Εξερευνήστε: Μπίργκου

Το Μέγαρο του Ιεροεξεταστή στο Μπίργκου χτίστηκε τη δεκαετία του 1530 ως δικαστήρια του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και από το 1574 ως το 1798 ήταν η έδρα της Ρωμαϊκής Ιεράς Εξέτασης στη Μάλτα. Οι επισκέπτες βλέπουν τα διαμερίσματα των ιεροεξεταστών, την αίθουσα του δικαστηρίου, το παρεκκλήσι και τα κελιά της φυλακής, στους τοίχους των οποίων σώζονται ακόμη χαράγματα κρατουμένων· στεγάζει επίσης ένα εθνογραφικό μουσείο.

Το Μουσείο «Η Μάλτα στον Πόλεμο» στεγάζεται σε στρατώνες του 18ου αιώνα στην πύλη Couvre Porte του Μπίργκου και αφηγείται την ιστορία των νησιών στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ήταν από τα πιο βομβαρδισμένα μέρη της Ευρώπης. Προβάλλει το επίκαιρο της εποχής Malta G.C., παρουσιάζει στολές και αντικείμενα της ζωής των αμάχων, και οδηγεί σε ένα αντιαεροπορικό καταφύγιο λαξευμένο στον βράχο κάτω από την πόλη.

Το Esplora είναι διαδραστικό κέντρο επιστημών που άνοιξε το 2016 στον περίβολο της Βίλας Μπίγκι, βίλας του 1675 πάνω από το Μεγάλο Λιμάνι που έγινε το Βασιλικό Ναυτικό Νοσοκομείο Μπίγκι τη δεκαετία του 1830. Τα ιστορικά κτίρια και οι κήποι του φιλοξενούν πρακτικά εκθέματα για τη φυσική, το ανθρώπινο σώμα και το περιβάλλον, καθώς και ένα πλανητάριο με θόλο 10,7 μέτρων.

Το Φρούριο του Αγίου Αγγέλου (Fort St Angelo) βρίσκεται στην άκρη του Μπίργκου, στη θέση ενός μεσαιωνικού κάστρου, και ξαναχτίστηκε από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη από το 1530 ως η πρώτη τους έδρα στη Μάλτα. Ήταν το αρχηγείο τους κατά τη Μεγάλη Πολιορκία του 1565 και αργότερα εξυπηρέτησε το Βασιλικό Ναυτικό ως HMS St Angelo ως το 1979. Αναστηλωμένο το 2015, παρουσιάζει την ιστορία του φρουρίου, τα παρεκκλήσια του και την οικία του Μεγάλου Μαγίστρου.

Το Φρούριο Ρινέλα είναι βικτοριανή παράκτια πυροβολαρχία που έχτισαν οι Βρετανοί το 1878–1886 για να στεγάσει ένα μοναδικό πυροβόλο Armstrong 100 τόνων, ένα από τα μόλις δύο τέτοια πυροβόλα που σώζονται στον κόσμο. Η πυροβολαρχία διατηρεί το πυροβόλο στη θέση του μαζί με πυριτιδαποθήκες, στρατώνες και τα ατμοκίνητα μηχανήματα που το γέμιζαν, και λειτουργεί ως μουσείο με ξεναγούς σε ενδυμασίες εποχής.

Οι Πολεμικές Αίθουσες Λάσκαρις είναι σήραγγες και θάλαμοι λαξευμένοι στον βράχο κάτω από τους Άνω Κήπους Μπαράκα, που άνοιξαν το 1940 ως το ενιαίο πολεμικό αρχηγείο για την άμυνα της Μάλτας. Από εδώ διευθύνθηκαν οι συμμαχικές αποβάσεις στη Σικελία τον Ιούλιο του 1943, και το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε το συγκρότημα ως το 1977. Αναστηλωμένες αίθουσες επιχειρήσεων δείχνουν τα τραπέζια σχεδιασμού και τους χάρτες τοίχου.

