Εξερευνήστε: Αγιουτάγια

Το Βατ Ρατσαμπουράνα είναι ερειπωμένος βασιλικός ναός στο Ιστορικό Πάρκο της Αγιουτάγια, που ιδρύθηκε το 1424 από τον βασιλιά Μπορομαρατσατιράτ Β΄ στο σημείο όπου αποτεφρώθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του, που σκοτώθηκαν σε μονομαχία πάνω σε ελέφαντες για τον θρόνο. Το αναστηλωμένο κεντρικό πρανγκ του διατηρεί γκαρούντα και νάγκα από γυψοκονίαμα, καθώς και μια κρύπτη με τοιχογραφίες της πρώιμης περιόδου Αγιουτάγια, όπου φτάνει κανείς από απότομες σκάλες.

Το Βατ Μαχατάτ, ο Ναός του Μεγάλου Λειψάνου, είναι ερειπωμένος βασιλικός ναός στο κέντρο της Αγιουτάγια, που ιδρύθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα και καταστράφηκε όταν οι Βιρμανοί λεηλάτησαν την πόλη το 1767. Στον χώρο του βρίσκονται η βάση του κεντρικού πρανγκ που κατέρρευσε, μικρότερα πλίνθινα πρανγκ, σειρές από ακέφαλα αγάλματα του Βούδα και ένα πέτρινο κεφάλι του Βούδα τυλιγμένο από τις ρίζες μιας συκιάς.

Το Βατ Πανάν Τσενγκ είναι ενεργός βουδιστικός ναός στην ανατολική όχθη, εκεί όπου ο Πα Σακ συναντά τον Τσάο Πράγια, νοτιοανατολικά της παλιάς πόλης της Αγιουτάγια, και ιδρύθηκε το 1324, πριν από την ίδια την πόλη. Η ψηλή αίθουσα (βιχάν) του στεγάζει τον Λουάνγκ Πο Το, έναν επίχρυσο καθιστό Βούδα ύψους περίπου 19 μέτρων, που οι Ταϊλανδοί κινεζικής καταγωγής λατρεύουν ως Σαμ Πάο Κονγκ· ο ναύαρχος Τζενγκ Χε τον επισκέφθηκε το 1407.

Το Βατ Να Πρα Μεν είναι ενεργός ναός στη βόρεια όχθη της τάφρου της παλιάς πόλης, απέναντι από το πρώην βασιλικό ανάκτορο της Αγιουτάγια, και ο μόνος ναός της πόλης που έμεινε όρθιος μετά τη λεηλασία από τους Βιρμανούς το 1767, όταν ο στρατός τους στρατοπέδευσε εδώ. Η μεγάλη αίθουσα χειροτονιών του σε ρυθμό Αγιουτάγια φιλοξενεί έναν στεφανωμένο χάλκινο Βούδα, και μια μικρότερη αίθουσα έναν καθιστό πέτρινο Βούδα, τον Πρα Καντχαραράτ.

Το Βατ Πρα Σι Σανπέτ ήταν ο βασιλικός ναός μέσα στον χώρο του παλιού Βασιλικού Ανακτόρου της Αγιουτάγια, που χρησιμοποιούνταν για βασιλικές τελετές και δεν είχε μόνιμους μοναχούς, ώσπου οι Βιρμανοί κατέστρεψαν την πόλη το 1767. Τα τρία καμπανοειδή τσέντι του, που χτίστηκαν στα τέλη του 15ου αιώνα για να φυλάξουν βασιλικές στάχτες, στέκονται στη σειρά ανάμεσα στα πλίνθινα θεμέλια των παλιών αιθουσών.

Το Βιχάν Πρα Μονγκόν Μπόπιτ είναι βουδιστική αίθουσα συγκέντρωσης στο Ιστορικό Πάρκο της Αγιουτάγια, λίγο νότια του Βατ Πρα Σι Σανπέτ, που χτίστηκε για να στεγάσει τον Πρα Μονγκόν Μπόπιτ. Ο καθιστός Βούδας, ύψους περίπου 13 μέτρων, είναι φτιαγμένος από τούβλο και χαλκό και καλυμμένος με φύλλα χρυσού· η αίθουσα είναι ενεργός τόπος λατρείας, όπου οι επισκέπτες αφήνουν προσφορές.

Το Βατ Γιάι Τσάι Μονγκόν είναι ενεργό βουδιστικό μοναστήρι νοτιοανατολικά του νησιού της παλιάς πόλης της Αγιουτάγια, που ιδρύθηκε το 1357 από τον βασιλιά Ου Τονγκ ως Βατ Πα Κάεο. Το μεγάλο καμπανοειδές τσέντι του ανεγέρθηκε επί του βασιλιά Νάρεσουαν για να τιμήσει τη νίκη του επί του Βιρμανού διαδόχου το 1592· το περιβάλλουν στοές με καθιστά αγάλματα του Βούδα και ένας ξαπλωμένος Βούδας.

Το Βατ Λοκαγιασουτάραμ είναι ερειπωμένος ναός στη δυτική πλευρά του νησιού της παλιάς πόλης της Αγιουτάγια, πίσω από τη θέση του πρώην βασιλικού ανακτόρου. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι ένας ξαπλωμένος Βούδας από τούβλο και γυψοκονίαμα, μήκους περίπου 37 μέτρων και ύψους 8 μέτρων, στο ύπαιθρο πάνω σε μια χαμηλή εξέδρα, συχνά τυλιγμένος σε πορτοκαλί ύφασμα, δίπλα στα ερείπια ενός πρανγκ και αιθουσών συγκέντρωσης.

Το Βατ Τσαϊγουατανάραμ είναι βασιλικός ναός στη δυτική όχθη του ποταμού Τσάο Πράγια, νοτιοδυτικά του νησιού της παλιάς πόλης της Αγιουτάγια, που χτίστηκε το 1630 από τον βασιλιά Πρασάτ Τονγκ σε χμερ ρυθμό. Ένα κεντρικό πρανγκ ύψους 35 μέτρων με τέσσερα μικρότερα πρανγκ υψώνεται από μια εξέδρα που περιβάλλεται από οκτώ παρεκκλήσια σε σχήμα τσέντι· το Τμήμα Καλών Τεχνών αποκαθιστά τα ερείπια από το 1987.

Το Βασιλικό Ανάκτορο Μπανγκ Πα-Ιν είναι πρώην βασιλική θερινή κατοικία δίπλα στον ποταμό Τσάο Πράγια, στην περιφέρεια Μπανγκ Πα-ιν, περίπου 15 χλμ. νότια της Αγιουτάγια. Χτίστηκε αρχικά από τον βασιλιά Πρασάτ Τονγκ το 1632 και ξαναχτίστηκε κυρίως μεταξύ 1872 και 1889 επί του βασιλιά Τσουλαλονγκόρν, με ταϊλανδέζικα, κινέζικα και ευρωπαϊκά κτίρια μέσα σε κήπους και λίμνες, ανάμεσά τους ένα περίπτερο στη μέση μιας λίμνης.