Εξερευνήστε: Σεν-Ντενί

Εκθεσιακός χώρος στην πλατεία Κονκόρντ, χτισμένος το 1861 ως γήπεδο για το ζε ντε πομ, πρόδρομο του τένις, και μετατρεπόμενος σε πινακοθήκη το 1909. Ανακαινίστηκε το 1991 και σήμερα είναι το εθνικό κέντρο φωτογραφίας και τεχνών των μέσων της Γαλλίας, με εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονων φωτογράφων και καλλιτεχνών βίντεο.

Τα Ηλύσια Πεδία είναι λεωφόρος μήκους περίπου 1,9 χιλιομέτρων ανάμεσα στην πλατεία Κονκόρντ και την Αψίδα του Θριάμβου, με πλατάνια, καταστήματα, κινηματογράφους και καφέ. Χαράχτηκε ως περίπατος-κήπος τον 17ο αιώνα και πήρε τη σημερινή της μορφή με την ανάπλαση του 19ου αιώνα.

Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας Σαρλ ντε Γκωλ, στο δυτικό άκρο των Ηλυσίων Πεδίων, και ανεγέρθηκε για να τιμήσει όσους πολέμησαν στους πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα. Νίκες και ονόματα στρατηγών είναι χαραγμένα στις επιφάνειές της, και κάτω από τον θόλο της βρίσκεται ο Τάφος του Αγνώστου Στρατιώτη. Σκάλες οδηγούν σε μια ταράτσα στην κορυφή.

Πρώην βασιλικό παλάτι στην οδό Σεντ-Ονορέ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένο για τον καρδινάλιο Ρισελιέ μεταξύ 1633 και 1639 και αργότερα κατοικία των δουκών της Ορλεάνης. Το κτίριο στεγάζει σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Συνταγματικό Συμβούλιο· ο κήπος με τις στοές και οι αυλές του είναι ανοιχτά στο κοινό, το εσωτερικό όχι.

Το Μπουρς ντε Κομέρς είναι κυκλικό κτίριο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένο το 1763-1767 ως χρηματιστήριο σιτηρών, με τρούλο που ξαναχτίστηκε από χαλκό και γυαλί τον 19ο αιώνα. Από το 2021 στεγάζει τη Συλλογή Πινό σύγχρονης τέχνης, με αίθουσες γύρω από τη θολωτή ροτόντα, με μίσθωση 50 ετών από την πόλη.

Η Πλατεία Κονκόρντ είναι δημόσια πλατεία ανάμεσα στον Κήπο του Κεραμεικού και τα Ηλύσια Πεδία, που διαμόρφωσε ο αρχιτέκτονας Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ τη δεκαετία του 1770. Στο κέντρο της στέκει ένας αιγυπτιακός οβελίσκος 3.300 ετών από το Λούξορ, δώρο του ηγεμόνα της Αιγύπτου που στήθηκε το 1836, πλαισιωμένος από δύο κρήνες του 19ου αιώνα.

Ίδρυμα σύγχρονης τέχνης που ιδρύθηκε το 1984 από τον οίκο πολυτελείας Cartier. Το 2025 μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην πλατεία Παλέ-Ρουαγιάλ, απέναντι από το Λούβρο, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ. Ο χώρος παρουσιάζει εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης και διαθέτει συλλογή με περισσότερα από 1.500 έργα.

Δημόσιος κήπος ανάμεσα στο Λούβρο και την πλατεία Κονκόρντ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμόρφωσε η Αικατερίνη των Μεδίκων το 1564 ως κήπο του Παλατιού του Κεραμεικού και άνοιξε στο κοινό το 1667. Αγάλματα, κρήνες και δύο οκταγωνικές λίμνες πλαισιώνουν τα γεωμετρικά δεντρόφυτα μονοπάτια του.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο τέχνης στο πρώην Παλάτι του Λούβρου, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Η συλλογή του εκτείνεται από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη της Μήλου. Η γυάλινη πυραμίδα της εισόδου στην Αυλή του Ναπολέοντα προστέθηκε το 1989.