Το MUŻA είναι το εθνικό κοινοτικό μουσείο τέχνης της Μάλτας, που άνοιξε το 2018 στον Auberge d'Italie, τον οξενώνα των Ιταλών ιπποτών του 16ου αιώνα, η μπαρόκ πρόσοψη του οποίου φέρει μια χάλκινη προτομή του Μεγάλου Μαγίστρου Γκρεγκόριο Καράφα. Διαδέχθηκε το Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών και παρουσιάζει μαλτέζικη και ευρωπαϊκή τέχνη από τον Μεσαίωνα και μετά, μεταξύ άλλων έργα του Μάτια Πρέτι.

Ο Συγκαθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωάννη χτίστηκε το 1573–1578 σε σχέδια του Τζιρόλαμο Κασάρ ως μοναστηριακός ναός των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Η λιτή εξωτερική του όψη έρχεται σε αντίθεση με ένα μπαρόκ εσωτερικό διακοσμημένο από τον Μάτια Πρέτι, ένα δάπεδο στον κυρίως ναό με περίπου 400 ένθετες μαρμάρινες ταφόπλακες ιπποτών, και τον Αποκεφαλισμό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή του Καραβάτζο (1608) στο ευκτήριο.

Το Ανάκτορο του Μεγάλου Μαγίστρου άρχισε να χτίζεται το 1571 ως κατοικία των Μεγάλων Μαγίστρων του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και αργότερα στέγασε τους Βρετανούς κυβερνήτες· σήμερα είναι το Γραφείο του Προέδρου της Μάλτας. Οι επισκέπτες βλέπουν τις Αίθουσες Τελετών, διαδρόμους με ζωγραφισμένες ζωφόρους και οροφές με οικόσημα, και την Οπλοθήκη του Ανακτόρου με περίπου 5.000 όπλα και πανοπλίες.

Η Κάζα Ρόκα Πίκολα είναι μέγαρο του 16ου αιώνα στην οδό Republic Street, που εξακολουθεί να είναι η κατοικία της αριστοκρατικής οικογένειας ντε Πίρο. Οι επισκέψεις οδηγούν σε αίθουσες επιπλωμένες με τα παλιά έπιπλα, τα ασημικά, τους πίνακες και τις ενδυμασίες της οικογένειας, ένα μικρό παρεκκλήσι και έναν κήπο-αυλή, και κάτω σε καταφύγια λαξευμένα στον βράχο που χρησιμοποίησαν οι ένοικοι κατά τους βομβαρδισμούς του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στεγάζεται στον Auberge de Provence, χτισμένο το 1571 σε σχέδια του Τζιρόλαμο Κασάρ στην οδό Republic Street. Παρουσιάζει ευρήματα από τους προϊστορικούς ναούς και τάφους της Μάλτας, ανάμεσά τους την Κοιμώμενη Κυρία από το Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι και την Αφροδίτη της Μάλτας από τον Χάτζαρ Κιμ, καθώς και αντικείμενα της Εποχής του Χαλκού και φοινικικά.

Το Φρούριο του Αγίου Έλμου είναι αστεροειδές φρούριο χτισμένο το 1552 στην άκρη της χερσονήσου Σιμπέρας, πριν υπάρξει η Βαλέτα. Έπεσε μετά από έναν μήνα βομβαρδισμών στη Μεγάλη Πολιορκία του 1565 και ξαναχτίστηκε και επεκτάθηκε από τους Ιππότες. Σήμερα στεγάζει το Εθνικό Πολεμικό Μουσείο, τα εκθέματα του οποίου εκτείνονται από την προϊστορία ως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταξύ αυτών και ο Σταυρός του Γεωργίου που απονεμήθηκε στη Μάλτα το 1942.

Ο Προκαθεδρικός του Αγίου Παύλου είναι ο αγγλικανικός καθεδρικός της Μάλτας, που παραγγέλθηκε από τη βασίλισσα Αδελαΐδα κατά την παραμονή της στο νησί και χτίστηκε το 1839–1844 στη θέση του Auberge d'Allemagne. Η νεοκλασική στοά του βλέπει στην Πλατεία της Ανεξαρτησίας, και το καμπαναριό του, ύψους περίπου 60 μέτρων, είναι ορόσημο της πλευράς Μαρσαμσέτ της Βαλέτα.

