Εξερευνήστε: Ποντασιέβε

Η Tenuta Bossi είναι κτήμα κρασιού και ελιάς στους λόφους του Chianti Rufina κοντά στο Ποντασιέβε, ιδιοκτησία της οικογένειας Γκόντι από το 1592. Το κέντρο του είναι η Βίλα Μπόσι, αναγεννησιακή έπαυλη με πάρκο, παρεκκλήσι και θολωτά κελάρια από κάτω. Το κτήμα καλύπτει 315 εκτάρια, με 19 εκτάρια αμπελώνες και 32 ελαιώνες.

Το Museo del Calcio είναι το μουσείο της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ιταλίας, σε μια ανακατασκευασμένη αγροικία στο προπονητικό κέντρο της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου στο Κοβερτσιάνο. Άνοιξε το 2000 και εκθέτει φανέλες, μπάλες, μετάλλια, παπούτσια και κύπελλα από την ιστορία της εθνικής ομάδας από τη δεκαετία του 1920, μαζί με ψηφιακό αρχείο φωτογραφιών και ταινιών.

Η Μεγάλη Συναγωγή της Φλωρεντίας, στη Βία Λουίτζι Κάρλο Φαρίνι, ολοκληρώθηκε το 1882 σε ιταλικό και νεομαυριτανικό ρυθμό, με πράσινο τρούλο και ζωγραφισμένο εσωτερικό. Το Εβραϊκό Μουσείο της Φλωρεντίας, μέσα στο κτίριο, εκθέτει τελετουργικά αντικείμενα και την ιστορία της εβραϊκής κοινότητας της πόλης από την πρώτη εγκατάστασή της έως τα μεταπολεμικά χρόνια.

Η Πιατσάλε Μικελάντζελο είναι ένα πλάτωμα στον λόφο νότια του Άρνο, που διαμόρφωσε ο αρχιτέκτονας Τζουζέπε Πότζι το 1869, τα χρόνια που η Φλωρεντία ήταν πρωτεύουσα της Ιταλίας. Έχει θέα στον ποταμό, τις γέφυρές του και το ιστορικό κέντρο με τον τρούλο του καθεδρικού, και στο κέντρο της στέκει ένα χάλκινο αντίγραφο του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου.

Ο Σαν Μινιάτο αλ Μόντε είναι ρωμανική βασιλική σε ένα από τα ψηλότερα σημεία της Φλωρεντίας, πάνω από την Πιατσάλε Μικελάντζελο, που ξεκίνησε το 1013 πάνω από τον τάφο του μάρτυρα Αγίου Μινιά. Η πρόσοψή της από λευκό και πράσινο μάρμαρο φέρει ψηφιδωτό του Χριστού του 13ου αιώνα, και οι Ολιβετανοί Βενεδικτίνοι μοναχοί του παρακείμενου αβαείου ψάλλουν τις ακολουθίες τους σε γρηγοριανό μέλος.

Η Βασιλική της Σάντα Κρότσε είναι η κύρια φραγκισκανή εκκλησία της Φλωρεντίας, που ξεκίνησε το 1294 στην Πιάτσα Σάντα Κρότσε. Φιλοξενεί τους τάφους του Μιχαήλ Άγγελου, του Γαλιλαίου, του Μακιαβέλι και του Ροσίνι, παρεκκλήσια με τοιχογραφίες του Τζότο και το Παρεκκλήσι Πάτσι του Μπρουνελέσκι στο περίστυλο· η μαρμάρινη πρόσοψη προστέθηκε τον 19ο αιώνα.

Το Museo de' Medici είναι μουσείο για την ιστορία της οικογένειας των Μεδίκων, από τον Λορέντσο τον Μεγαλοπρεπή έως την Άννα Μαρία Λουίζα, την τελευταία της δυναστείας. Από το 2023 στεγάζεται στη Ροτόντα του Μπρουνελέσκι, ένα κεντρόσχημο κτίριο που ξεκίνησε το 1432 και έμεινε ημιτελές για πέντε αιώνες, και σε αίθουσες της πρώην μονής Σάντα Μαρία ντέλι Άντζελι.

