Εξερευνήστε: Μιλάνο

Το Μουσείο Leonardo3 είναι διαδραστικό μουσείο για τον Λεονάρντο ντα Βίντσι στην είσοδο της Στοάς Βιτόριο Εμανουέλε Β΄ από την Πιάτσα ντέλα Σκάλα, που άνοιξε ως έκθεση το 2013. Παρουσιάζει λειτουργικές ανακατασκευές των μηχανών του, όπως το μηχανικό λιοντάρι και μια ιπτάμενη μηχανή, ψηφιακές αποκαταστάσεις των πινάκων του και ένα μοντέλο της τραπεζαρίας του Μυστικού Δείπνου όπως ήταν στην εποχή του.

Η Σκάλα (La Scala) είναι η όπερα του Μιλάνου, σχεδιασμένη από τον Τζουζέπε Πιερμαρίνι και εγκαινιασμένη στις 3 Αυγούστου 1778 με την Europa riconosciuta του Αντόνιο Σαλιέρι. Εκτός παραστάσεων, το Museo Teatrale alla Scala εκθέτει όργανα, κοστούμια και πορτρέτα, και όταν δεν γίνεται πρόβα οι επισκέπτες μπορούν να δουν την αίθουσα από ένα θεωρείο του τρίτου διαζώματος.

Η Στοά Βιτόριο Εμανουέλε Β΄ είναι σκεπαστή εμπορική στοά που συνδέει την Πιάτσα ντελ Ντουόμο με την Πιάτσα ντέλα Σκάλα στο Μιλάνο. Σχεδιάστηκε από τον Τζουζέπε Μενγκόνι και χτίστηκε μεταξύ 1865 και 1877· οι τετραώροφες πτέρυγές της, στεγασμένες με σίδερο και γυαλί, συναντώνται κάτω από έναν κεντρικό γυάλινο τρούλο πάνω από ένα οκτάγωνο με ψηφιδωτά δαπέδου.

Η Οικία Μαντσόνι είναι το σπίτι στη Βία Μορόνε όπου έζησε ο μυθιστοριογράφος Αλεσάντρο Μαντσόνι από το 1814 ως τον θάνατό του το 1873. Η νεοαναγεννησιακή πρόσοψή του από τερακότα στην Πιάτσα Μπελτζοϊόζο χρονολογείται από το 1864, και το μουσείο στο εσωτερικό διατηρεί το γραφείο και το υπνοδωμάτιό του μαζί με πορτρέτα, επιστολές και εκδόσεις των έργων του.

Ο καθεδρικός ναός του Μιλάνου είναι ο γοτθικός καθεδρικός της πόλης, αφιερωμένος στη Γέννηση της Θεοτόκου· η ανέγερση ξεκίνησε το 1386 και οι τελευταίες λεπτομέρειες ολοκληρώθηκαν το 1965. Επενδυμένος με μάρμαρο Καντόλια με ροζ φλέβες, είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Ιταλίας εκτός Βατικανού, και σκάλες και ανελκυστήρες οδηγούν στα άνδηρα της στέγης ανάμεσα στις κορυφώσεις του.

Το Βασιλικό Ανάκτορο του Μιλάνου βρίσκεται δεξιά από τον καθεδρικό ναό στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο και ήταν επί πολλούς αιώνες η έδρα της διοίκησης της πόλης, από τη μεσαιωνική κοινότητα έως τους δούκες Σφόρτσα και αργότερα τους κυβερνήτες. Υπέστη σοβαρές ζημιές από βομβαρδισμό το 1943 και σήμερα είναι πολιτιστικό κέντρο που φιλοξενεί μεγάλες περιοδικές εκθέσεις τέχνης.

Η Αμβροσιανή Πινακοθήκη είναι η πινακοθήκη που ίδρυσε το 1618 ο καρδινάλιος Φεντερίκο Μπορομέο δίπλα στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη, που είχε ανοίξει ο ίδιος το 1609. Οι αίθουσές της εκθέτουν πίνακες των Λεονάρντο, Μποτιτσέλι, Τιτσιάνο και Καραβάτζο, ανάμεσά τους το Καλάθι με φρούτα του Καραβάτζο και το προσχέδιο του Ραφαήλ για τη Σχολή των Αθηνών.

Η Κρύπτη του Σαν Σεπόλκρο είναι υπόγεια εκκλησία κάτω από την εκκλησία του Σαν Σεπόλκρο, που ίδρυσε το 1030 ο Μιλανέζος νομισματοκόπος Μπενεντέτο Ροτσόνε στη θέση της αγοράς του ρωμαϊκού Μεδιολάνου. Οι επισκέπτες περπατούν σε μια αίθουσα με κίονες και χαμηλούς θόλους· την κρύπτη διαχειρίζεται η Veneranda Biblioteca Ambrosiana, που διαχειρίζεται και την κοντινή Πινακοθήκη.

Η Πινακοθήκη της Μπρέρα είναι η κρατική πινακοθήκη του Μιλάνου, που άνοιξε το 1809 στο Παλάτσο Μπρέρα, ένα πρώην κολέγιο των Ιησουιτών που ξαναχτίστηκε από τον Φραντσέσκο Μαρία Ρικίνι τον 17ο αιώνα. Οι αίθουσές της εκθέτουν ιταλική ζωγραφική από τον 13ο έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά της τον Θρήνο για τον νεκρό Χριστό του Μαντένια, τους Γάμους της Θεοτόκου του Ραφαήλ και το Φιλί του Αγιέζ.