Οι Ναοί του Ταρσιέν είναι συγκρότημα τεσσάρων μεγαλιθικών κατασκευών χτισμένων περίπου μεταξύ 3600 και 2500 π.Χ., που ανασκάφηκαν από το 1915 από τον Θεμιστοκλή Τζάμιτ. Πέτρινοι όγκοι σκαλισμένοι με σπείρες και ζωφόρους ζώων, καθώς και το κάτω μισό ενός μεγάλου γυναικείου αγάλματος, εκτίθενται σε αντίγραφα επί τόπου, ενώ τα πρωτότυπα βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ένα στέγαστρο προστατεύει σήμερα τα ερείπια.

Το Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι είναι υπόγειο ταφικό συγκρότημα λαξευμένο στον ασβεστόλιθο σε τρία επίπεδα περίπου μεταξύ 4000 και 2500 π.Χ. Βρέθηκε το 1902 από οικοδόμους που έσκαβαν θεμέλια σπιτιών στην Πάολα και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO· οι θάλαμοί του μιμούνται την αρχιτεκτονική των υπέργειων ναών. Οι επισκέψεις γίνονται σε μικρές ομάδες με εισιτήρια που κλείνονται πολύ νωρίτερα.

Η Ροτόντα της Μόστα, η ενοριακή εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, χτίστηκε το 1833–1860 από τους ίδιους τους χωρικούς σε σχέδια του Τζόρτζιο Γκρονιέ ντε Βασέ με πρότυπο το Πάνθεον της Ρώμης. Ο τρούλος της χωρίς στηρίγματα είναι από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη. Στις 9 Απριλίου 1942 μια γερμανική βόμβα διαπέρασε τον τρούλο κατά τη Λειτουργία και δεν εξερράγη· ένα αντίγραφό της εκτίθεται στο σκευοφυλάκιο.

Ο Χάτζαρ Κιμ είναι μεγαλιθικός ναός χτισμένος περίπου μεταξύ 3600 και 3200 π.Χ. σε μια ράχη πάνω από τη νότια ακτή της Μάλτας και αποτελεί μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η πρόσοψη και οι θάλαμοί του χρησιμοποιούν μερικούς από τους μεγαλύτερους λίθους των μαλτέζικων ναών, έναν από αυτούς μήκους περίπου επτά μέτρων. Η Αφροδίτη της Μάλτας και οι καθιστές «παχιές μορφές» που βρέθηκαν εδώ βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Η Μνάιντρα είναι ομάδα τριών μεγαλιθικών ναών χτισμένων περίπου μεταξύ 3600 και 2500 π.Χ. σε μια κοιλότητα πάνω από τη θάλασσα, 500 μέτρα κάτω από τον Χάτζαρ Κιμ, και αποτελεί μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο κάτω ναός είναι ευθυγραμμισμένος με τον ήλιο: στις ισημερίες το πρώτο φως περνά κατευθείαν από την κύρια είσοδό του, και στα ηλιοστάσια πέφτει στις άκρες πέτρινων πλακών στο εσωτερικό.

Ο Καθεδρικός Ναός της Μντίνα, αφιερωμένος στον Απόστολο Παύλο, ξαναχτίστηκε το 1697–1702 σε σχέδια του Λορέντσο Γκαφά, αφού ένας σεισμός κατέστρεψε τη μεσαιωνική εκκλησία το 1693. Η παράδοση τον τοποθετεί εκεί όπου ο Ρωμαίος διοικητής Πόπλιος συνάντησε τον Απόστολο Παύλο. Στο εσωτερικό υπάρχουν δάπεδο από μαρμάρινες ταφόπλακες, τρούλος ζωγραφισμένος με σκηνές από τη ζωή του Παύλου και η Μεταστροφή του Αγίου Παύλου του Μάτια Πρέτι στην αψίδα.

Το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στεγάζεται στο Palazzo Vilhena, γαλλικό μπαρόκ ανάκτορο χτισμένο το 1726–1728 για τον Μεγάλο Μάγιστρο Αντόνιο Μανουέλ ντε Βιλένα σε σχέδια του Σαρλ Φρανσουά ντε Μοντιόν. Άνοιξε το 1973 και εκθέτει πετρώματα, ορυκτά και απολιθώματα, όστρακα, έντομα, καθώς και τα πουλιά, τα θηλαστικά και τη θαλάσσια ζωή των νησιών της Μάλτας.