Εξερευνήστε: Ελ Πρατ ντε Λιουβρεγάτ

Η ζυθοποιία Estrella Damm στο Ελ Πρατ δε Λιουμπρεγάτ, κοντά στο αεροδρόμιο της Βαρκελώνης, είναι μία από τις μονάδες παραγωγής του ομίλου Damm. Οι προγραμματισμένες ξεναγήσεις εξηγούν πώς παρασκευάζεται η μπίρα, σύμφωνα με τη συνταγή που χρησιμοποίησε ο Αύγουστος Κ. Νταμ το 1876, και τελειώνουν με γευσιγνωσία της Estrella και άλλων μπιρών του ομίλου.

Το Γήπεδο RCDE είναι η έδρα της Εσπανιόλ, στο όριο μεταξύ Κορνεγιά δε Λιουμπρεγάτ και Ελ Πρατ δε Λιουμπρεγάτ. Σχεδιασμένο από τους Μαρκ Φένγουικ και Εστέβε Γκασούγια, άνοιξε στις 2 Αυγούστου 2009 με περίπου 40.000 θέσεις κάτω από στέγη εξοπλισμένη με ηλιακούς συλλέκτες. Η ξενάγηση περνά από το τούνελ των παικτών, τις κερκίδες και την αίθουσα ιστορίας Ρικάρδο Θαμόρα με τα τρόπαια του συλλόγου.

Το Πόμπλε Εσπανιόλ είναι υπαίθριο αρχιτεκτονικό μουσείο στο Μοντζουίκ, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης του 1929. Τα 117 κτίριά του σε φυσικό μέγεθος αναπαράγουν δρόμους, πλατείες και σπίτια από περιοχές όλης της Ισπανίας και σήμερα στεγάζουν εργαστήρια τεχνιτών, εστιατόρια και το μουσείο σύγχρονης τέχνης Φραν Νταουρέλ.

Το Καμπ Νου είναι το γήπεδο της Μπαρτσελόνα στη συνοικία Λες Κορτς, που άνοιξε το 1957 και είναι το μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου της Ευρώπης. Από το 2023 ανακατασκευάζεται και επεκτείνεται προς περίπου 105.000 θέσεις, και οι αγώνες επέστρεψαν τον Νοέμβριο του 2025 με μέρος των κερκίδων ανοιχτό. Το μουσείο του συλλόγου, που άνοιξε το 1984, εκθέτει τρόπαια και την ιστορία της ομάδας, και τα εισιτήριά του περιλαμβάνουν ένα σημείο θέας στο γήπεδο.

Το Περίπτερο της Βαρκελώνης είναι ανακατασκευή του Γερμανικού Περιπτέρου που σχεδίασαν ο Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και η Λίλι Ράιχ για τη Διεθνή Έκθεση του 1929 στο Μοντζουίκ. Το πρωτότυπο κατεδαφίστηκε το 1930 και ξαναχτίστηκε το 1986· η λεπτή επίπεδη στέγη του, οι τοίχοι από μάρμαρο, όνυχα και τραβερτίνη και οι ρηχές δεξαμενές παρουσιάζονται μαζί με τις καρέκλες Barcelona που σχεδιάστηκαν γι' αυτό.

Η Κολόνια Γκουέλ είναι πρώην εργατικός οικισμός κλωστοϋφαντουργίας που ίδρυσε το 1890 ο Ευσέμπι Γκουέλ στη Σάντα Κολόμα δε Σερβεγιό, με σπίτια, σχολείο και υπηρεσίες που σχεδίασαν συνεργάτες του Γκαουντί. Ο Γκαουντί σχεδίασε την εκκλησία του, αλλά χτίστηκε μόνο η κρύπτη, μεταξύ 1908 και 1914· είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2005 και αποτελεί το κέντρο της επίσκεψης, με μια μόνιμη έκθεση.

