Odkryj: Pontassieve

Tenuta Bossi to posiadłość winiarska i oliwna na wzgórzach Chianti Rufina w pobliżu Pontassieve, od 1592 roku własność rodziny Gondi. Jej centrum stanowi Villa Bossi, renesansowa willa z parkiem, kaplicą i sklepionymi piwnicami pod spodem. Posiadłość zajmuje 315 hektarów, w tym 19 hektarów winnic i 32 hektary gajów oliwnych.

Museo del Calcio to muzeum reprezentacji Włoch w piłce nożnej, mieszczące się w przebudowanym domu wiejskim w ośrodku treningowym Włoskiej Federacji Piłkarskiej w Coverciano. Otwarte w 2000 roku, prezentuje koszulki, piłki, medale, buty i puchary z historii reprezentacji od lat 20. XX wieku oraz cyfrowe archiwum fotografii i filmów.

Wielka Synagoga we Florencji przy Via Luigi Carlo Farini została ukończona w 1882 roku w stylu neowłoskim i neomauretańskim, z zieloną kopułą i malowanym wnętrzem. Muzeum Żydowskie we Florencji, mieszczące się w budynku, pokazuje przedmioty obrzędowe i historię miejscowej gminy żydowskiej od pierwszego osadnictwa po lata powojenne.

Piazzale Michelangelo to taras na wzgórzu na południe od Arno, urządzony przez architekta Giuseppe Poggiego w 1869 roku, w latach, gdy Florencja była stolicą Włoch. Roztacza się z niego widok na rzekę, jej mosty i historyczne centrum z kopułą katedry, a pośrodku stoi brązowa kopia Dawida Michała Anioła.

San Miniato al Monte to romańska bazylika w jednym z najwyżej położonych punktów Florencji, nad Piazzale Michelangelo, rozpoczęta w 1013 roku nad grobem męczennika św. Miniasza. Jej fasada z białego i zielonego marmuru nosi XIII-wieczną mozaikę z Chrystusem, a benedyktyni oliwetanie z przylegającego opactwa śpiewają nabożeństwa chorałem gregoriańskim.

Bazylika Santa Croce to główny kościół franciszkański Florencji, rozpoczęty w 1294 roku przy Piazza Santa Croce. Kryje groby Michała Anioła, Galileusza, Machiavellego i Rossiniego, kaplice z freskami Giotta oraz Kaplicę Pazzich Brunelleschiego w krużganku; marmurową fasadę dodano w XIX wieku.

Museo de' Medici to muzeum historii rodu Medyceuszy, od Wawrzyńca Wspaniałego po Annę Marię Luizę, ostatnią z dynastii. Od 2023 roku zajmuje Rotundę Brunelleschiego, budowlę centralną rozpoczętą w 1432 roku i przez pięć stuleci pozostawioną nieukończoną, oraz pomieszczenia dawnego klasztoru Santa Maria degli Angeli.

Museo di San Marco zajmuje klasztor dominikanów San Marco, przebudowany przez Michelozza dla Kosmy Medyceusza od 1437 roku. Przechowuje dużą kolekcję dzieł Fra Angelica, w tym freski namalowane w 44 celach zakonników i Zwiastowanie u szczytu schodów, a także bibliotekę Michelozza i cele Savonaroli.

Leonardo Interactive Museum to prywatne muzeum przy Via dei Servi, między Galleria dell'Accademia a katedrą, działające od ponad dwudziestu lat. Pokazuje działające rekonstrukcje w pełnej skali maszyn z kodeksów Leonarda da Vinci, takich jak czołg, katapulta, śruba powietrzna i ornitopter, które zwiedzający mogą sami obsługiwać.

Bargello to muzeum narodowe w Palazzo del Bargello, ufortyfikowanym pałacu rozpoczętym w 1255 roku dla miejskich urzędników, później używanym jako siedziba policji i więzienie. Otwarte w 1865 roku, przechowuje rzeźbę renesansową Donatella, Michała Anioła, Celliniego i Giambologni, a także wyroby z kości słoniowej, emalie, majoliki, brązy i broń.