Το Μουσείο του Σαν Μάρκο καταλαμβάνει τη δομινικανή μονή του Σαν Μάρκο, που ξαναχτίστηκε από τον Μικελότσο για τον Κόζιμο των Μεδίκων από το 1437. Φιλοξενεί μεγάλη συλλογή έργων του Φρα Αντζέλικο, ανάμεσά τους τις τοιχογραφίες που ζωγράφισε σε 44 κελιά μοναχών και τον Ευαγγελισμό στην κορυφή της σκάλας, καθώς και τη βιβλιοθήκη του Μικελότσο και τα κελιά του Σαβοναρόλα.

Το Διαδραστικό Μουσείο Λεονάρντο είναι ιδιωτικό μουσείο στη Βία ντέι Σέρβι, ανάμεσα στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας και τον καθεδρικό ναό, ανοιχτό για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Παρουσιάζει λειτουργικές ανακατασκευές σε φυσικό μέγεθος μηχανών από τους κώδικες του Λεονάρντο ντα Βίντσι, όπως ένα άρμα μάχης, έναν καταπέλτη, μια εναέρια έλικα και έναν ορνιθόπτερο, τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να χειριστούν οι ίδιοι.

Το Μπαρτζέλο είναι εθνικό μουσείο στο Παλάτσο ντελ Μπαρτζέλο, ένα οχυρωμένο μέγαρο που ξεκίνησε το 1255 για τους άρχοντες της πόλης και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο της αστυνομίας και φυλακή. Άνοιξε το 1865 και φυλάσσει αναγεννησιακή γλυπτική των Ντονατέλο, Μιχαήλ Άγγελου, Τσελίνι και Τζαμπολόνια, μαζί με ελεφαντοστά, σμάλτα, μαγιόλικα, μπρούντζινα και όπλα.

Ο καθεδρικός ναός της Φλωρεντίας, η Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, βρίσκεται στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο δίπλα στο Βαπτιστήριο και το Καμπαναριό του Τζότο. Ξεκίνησε το 1296 σε σχέδιο του Αρνόλφο ντι Κάμπιο και επιστέφθηκε το 1436 με τον πλινθόκτιστο τρούλο του Φιλίπο Μπρουνελέσκι· οι τοίχοι του επενδύονται με λευκό, πράσινο και ροζ μάρμαρο, και η πρόσοψη προστέθηκε τον 19ο αιώνα.

Το Παλάτσο Μέντιτσι Ρικάρντι είναι το μέγαρο που σχεδίασε ο Μικελότσο για τον Κόζιμο των Μεδίκων, χτισμένο από το 1444· η οικογένεια Ρικάρντι το αγόρασε αργότερα και το επέκτεινε, και σήμερα στεγάζει τη Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας και ένα μουσείο. Οι επισκέπτες βλέπουν την αυλή με τις καμάρες και τον κήπο, το Παρεκκλήσι των Μάγων με τοιχογραφίες του Μπενότσο Γκοτσόλι και τη Στοά των Καθρεφτών του Λούκα Τζιορντάνο.

Το Παλάτσο Βέκιο είναι το δημαρχείο της Φλωρεντίας στην Πιάτσα ντέλα Σινιορία, χτισμένο από το 1299 ως έδρα της διοίκησης της πόλης και επιστεφόμενο από τον Πύργο του Αρνόλφο ύψους 94 μέτρων. Το μουσείο του περιλαμβάνει τα διαμερίσματα των Μεδίκων και τη Σάλα ντέι Τσινκουετσέντο με τοιχογραφίες του Τζόρτζο Βαζάρι· ο πύργος και ο διάδρομος των επάλξεων είναι επισκέψιμοι.