Το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας (Museu Nacional d'Art de Catalunya) στεγάζεται στο Παλάου Νασιονάλ στο Μοντζουίκ, ένα ανάκτορο με τρούλο που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Η συλλογή του ξεκινά από ρομανικές τοιχογραφίες που μεταφέρθηκαν από εκκλησίες των Πυρηναίων και περνά από τη γοτθική, την αναγεννησιακή και την μπαρόκ τέχνη ως τον καταλανικό μοντερνισμό και τον νουσεντισμό των αρχών του 20ού αιώνα.

Το Ολυμπιακό και Αθλητικό Μουσείο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ άνοιξε το 2007 στο Μοντζουίκ, απέναντι από το Ολυμπιακό Στάδιο Λιουίς Κομπάνις, και πήρε το σημερινό του όνομα το 2010. Το διαχειρίζεται το Ολυμπιακό Ίδρυμα της Βαρκελώνης και καλύπτει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους Αγώνες της Βαρκελώνης του 1992, τον αθλητισμό σε διάφορους πολιτισμούς και τον αθλητισμό ατόμων με αναπηρία, με διαδραστικές εκθέσεις πολυμέσων.

Το Μαγικό Σιντριβάνι του Μοντζουίκ είναι φωτιζόμενο σιντριβάνι που σχεδίασε ο Καρλές Μπουίγας για τη Διεθνή Έκθεση του 1929, στην κορυφή της Λεωφόρου Ρέινα Μαρία Κριστίνα κάτω από το Παλάου Νασιονάλ. Ορισμένα βράδια παρουσιάζει θεάματα με πίδακες νερού, χρωματιστό φως και μουσική, διοχετεύοντας περίπου 2.600 λίτρα νερού το δευτερόλεπτο σε τρεις ομόκεντρες λεκάνες.

Η Πλάσα δ'Εσπάνια είναι μεγάλη κυκλική πλατεία στους πρόποδες του Μοντζουίκ, που διαμορφώθηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Στο κέντρο της υπάρχει σιντριβάνι σχεδιασμένο από τον Ζουζέπ Μαρία Ζουζόλ με γλυπτά του Μικέλ Μπλάι, και δύο Βενετσιάνικοι Πύργοι ύψους 47 μέτρων σηματοδοτούν τη λεωφόρο που ανεβαίνει προς το Παλάου Νασιονάλ. Στη βόρεια πλευρά της βρίσκεται η πρώην αρένα ταυρομαχιών Αρένας.

Το Ίδρυμα Χουάν Μιρό (Fundació Joan Miró) είναι μουσείο μοντέρνας τέχνης στο Μοντζουίκ, που δημιούργησε ο ίδιος ο Χουάν Μιρό και άνοιξε το 1975 σε λευκό κτίριο με αυλές και ταράτσες, σχεδιασμένο από τον φίλο του Ζουζέπ Λιουίς Σερτ. Διαθέτει μεγάλη συλλογή από πίνακες, γλυπτά, ταπισερί και σχέδια του Μιρό, και ο χώρος του Espai 13 παρουσιάζει έργα νέων καλλιτεχνών.

Το Κάστρο του Μοντζουίκ είναι στρατιωτικό φρούριο στην κορυφή του λόφου Μοντζουίκ, πάνω από το λιμάνι. Ένα πρώτο οχυρό υψώθηκε το 1640, και το σημερινό κάστρο με την τάφρο και τους προμαχώνες του πήρε τη μορφή του μεταξύ 1751 και 1799 υπό τον μηχανικό Χουάν Μαρτίν Θερμένιο. Σήμερα το διαχειρίζεται η πόλη· έχει εκθέσεις για την ιστορία του και τείχη με θέα στη Βαρκελώνη και τη θάλασσα.

Το Τελεφερίκ του Μοντζουίκ είναι εναέριο τελεφερίκ με καμπίνες που ανεβαίνει στο Μοντζουίκ από τον πάνω σταθμό του φουνικουλάρ μέχρι έναν σταθμό δίπλα στο Κάστρο του Μοντζουίκ. Άνοιξε το 1970 και ανακατασκευάστηκε με κλειστές καμπίνες το 2007· η γραμμή των 752 μέτρων υψώνεται περίπου 85 μέτρα πάνω από τον κάτω σταθμό της και έχει θέα στο λιμάνι και την πόλη.

