Εξερευνήστε: Καπανόρι

Η Βίλα Ρεάλε ντι Μάρλια είναι έπαυλη με μεγάλο ιστορικό πάρκο κοντά στη Λούκα, ιδιοκτησία της οικογένειας Μπουονβίζι από το 1517. Η Ελίζα Βοναπάρτη την αγόρασε το 1806 και την ανακαίνισε σε νεοκλασικό ύφος. Οι κήποι περιλαμβάνουν ένα θέατρο νερού, έναν κήπο λεμονιών, μια λίμνη και ένα πράσινο θέατρο από κουρεμένους θάμνους του 1652.

Τα Τείχη της Λούκα είναι ένας δακτύλιος αναγεννησιακών οχυρώσεων από τούβλα και χώμα, περιμέτρου 4,2 χλμ., χτισμένων μεταξύ 1504 και 1648 για να αντικαταστήσουν τις μεσαιωνικές και ρωμαϊκές άμυνες. Δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ σε πόλεμο και μετατράπηκαν σε δημόσιο περίπατο τη δεκαετία του 1820· σήμερα ένα δεντροφυτεμένο μονοπάτι στην κορυφή τους, με έντεκα προμαχώνες και έξι πύλες, χρησιμοποιείται για περπάτημα και ποδήλατο.

Η Πιάτσα ντελ' Αμφιθέατρο είναι ωοειδής πλατεία στο βορειοανατολικό τμήμα της παλιάς πόλης της Λούκα. Ο δακτύλιος των σπιτιών γύρω της ακολουθεί το περίγραμμα του ρωμαϊκού αμφιθεάτρου, τα λείψανα του οποίου βρίσκονται περίπου 3 μ. κάτω από το σημερινό πλακόστρωτο. Ο αρχιτέκτονας Λορέντσο Νοτολίνι καθάρισε το εσωτερικό το 1830 για να δημιουργήσει πλατεία αγοράς· τέσσερις πύλες οδηγούν μέσα, και καφέ πλαισιώνουν την καμπύλη.

Ο Πύργος Γκουινίτζι είναι πλινθόκτιστος πύργος 45 μ. στη Λούκα, χτισμένος στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα από τους Γκουινίτζι, οικογένεια εμπόρων και τραπεζιτών. Αριές φυτρώνουν σε έναν μικρό κήπο στην κορυφή του, στην οποία οδηγούν 230 σκαλιά και από όπου οι επισκέπτες αγναντεύουν την παλιά πόλη. Οι απόγονοι της οικογένειας τον δώρισαν στην πόλη το 1968.

Η Βασιλική του Σαν Φρεντιάνο είναι ρωμανική εκκλησία στη Λούκα, χτισμένη μεταξύ 1112 και 1147 στη θέση εκκλησίας του 6ου αιώνα που ίδρυσε ο επίσκοπος Φρεντιάνο. Η πρόσοψή της φέρει ένα μεγάλο χρυσό ψηφιδωτό της Ανάληψης του 13ου αιώνα. Στο εσωτερικό βρίσκονται μια σκαλιστή βαπτιστική κολυμβήθρα του 12ου αιώνα και το διατηρημένο σώμα της Αγίας Τζίτα.

Το Παλάτσο Πφάνερ είναι μέγαρο στη Λούκα, χτισμένο το 1667 για την οικογένεια Κοντρόνι, εμπόρους μεταξιού, και αγορασμένο αργότερα από τον Φέλιξ Πφάνερ, ζυθοποιό από την Αυστρία. Οι επισκέπτες περπατούν στον κήπο του 18ου αιώνα με αγάλματα, μια κρήνη και ένα λεμονόσπιτο, και στον κύριο όροφο με τις τοιχογραφίες, τις αίθουσες εποχής και τα χειρουργικά εργαλεία του γιατρού Πιέτρο Πφάνερ.

Ο Τόρε ντέλε Όρε είναι μεσαιωνικός πύργος στη Βία Φιλούνγκο της Λούκα, ύψους περίπου 50 μέτρων, που φέρει το δημόσιο ρολόι της πόλης από το 1390. Μια ξύλινη σκάλα 207 σκαλιών ανεβαίνει δίπλα στον χειροκίνητο μηχανισμό του ρολογιού του 1754 ως τον θάλαμο των καμπανών, του οποίου τα μεγάλα τοξωτά παράθυρα βλέπουν πάνω από τις στέγες της παλιάς πόλης.

Ο καθεδρικός ναός της Λούκα, αφιερωμένος στον Άγιο Μαρτίνο, ξεκίνησε το 1060 από τον επίσκοπο Άνσελμο και καθαγιάστηκε το 1070· η μαρμάρινη πρόσοψή του με τις τοξοστοιχίες ξεκίνησε το 1204 από τον Γκουίντο Μπιγκαρέλι, και ο κεντρικός κλίτος ξαναχτίστηκε σε γοτθικό ρυθμό τον 14ο αιώνα. Στο εσωτερικό βρίσκονται ο εσταυρωμένος Volto Santo, ο τάφος της Ιλάρια ντελ Καρέτο του Γιάκοπο ντέλα Κουέρτσια και ένας Μυστικός Δείπνος του Τιντορέτο.

Ο Σαν Μικέλε ιν Φόρο είναι ρωμανική εκκλησία στη Λούκα, χτισμένη πάνω στη ρωμαϊκή αγορά, που αναφέρεται για πρώτη φορά το 795 και ξαναχτίστηκε μετά το 1070. Η μαρμάρινη πρόσοψή της του 13ου αιώνα υψώνεται σε τέσσερις σειρές μικρών λοτζιών και επιστέφεται από άγαλμα 4 μ. του Αρχαγγέλου Μιχαήλ· μια Παναγία του Ματέο Τσιβιτάλι (1480) στέκει στη γωνία της.

Το Εθνικό Μουσείο του Παλάτσο Μάνσι καταλαμβάνει το μέγαρο των Μάνσι, μιας εμπορικής οικογένειας της Λούκα που το αγόρασε το 1616 και το ανακαίνισε σε μπαρόκ γούστο. Οι αίθουσες τελετών του διατηρούν τις τοιχογραφίες, τα έπιπλα και τις ταπισερί των Βρυξελλών, και η πινακοθήκη εκθέτει πίνακες του 16ου έως 18ου αιώνα, ανάμεσά τους έργα του Ποντόρμο και του Τιντορέτο.