Εξερευνήστε: Ελ Πρατ ντε Λιουβρεγάτ

Το Μπελεσγκουάρντ είναι μοντερνιστική εξοχική κατοικία στο Σαντ Ζερβάζι, σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί και χτισμένη μεταξύ 1900 και 1909 στη θέση μιας κατοικίας του βασιλιά Μαρτίνου της Αραγονίας. Οι πέτρινοι τοίχοι, οι επάλξεις και ο λεπτός οβελίσκος με τον σταυρό στην κορυφή θυμίζουν μεσαιωνικές γοτθικές μορφές, με ψηφιδωτά του Ντομένεκ Σουγκράνιες, και το περιβάλλει κήπος με ερείπια της βασιλικής κατοικίας.

Το Παλάου Νταλμάσες είναι αρχοντικό στην Κάρερ δε Μουντκάδα, στη Λα Ριμπέρα, που ξαναχτίστηκε από το 1698 για τον έμπορο Παου Νταλμάσες, αφού η πολιορκία του 1697 το είχε αφήσει ερείπιο. Η αυλή του διατηρεί μπαρόκ ανοιχτή σκάλα με σολομώντειους κίονες και σκαλιστή ζωφόρο με την Αρπαγή της Ευρώπης και το άρμα του Ποσειδώνα. Σήμερα το κτίριο φιλοξενεί παραστάσεις φλαμένκο αρκετές φορές την ημέρα.

Το Μουσείο Πικάσο φιλοξενεί περισσότερα από 4.000 έργα του Πάμπλο Πικάσο σε πέντε γειτονικά μεσαιωνικά μέγαρα στην Κάρερ δε Μουντκάδα, στη συνοικία Λα Ριμπέρα. Άνοιξε το 1963 ως το πρώτο μουσείο αφιερωμένο στο έργο του και εστιάζει στα χρόνια της διαμόρφωσής του και στους δεσμούς του με τη Βαρκελώνη, με πρώιμους πίνακες όπως «Η Πρώτη Κοινωνία» (1896) και «Επιστήμη και Φιλανθρωπία» (1897).

Η Κάσα Βισένς στη Γκράσια είναι η πρώτη μεγάλη κατοικία του Αντόνι Γκαουντί, χτισμένη μεταξύ 1883 και 1885 ως θερινή κατοικία του χρηματιστή Μανουέλ Βισένς. Οι τοίχοι της από ακατέργαστη πέτρα και τούβλο έχουν ζώνες από πράσινα και λευκά πλακίδια σε νεομουντεχάρ ρυθμό· τα αναστηλωμένα δωμάτια, ο κήπος και η ταράτσα λειτουργούν ως μουσείο, μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2005.

Η Καταλονία σε Μινιατούρα (Catalunya en Miniatura) είναι πάρκο μινιατούρων που άνοιξε το 1983 στο Τορέλιες δε Λιουμπρεγάτ, περίπου 17 χλμ. από τη Βαρκελώνη. Σε περίπου 60.000 m² κήπων παρουσιάζει περίπου 150 μακέτες σε κλίμακα κτιρίων από την Καταλονία και τη Μαγιόρκα, ανάμεσά τους τα κυριότερα έργα του Γκαουντί, το Μουντσεράτ και το Καμπ Νου, και διαθέτει επίσης διαδρομή περιπέτειας με σχοινιά και εναέριες διαδρομές.

Η Κάσα Ροκαμόρα είναι διώροφη βίλα ισαβελικού ρυθμού από τα μέσα του 19ου αιώνα στη συνοικία Πουτσέτ, κατοικία του συλλέκτη Μανουέλ Ροκαμόρα από το 1935 έως τον θάνατό του το 1976. Τη διατηρεί το ίδρυμα που εμπνεύστηκε ο ίδιος και παρουσιάζει με ξενάγηση τις συλλογές του: ζωγραφική, κεραμικά της Αλκόρα, ακρόπρωρα πλοίων, αυτόματα και διαφημιστικές αφίσες.

Το Μουσείο Σοκολάτας (Museu de la Xocolata) είναι μουσείο που διαχειρίζεται η συντεχνία ζαχαροπλαστών της Βαρκελώνης, το οποίο άνοιξε το 2000 στο ισόγειο του πρώην μοναστηριού και στρατώνα του Σαντ Αγκουστί στο Μπορν. Παρουσιάζει την ιστορία του κακάο και της σοκολάτας, εκθέτει γλυπτά από σοκολάτα με κτίρια της Βαρκελώνης και ήρωες παραμυθιών, και οργανώνει εργαστήρια για τους επισκέπτες.

Η Αψίδα του Θριάμβου είναι μνημειακή αψίδα από κόκκινο τούβλο σε νεομουντεχάρ ρυθμό, σχεδιασμένη από τον Ζουζέπ Βιλασέκα ι Κασανόβας ως κεντρική είσοδος της Παγκόσμιας Έκθεσης της Βαρκελώνης του 1888. Δεσπόζει στον περίπατο Πασέιγ δε Λιουίς Κομπάνις, που οδηγεί στο Πάρκο της Θιουταδέγια, και η μπροστινή ζωφόρος της φέρει το ανάγλυφο του Ζουζέπ Ρεϊνές «Η Βαρκελώνη υποδέχεται τα έθνη».