Το Τελεφερίκ του Πορτ Βελ είναι εναέριο τελεφερίκ που διασχίζει το παλιό λιμάνι της Βαρκελώνης, συνδέοντας τον Πύργο του Σαντ Σεμπαστιά στη Μπαρθελονέτα με τον σταθμό Μιραμάρ στο Μοντζουίκ μέσω του Πύργου του Ζάουμε Α΄ δίπλα στο World Trade Center. Κατασκευάστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929 και άνοιξε το 1931· καλύπτει περίπου 1,3 χλμ. με καμπίνες έως 24 ατόμων.

Το Ναυτικό Μουσείο της Βαρκελώνης στεγάζεται στα Ντρασάνες Ρεϊάλς, τα γοτθικά βασιλικά ναυπηγεία που χτίστηκαν μεταξύ τέλους του 13ου και τέλους του 14ου αιώνα για να κατασκευάζονται γαλέρες για τους βασιλείς της Αραγονίας. Κάτω από τις μακριές πέτρινες καμάρες εκθέτει ομοιώματα πλοίων, ναυτικά όργανα, χάρτες και σκάφη, και διατηρεί στο λιμάνι τη σκούνα Σάντα Ευλάλια σε λειτουργία.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης (MACBA) βρίσκεται στην Πλάσα δελς Άντζελς στο Ραβάλ, σε λευκό κτίριο με μακριά γυάλινη πρόσοψη, σχεδιασμένο από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 1995. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν τη συλλογή του μουσείου με τέχνη από τα μέσα του 20ού αιώνα και μετά, μαζί με εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις.

Το Μνημείο του Κολόμβου είναι μνημείο ύψους 60 μέτρων στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, που χτίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888 προς τιμήν του πρώτου ταξιδιού του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική. Ένα χάλκινο άγαλμα του Κολόμβου, έργο του Ραφαέλ Ατσέ, στέκεται στην κορυφή μιας κορινθιακής στήλης, και ένας μικρός ανελκυστήρας μέσα στη στήλη ανεβάζει τους επισκέπτες σε εξώστη θέας κάτω από το άγαλμα.

Το Παλάου Γκουέλ είναι αστικό μέγαρο στο Ραβάλ, σχεδιασμένο από τον Αντόνι Γκαουντί για τον βιομήχανο Ευσέμπι Γκουέλ και χτισμένο μεταξύ 1886 και 1890. Δύο παραβολικές τοξωτές πύλες με σφυρήλατο σίδερο οδηγούν σε δωμάτια οργανωμένα γύρω από μια ψηλή κεντρική αίθουσα κάτω από διάτρητο τρούλο, και η ταράτσα φέρει καμινάδες επενδυμένες με ψηφιδωτό. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με τα έργα του Γκαουντί.

Η Μπουκερία, επίσημα Μερκάτ δε Σαντ Ζουζέπ, είναι μεγάλη στεγασμένη αγορά τροφίμων δίπλα στη Λα Ράμπλα, στη Σιουτάτ Βέλια. Αγορά καταγράφεται στη θέση αυτή από το 1217· η σημερινή αίθουσα εγκαινιάστηκε το 1853 και απέκτησε τη μεταλλική στέγη της το 1914. Οι πάγκοι της πουλούν φρούτα, λαχανικά, ψάρια, κρέας, τυριά και μπαχαρικά, ενώ αρκετοί πάγκοι σερβίρουν φαγητό.

Το Γκραν Τεάτρε δελ Λισέου είναι η όπερα της Βαρκελώνης στη Λα Ράμπλα, που άνοιξε σε αυτή τη διεύθυνση το 1847. Καταστράφηκε από φωτιά το 1861 και ξανά το 1994, ξαναχτίστηκε και τις δύο φορές και επαναλειτούργησε το 1999. Ανεβάζει όπερα, μπαλέτο και συναυλίες και διαθέτει δική του συμφωνική ορχήστρα, χορωδία και ωδείο.