Το Εθνικό Μουσείο Πικάσο-Παρίσι στεγάζεται στο Οτέλ Σαλέ, ένα μέγαρο του 17ου αιώνα στη συνοικία Μαρέ, και φιλοξενεί τη συλλογή του μουσείου που είναι αφιερωμένη στον Πάμπλο Πικάσο. Τα περίπου 5.000 έργα του περιλαμβάνουν πίνακες, γλυπτά, σχέδια, κεραμικά και χαρακτικά, μαζί με το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη. Τα περισσότερα προήλθαν από την περιουσία του μετά τον θάνατό του το 1973.

Μονότοξη χαλύβδινη γέφυρα πάνω από τον Σηκουάνα στο Παρίσι, χτισμένη μεταξύ 1896 και 1900 και ονομασμένη από τον τσάρο Αλέξανδρο Γ΄ της Ρωσίας, ο οποίος είχε υπογράψει τη Γαλλορωσική Συμμαχία το 1892. Το σχέδιό της σε ρυθμό Μπο-Αρ, των Ζοζέφ Κασιέν-Μπερνάρ και Γκαστόν Κουζέν, φέρει φανοστάτες αρ νουβό και τέσσερα επίχρυσα χάλκινα αγάλματα Φημών στις προσβάσεις.

Το Μουσείο Κονιάκ-Ζε είναι μουσείο διακοσμητικών τεχνών του 18ου αιώνα στο Οτέλ Ντονόν, ένα αναγεννησιακό μέγαρο στο Μαρέ. Η συλλογή, περίπου 1.200 αντικείμενα, που σχημάτισαν μεταξύ 1900 και 1925 οι ιδρυτές πολυκαταστημάτων Τεοντόρ-Ερνέστ Κονιάκ και Μαρί-Λουίζ Ζε, περιλαμβάνει πίνακες των Φραγκονάρ, Σαρντέν και Μπουσέ, μαζί με πορσελάνες και κοσμήματα.

Μουσείο γαλλικής τέχνης από το 1848 έως το 1914, σε έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, τον Σταθμό Ορσέ, χτισμένο το 1898-1900 σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού και άλλων. Άνοιξε ως μουσείο το 1986 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ιμπρεσιονιστικής και μεταϊμπρεσιονιστικής ζωγραφικής στον κόσμο, μαζί με γλυπτική και διακοσμητικές τέχνες.

Μουσείο της ιστορίας του Παρισιού, που άνοιξε το 1880 στο Οτέλ Καρναβαλέ του 16ου αιώνα και επεκτάθηκε το 1989 στο γειτονικό Οτέλ Λε Πελετιέ ντε Σεν-Φαρζό. Τα περίπου 625.000 αντικείμενά του παρουσιάζουν την πόλη από την προϊστορία, τον Διαφωτισμό και την Επανάσταση έως τον 20ό αιώνα, σε σαράντα αίθουσες μετά από ανακαίνιση του 2021.

Η παλαιότερη γέφυρα του Σηκουάνα στο Παρίσι που στέκει ακόμη, χτισμένη μεταξύ 1578 και 1607 σε δύο χωριστά τμήματα που συνδέουν το νησί της Σιτέ και με τις δύο όχθες. Παρά το όνομά της, που σημαίνει «Νέα Γέφυρα», ήταν η πρώτη γέφυρα της πόλης που χτίστηκε χωρίς σπίτια στις πλευρές της.

Νεκροταφείο που άνοιξε το 1804 με εντολή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και διαμορφώθηκε από τον αρχιτέκτονα Αλεξάντρ-Τεοντόρ Μπρονιάρ σε 44 εκτάρια με διαμορφωμένα δεντρόφυτα μονοπάτια στο ανατολικό Παρίσι. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είναι θαμμένοι εδώ, ανάμεσά τους ο Φρεντερίκ Σοπέν, ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο Τζιμ Μόρισον, μαζί με ένα κολουμπάριο και ένα κρεματόριο που προστέθηκαν το 1894.

Η Κονσιερζερί είναι πρώην βασιλικό παλάτι και φυλακή στο νησί της Σιτέ, χτισμένη ως μέρος του μεσαιωνικού Παλατιού της Σιτέ δίπλα στη Σεντ-Σαπέλ. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση κρατούσε φυλακισμένους που περίμεναν τη δίκη τους, ανάμεσά τους τη Μαρία Αντουανέτα, πριν από την εκτέλεσή τους. Σώζονται δύο μεγάλες μεσαιωνικές αίθουσες, και το κτίριο είναι σήμερα εθνικό μνημείο.