Ο Σαν Μπερναρντίνο άλε Όσα είναι εκκλησία δίπλα στον Σάντο Στέφανο Ματζόρε στο Μιλάνο, με ένα παρεκκλήσι-οστεοφυλάκιο. Ένας χώρος για τα οστά από ένα γειτονικό νεκροταφείο χτίστηκε το 1210· η εκκλησία ξαναχτίστηκε με οκταγωνικό τρούλο μετά από πυρκαγιά το 1712, και οι τοίχοι του οστεοφυλακίου καλύπτονται από κρανία και οστά κάτω από έναν θόλο ζωγραφισμένο από τον Σεμπαστιάνο Ρίτσι.

Το Κάστρο των Σφόρτσα είναι πλινθόκτιστο φρούριο που έχτισε τον 15ο αιώνα ο Φραντσέσκο Σφόρτσα, δούκας του Μιλάνου, πάνω στα ερείπια ενός οχυρού των Βισκόντι του 14ου αιώνα, και που ξαναχτίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Λούκα Μπελτράμι το 1891–1905. Οι αυλές του είναι ελεύθερα επισκέψιμες, και οι αίθουσές του στεγάζουν τα δημοτικά μουσεία της πόλης, ανάμεσά τους την Πιετά Ροντανίνι του Μιχαήλ Άγγελου.

Η Βίλα Νέκι Καμπίλιο είναι σπίτι-μουσείο στη Βία Μότσαρτ του Μιλάνου, χτισμένο το 1932–1935 σε σχέδια του ορθολογιστή αρχιτέκτονα Πιέρο Πορταλούπι για την οικογένεια Νέκι Καμπίλιο. Το διαχειρίζεται το FAI και διατηρεί τους εσωτερικούς χώρους εποχής και τις συλλογές τέχνης του, ενώ ο κήπος του διαθέτει γήπεδο τένις και υπαίθρια πισίνα.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Μιλάνου ιδρύθηκε το 1838 από τις συλλογές του Τζουζέπε Ντε Κριστοφόρις και του Τζόρτζο Γιαν. Το κόκκινο και κρεμ νεορωμανικό κτίριό του του 1888–1893 βρίσκεται στους δημόσιους κήπους Ίντρο Μοντανέλι, και οι αίθουσές του εκθέτουν ορυκτά, απολιθώματα, σκελετούς δεινοσαύρων και διοράματα ζώων στα ενδιαιτήματά τους.

Η Βασιλική του Σαντ' Αμπρότζιο είναι μία από τις παλαιότερες εκκλησίες του Μιλάνου, που ίδρυσε ο επίσκοπος Αμβρόσιος το 379–386 και ξαναχτίστηκε σε ρωμανικό ρυθμό τον 11ο και 12ο αιώνα. Ένα αίθριο με καμάρες οδηγεί στην πλινθόκτιστη πρόσοψη ανάμεσα σε δύο καμπαναριά, και τα λείψανα του αγίου αναπαύονται στην κρύπτη κάτω από την κύρια Αγία Τράπεζα.

Η Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε είναι δομινικανή εκκλησία και μονή στο Μιλάνο, της οποίας ο πλινθόκτιστος γοτθικός κλίτος, έργο του Γκουινιφόρτε Σολάρι, ολοκληρώθηκε ως το 1469. Από το 1492 το ανατολικό τμήμα ξαναχτίστηκε με μια τρουλαία τριβούνα που αποδίδεται στον Ντονάτο Μπραμάντε. Ο Μυστικός Δείπνος του Λεονάρντο ντα Βίντσι βρίσκεται στη διπλανή τραπεζαρία, με δική του είσοδο με εισιτήριο· το συγκρότημα είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Ο Μυστικός Δείπνος είναι η τοιχογραφία του Λεονάρντο ντα Βίντσι με τον Ιησού και τους δώδεκα αποστόλους, ζωγραφισμένη γύρω στο 1495–1498 σε έναν τοίχο της τραπεζαρίας της δομινικανής μονής Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε. Η τραπεζαρία είναι σήμερα το Museo del Cenacolo Vinciano, που επισκέπτονται μικρές ομάδες σε καθορισμένες ώρες· η τοιχογραφία της Σταύρωσης του Μοντορφάνο καλύπτει τον απέναντι τοίχο.

Το Εθνικό Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας Λεονάρντο ντα Βίντσι άνοιξε το 1953 στην πρώην μονή του Σαν Βιτόρε αλ Κόρπο, γύρω από δύο περίστυλα. Οι συλλογές του παρουσιάζουν την επιστήμη, την τεχνολογία και τη βιομηχανία στην Ιταλία, από μοντέλα κατασκευασμένα με βάση τα σχέδια του Λεονάρντο έως την αστρονομία, την ενέργεια, τις ατμομηχανές, τα πλοία και τα αεροσκάφη, ενώ το υποβρύχιο Enrico Toti στέκει στον περίβολο.