Το Πάρκο της Θιουταδέγια είναι πάρκο 31 εκταρίων στις παρυφές της Σιουτάτ Βέλια, που διαμορφώθηκε από το 1872 σε σχέδια του Ζουζέπ Φοντσερέ στη θέση μιας στρατιωτικής ακρόπολης του 18ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε αργότερα για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888. Περιλαμβάνει λίμνη για βαρκάδα, το μνημειακό σιντριβάνι Κασκάδα, το Κοινοβούλιο της Καταλονίας, τον Ζωολογικό Κήπο της Βαρκελώνης και αρκετά κτίρια του 19ου αιώνα.

Ο Ζωολογικός Κήπος της Βαρκελώνης καταλαμβάνει το ανατολικό τμήμα του Πάρκου της Θιουταδέγια και άνοιξε το 1892. Περιλαμβάνει ένα τεράριουμ του 1972, ένα πτηνοτροφείο με περίπου 70 είδη πουλιών και μια ζώνη σαβάνας του Σαχέλ, κατασκευασμένη το 2018 για καμηλοπαρδάλεις, λιοντάρια και ελέφαντες· επί μακρόν ήταν το σπίτι του Snowflake, ενός αλμπίνου γορίλα που πέθανε το 2003.

Το Gaudí Experiència είναι εκθεσιακό κέντρο για τον αρχιτέκτονα Αντόνι Γκαουντί στην Κάρερ δε Λαράρ, περίπου 100 μέτρα από το Πάρκο Γκουέλ, που άνοιξε το 2012. Κεντρικό του στοιχείο είναι μια δεκάλεπτη ταινία 4D, μαζί με μεγάλους τοίχους οθονών αφής για τη ζωή και το έργο του και μακέτες του Πάρκου Γκουέλ και του Hotel Attraction στη Νέα Υόρκη, που δεν χτίστηκε ποτέ.

Το λούνα παρκ του Τιμπιδάμπο βρίσκεται στην κορυφή του Τιμπιδάμπο, του ψηλότερου σημείου της οροσειράς Κολσερόλα πάνω από τη Βαρκελώνη· το φουνικουλάρ του άνοιξε το 1901 και τα πρώτα παιχνίδια ακολούθησαν το 1905. Αρκετά από τα πρώτα παιχνίδια λειτουργούν ακόμη, ανάμεσά τους το αεροπλάνο Αβιό και η Ταλάια, δίπλα σε μια ρόδα λούνα παρκ και τρενάκια του τρόμου με θέα στην πόλη και τη θάλασσα.

Το Πάρκο Γκουέλ είναι πάρκο σε πλαγιά λόφου στη συνοικία Γκράσια, σχεδιασμένο από τον Αντόνι Γκαουντί για τον Ευσέμπι Γκουέλ και κατασκευασμένο μεταξύ 1900 και 1914 ως σχεδιασμένος κηπούπολη· άνοιξε ως δημόσιο πάρκο το 1926. Η μνημειακή ζώνη, με εισιτήριο, περιλαμβάνει τα δύο περίπτερα της εισόδου, τη σκάλα με τον δράκο, την Υπόστυλη Αίθουσα και τη μεγάλη πλατεία που πλαισιώνεται από ελικοειδές παγκάκι με ψηφιδωτό από πλακίδια.

Η Σαγράδα Φαμίλια είναι καθολική βασιλική στο Εϊσάμπλε της Βαρκελώνης, που άρχισε να χτίζεται το 1882 και από το 1883 την καθοδήγησε ο Αντόνι Γκαουντί, ο οποίος εργάστηκε σε αυτήν έως τον θάνατό του το 1926 και είναι θαμμένος στην κρύπτη της. Ο κεντρικός Πύργος του Ιησού Χριστού, που ολοκληρώθηκε το 2026, έχει ύψος 172,5 μέτρα. Οι επισκέπτες βλέπουν τις προσόψεις της Γέννησης και των Παθών και τις δενδρόμορφες κολόνες του κυρίως ναού.

Ο Πύργος Γκλόριες (Torre Glòries), παλαιότερα Torre Agbar, είναι κτίριο γραφείων 38 ορόφων και 144 μέτρων στη Λεωφόρο Διαγκονάλ, σχεδιασμένο από τον Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2005. Το στρογγυλεμένο σώμα του τυλίγεται σε χρωματιστά πάνελ πίσω από γυάλινες περσίδες. Το Μιραδόρ στον τελευταίο όροφο, στα 125 μέτρα, προσφέρει πανοραμική θέα 360 μοιρών στην πόλη, και ο θόλος του φιλοξενεί την εγκατάσταση αναρρίχησης Cloud Cities Barcelona.

Το Μοντερνιστικό Συγκρότημα Σαντ Παου (Sant Pau Recinte Modernista) είναι το πρώην Νοσοκομείο της Σάντα Κρέου ι Σαντ Παου, συγκρότημα χτισμένο μεταξύ 1901 και 1930 σε σχέδια του Λιουίς Ντομένεκ ι Μοντανέρ. Τα 12 περίπτερά του, που συνδέονται με υπόγειες στοές και βρίσκονται μέσα σε κήπους, λειτούργησαν ως νοσοκομείο έως το 2009, ξαναάνοιξαν μετά από αναστήλωση το 2014 και αποτελούν μέρος Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.