Katedra we Florencji, Santa Maria del Fiore, stoi przy Piazza del Duomo obok Baptysterium i Kampanili Giotta. Rozpoczęta w 1296 roku według projektu Arnolfa di Cambio, w 1436 roku została zwieńczona ceglaną kopułą Filippa Brunelleschiego; jej ściany są obłożone białym, zielonym i różowym marmurem, a fasadę dodano w XIX wieku.

Palazzo Medici Riccardi to pałac zaprojektowany przez Michelozza dla Kosmy Medyceusza, budowany od 1444 roku; później kupiła go i rozbudowała rodzina Riccardich, a dziś mieści Miasto Metropolitalne Florencja i muzeum. Zwiedzający oglądają arkadowy dziedziniec i ogród, Kaplicę Trzech Króli z freskami Benozza Gozzolego oraz Galerię Luster Luki Giordana.

Palazzo Vecchio to ratusz Florencji przy Piazza della Signoria, budowany od 1299 roku jako siedziba władz miasta i zwieńczony 94-metrową Wieżą Arnolfa. Jego muzeum obejmuje apartamenty Medyceuszy i Salone dei Cinquecento z freskami Giorgia Vasariego; można wejść na wieżę i ganek na blankach.

Museo dell'Opera del Duomo przechowuje oryginalne rzeźby i dzieła sztuki wykonane dla katedry we Florencji, Baptysterium i Kampanili Giotta. Otwarte w 1891 roku i powiększone w 2015 roku o dawny Teatro Nuovo, pokazuje oryginalne Rajskie Wrota Ghibertiego, model średniowiecznej fasady katedry w pełnej skali, Marię Magdalenę Donatella i Pietę Bandinich Michała Anioła.

Kampanila Giotta to wolnostojąca dzwonnica katedry we Florencji, rozpoczęta według projektu Giotta w 1334 roku i ukończona przez Francesca Talentiego w 1359 roku po pracach Andrei Pisana. Kwadratowa wieża ma 84,7 metra wysokości i jest obłożona białym, zielonym i czerwonym marmurem z rzeźbionymi reliefami; na taras na szczycie prowadzi 414 stopni.

Museo Galileo to muzeum historii nauki w Palazzo Castellani, obok Uffizi nad Arno, do 2010 roku noszące nazwę Instytutu i Muzeum Historii Nauki. Jego przyrządy naukowe pochodzą ze zbiorów Medyceuszy i Lotaryngów, a wśród nich są dwa teleskopy wykonane przez Galileusza, soczewka trzeciego, globusy, zegary i modele anatomiczne.

Piazza della Signoria to plac przed Palazzo Vecchio, siedzibą władz Florencji od XIV wieku. Wokół stoją Loggia dei Lanzi z rzeźbami, takimi jak Perseusz Celliniego, Fontanna Neptuna Ammannatiego, konny posąg Kosmy I dłuta Giambologni oraz kopia Dawida Michała Anioła przy wejściu do pałacu.

Galeria Uffizi to muzeum sztuki w budynku na planie litery U, który Giorgio Vasari rozpoczął w 1560 roku jako biura dla Kosmy I Medyceusza, między Piazza della Signoria a Arno. Jej sale prezentują malarstwo od XIII do XX wieku, w tym Narodziny Wenus Botticellego, oraz rzeźbę antyczną ze zbiorów Medyceuszy.

Baptysterium we Florencji to ośmioboczny romański kościół św. Jana Chrzciciela przy Piazza del Duomo, zbudowany w XI i XII wieku i obłożony białym i zielonym marmurem. Wewnątrz XIII-wieczny mozaikowy strop przedstawia Sąd Ostateczny; jego brązowe drzwi są dziełem Andrei Pisana i Lorenza Ghibertiego, a oryginały znajdują się dziś w muzeum katedralnym.

Orsanmichele to XIV-wieczny budynek, który powstał jako targ zbożowy i został przekształcony w kościół z marmurowym tabernakulum Andrei Orcagni we wnętrzu. W niszach na zewnętrznych ścianach stoją posągi świętych patronów cechów dłuta Ghibertiego, Donatella i Nanniego di Banco, dziś kopie; oryginały prezentowane są w muzeum na wyższych piętrach.