasie II wojny światowej, gdy należały do najciężej bombardowanych miejsc w Europie. Pokazuje wojenną kronikę filmową Malta G.C., mundury i przedmioty z życia cywilów oraz prowadzi do wykutego w skale schronu przeciwlotniczego pod miastem.

Fort Rinella to wiktoriańska bateria nadbrzeżna zbudowana przez Brytyjczyków w latach 1878–1886 dla jednego 100-tonowego działa Armstronga, jednego z zaledwie dwóch takich dział zachowanych na świecie. Bateria zachowała działo na stanowisku wraz z prochowniami, koszarami i parowymi maszynami, które je ładowały, i działa jako muzeum z przewodnikami w strojach z epoki.

Hypogeum Ħal Saflieni to podziemny zespół grobowy wykuty w wapieniu na trzech poziomach między około 4000 a 2500 rokiem p.n.e. Odkryty w 1902 roku przez robotników kopiących fundamenty domu w Paoli, jest obiektem światowego dziedzictwa UNESCO; jego komory naśladują architekturę naziemnych świątyń. Zwiedza się go w małych grupach, z biletami rezerwowanymi z dużym wyprzedzeniem.

Świątynie Tarxien to zespół czterech budowli megalitycznych wzniesionych między około 3600 a 2500 rokiem p.n.e., odkopywanych od 1915 roku przez Themistoclesa Zammita. Kamienne bloki zdobione spiralami i fryzami ze zwierzętami oraz dolna połowa dużego posągu kobiecego są pokazywane na miejscu w replikach, a oryginały znajdują się w Narodowym Muzeum Archeologicznym. Pozostałości osłania dziś zadaszenie.

Rotunda w Moście, kościół parafialny Wniebowzięcia, została zbudowana w latach 1833–1860 przez samych mieszkańców według projektu Giorgia Grogneta de Vassé wzorowanego na rzymskim Panteonie. Jej kopuła bez podpór należy do największych w Europie. 9 kwietnia 1942 roku niemiecka bomba przebiła kopułę podczas mszy i nie wybuchła; jej replika jest pokazywana w zakrystii.

Katedrę w Mdinie pod wezwaniem św. Pawła odbudowano w latach 1697–1702 według projektu Lorenza Gafy po trzęsieniu ziemi, które w 1693 roku zniszczyło średniowieczny kościół. Tradycja umiejscawia ją tam, gdzie rzymski namiestnik Publiusz spotkał apostoła Pawła. Wewnątrz znajdują się posadzka z marmurowych płyt nagrobnych, kopuła z malowidłami ze scenami z życia Pawła oraz Nawrócenie św. Pawła Mattii Pretiego w apsydzie.

Narodowe Muzeum Historii Naturalnej mieści się w Palazzo Vilhena, francuskim pałacu barokowym zbudowanym w latach 1726–1728 dla wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny według projektu Charles'a François de Mondiona. Otwarte w 1973 roku, prezentuje skały, minerały i skamieniałości, muszle, owady oraz ptaki, ssaki i życie morskie wysp maltańskich.

Palazzo Falson to średniowieczny pałac w Mdinie, zbudowany w XIII wieku i rozbudowany w XV, z gotyckimi portalami i oknami wokół niewielkiego dziedzińca. W latach 1927–1962 mieszkał w nim kolekcjoner Olof Gollcher, a jego zbiory obrazów, sreber, broni i zbroi, mebli, dywanów i książek pokazywane są w salach jako muzeum-dom.

Ħaġar Qim to świątynia megalityczna zbudowana między około 3600 a 3200 rokiem p.n.e. na grzbiecie nad południowym wybrzeżem Malty, część obiektu światowego dziedzictwa UNESCO. W jej fasadzie i komorach użyto jednych z największych kamieni maltańskich świątyń, z których jeden ma około siedmiu metrów długości. Znalezione tu Wenus z Malty i siedzące „grube figurki” znajdują się w Narodowym Muzeum Archeologicznym.