Το Museo dell'Opera del Duomo φυλάσσει τα πρωτότυπα γλυπτά και έργα τέχνης που φτιάχτηκαν για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας, το Βαπτιστήριο και το Καμπαναριό του Τζότο. Άνοιξε το 1891 και επεκτάθηκε το 2015 στο πρώην Teatro Nuovo· εκθέτει τις πρωτότυπες Πύλες του Παραδείσου του Γκιμπέρτι, ένα μοντέλο σε φυσικό μέγεθος της μεσαιωνικής πρόσοψης του καθεδρικού, τη Μαρία Μαγδαληνή του Ντονατέλο και την Πιετά Μπαντίνι του Μιχαήλ Άγγελου.

Το Καμπαναριό του Τζότο είναι το ανεξάρτητο καμπαναριό του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας, που ξεκίνησε σε σχέδιο του Τζότο το 1334 και ολοκληρώθηκε από τον Φραντσέσκο Ταλέντι το 1359, μετά από εργασίες του Αντρέα Πιζάνο. Ο τετράγωνος πύργος έχει ύψος 84,7 μέτρα και είναι επενδυμένος με λευκό, πράσινο και κόκκινο μάρμαρο με γλυπτά ανάγλυφα· 414 σκαλιά οδηγούν στο άνδηρο της κορυφής.

Το Μουσείο Γαλιλαίου είναι μουσείο ιστορίας της επιστήμης στο Παλάτσο Καστελάνι, δίπλα στην Ουφίτσι στον Άρνο, που ονομαζόταν Ινστιτούτο και Μουσείο Ιστορίας της Επιστήμης έως το 2010. Τα επιστημονικά του όργανα προέρχονται από τις συλλογές των Μεδίκων και των Λορένων και περιλαμβάνουν δύο τηλεσκόπια που κατασκεύασε ο Γαλιλαίος, τον φακό ενός τρίτου, υδρόγειες σφαίρες, ρολόγια και ανατομικά μοντέλα.

Η Πιάτσα ντέλα Σινιορία είναι η πλατεία μπροστά στο Παλάτσο Βέκιο, την έδρα της διοίκησης της Φλωρεντίας από τον 14ο αιώνα. Γύρω της βρίσκονται η Λότζια ντέι Λάντσι με γλυπτά όπως ο Περσέας του Τσελίνι, η Κρήνη του Ποσειδώνα του Αμανάτι, το έφιππο άγαλμα του Κόζιμο Α΄ του Τζαμπολόνια και ένα αντίγραφο του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου στην είσοδο του μεγάρου.

Η Πινακοθήκη Ουφίτσι είναι μουσείο τέχνης στο κτίριο σε σχήμα U που άρχισε ο Τζόρτζο Βαζάρι το 1560 ως γραφεία για τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, ανάμεσα στην Πιάτσα ντέλα Σινιορία και τον Άρνο. Οι αίθουσές της εκθέτουν ζωγραφική από τον 13ο έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά της τη Γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι, και αρχαία γλυπτική από τις συλλογές των Μεδίκων.

Το Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας είναι η οκταγωνική ρωμανική εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο, χτισμένη τον 11ο και 12ο αιώνα και επενδυμένη με λευκό και πράσινο μάρμαρο. Στο εσωτερικό, μια ψηφιδωτή οροφή του 13ου αιώνα απεικονίζει τη Δευτέρα Παρουσία· οι χάλκινες πόρτες του είναι έργα του Αντρέα Πιζάνο και του Λορέντσο Γκιμπέρτι, τα πρωτότυπα των οποίων βρίσκονται σήμερα στο μουσείο του καθεδρικού.

Η Ορσανμικέλε είναι κτίριο του 14ου αιώνα που ξεκίνησε ως αγορά σιτηρών και μετατράπηκε σε εκκλησία, με το μαρμάρινο κιβώριο του Αντρέα Ορκάνια στο εσωτερικό. Κόγχες στους εξωτερικούς τοίχους της φιλοξενούν αγάλματα των προστατών αγίων των συντεχνιών από τους Γκιμπέρτι, Ντονατέλο και Νάνι ντι Μπάνκο, σήμερα αντίγραφα· τα πρωτότυπα εκτίθενται στο μουσείο των επάνω ορόφων.