Εξερευνήστε: Αλμερία

Τα αντιαεροπορικά καταφύγια της Αλμερίας είναι δίκτυο σηράγγων που σκάφτηκαν το 1937 και το 1938, κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, για να προστατεύσουν περίπου 40.000 αμάχους από τους βομβαρδισμούς. Σχεδιασμένα από τον δημοτικό αρχιτέκτονα Γκιγιέρμο Λάνγκλε, εκτείνονται σε πάνω από 4 χλμ. κάτω από την πόλη. Μια αναστηλωμένη στοά σχεδόν 1 χλμ. κάτω από το Πασέο δε Αλμερία, με ανασυσταθέν χειρουργείο, επισκέπτεται κανείς με ξενάγηση.

Ο καθεδρικός ναός της Αλμερίας, αφιερωμένος στην Ενσάρκωση, χτίστηκε μεταξύ 1524 και 1562, αφού ένας σεισμός κατέστρεψε τον προκάτοχό του. Ο ύστερος γοτθικός και αναγεννησιακός ναός έχει τους χοντρούς τοίχους, τους πύργους και τις επάλξεις ενός φρουρίου. Στο εσωτερικό υπάρχουν ένα σκαλιστό αναγεννησιακό χορό και ένας τάφος από αλάβαστρο, και τα δύο έργα του Χουάν δε Ορέα.

Το Ανδαλουσιανό Κέντρο Φωτογραφίας (Centro Andaluz de la Fotografía) είναι το κέντρο φωτογραφίας της περιφερειακής κυβέρνησης της Ανδαλουσίας, που ιδρύθηκε το 1992 και στεγάζεται στο πρώην κτίριο του Λισέο Αρτίστικο ι Λιτεράριο στην παλιά πόλη της Αλμερίας. Παρουσιάζει περιοδικές εκθέσεις φωτογραφίας και οργανώνει επίσης εργαστήρια, εκδόσεις και βιβλιοθήκη για τη φωτογραφική κληρονομιά της Ανδαλουσίας.

Το Μουσείο Τέχνης Ντόνια Πακίτα στεγάζεται στην Κάσα Μοντόγια, βίλα βασκικού ρυθμού που έχτισε το 1928 ο Γκιγιέρμο Λάνγκλε και κληροδότησε στην πόλη η ιδιοκτήτριά της, Φρανθίσκα Δίας Τόρες. Άνοιξε το 2015 και παρουσιάζει σχεδόν έναν αιώνα τέχνης που δημιουργήθηκε στην Αλμερία, με έμφαση στην ομάδα ζωγράφων Ινδαλιάνο που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1940.

Η Αλκαθάμπα της Αλμερίας είναι τειχισμένη μαυριτανική ακρόπολη σε λόφο πάνω από την παλιά πόλη, που άρχισε να χτίζεται τον 10ο αιώνα επί Αμπντ αλ-Ραχμάν Γ΄, του πρώτου χαλίφη της Αλ-Άνταλους. Οι τρεις περίβολοί της περιλαμβάνουν κήπους, δεξαμενές, τα ερείπια ενός ανακτόρου του κυβερνήτη και ενός τεμένους, καθώς και ένα κάστρο που έχτισαν οι Καθολικοί Μονάρχες μετά τη χριστιανική κατάκτηση.

Το Μουσείο της Αλμερίας είναι το αρχαιολογικό μουσείο της επαρχίας, που ιδρύθηκε το 1934 και στεγάζεται από το 2006 σε κτίριο των Ιγνάθιο Γκαρθία Πεδρόσα και Άνχελα Γκαρθία δε Παρέδες. Επικεντρώνεται στους πολιτισμούς της Εποχής του Χαλκού και του Ορείχαλκου του Λος Μιγιάρες και του Ελ Αργάρ, που ανέσκαψε ο Λουίς Σιρέ, και συνεχίζει στη ρωμαϊκή και την ισλαμική περίοδο. Μια στρωματογραφική στήλη διατρέχει τους τρεις ορόφους του.