Εξερευνήστε: Σαντ Κουγκάτ ντελ Βαγιές

Το Μουσείο Ιστορίας της Βαρκελώνης, MUHBA, παρουσιάζει την πόλη από τη ρωμαϊκή Βαρκίνο έως σήμερα. Ο κεντρικός του χώρος στην Πλάσα δελ Ρέι, που άνοιξε το 1943, οδηγεί υπόγεια μέσα από ανασκαμμένους δρόμους και εργαστήρια της ρωμαϊκής πόλης και ανεβαίνει στο μεσαιωνικό βασιλικό ανάκτορο με τη Σάλα δελ Τινέλ και το Παρεκκλήσι της Αγίας Αγάθης.

Το Ευρωπαϊκό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MEAM) είναι ιδιωτικό μουσείο σύγχρονης παραστατικής τέχνης στο Παλάου Γκόμις, ένα μέγαρο κοντά στο Μουσείο Πικάσο στη συνοικία Λα Ριμπέρα, που ξαναχτίστηκε το 1792 για τον έμπορο υφασμάτων Γκόμις. Το άνοιξε το 2011 το Ίδρυμα Fundación de las Artes y los Artistas και παρουσιάζει γλυπτική του 20ού αιώνα και παραστατική ζωγραφική και γλυπτική του 21ου αιώνα.

Το Περίπτερο της Βαρκελώνης είναι ανακατασκευή του Γερμανικού Περιπτέρου που σχεδίασαν ο Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και η Λίλι Ράιχ για τη Διεθνή Έκθεση του 1929 στο Μοντζουίκ. Το πρωτότυπο κατεδαφίστηκε το 1930 και ξαναχτίστηκε το 1986· η λεπτή επίπεδη στέγη του, οι τοίχοι από μάρμαρο, όνυχα και τραβερτίνη και οι ρηχές δεξαμενές παρουσιάζονται μαζί με τις καρέκλες Barcelona που σχεδιάστηκαν γι' αυτό.

Το Μουσείο Πικάσο φιλοξενεί περισσότερα από 4.000 έργα του Πάμπλο Πικάσο σε πέντε γειτονικά μεσαιωνικά μέγαρα στην Κάρερ δε Μουντκάδα, στη συνοικία Λα Ριμπέρα. Άνοιξε το 1963 ως το πρώτο μουσείο αφιερωμένο στο έργο του και εστιάζει στα χρόνια της διαμόρφωσής του και στους δεσμούς του με τη Βαρκελώνη, με πρώιμους πίνακες όπως «Η Πρώτη Κοινωνία» (1896) και «Επιστήμη και Φιλανθρωπία» (1897).

Το Πόμπλε Εσπανιόλ είναι υπαίθριο αρχιτεκτονικό μουσείο στο Μοντζουίκ, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση της Βαρκελώνης του 1929. Τα 117 κτίριά του σε φυσικό μέγεθος αναπαράγουν δρόμους, πλατείες και σπίτια από περιοχές όλης της Ισπανίας και σήμερα στεγάζουν εργαστήρια τεχνιτών, εστιατόρια και το μουσείο σύγχρονης τέχνης Φραν Νταουρέλ.

Το Πάρκο της Θιουταδέγια είναι πάρκο 31 εκταρίων στις παρυφές της Σιουτάτ Βέλια, που διαμορφώθηκε από το 1872 σε σχέδια του Ζουζέπ Φοντσερέ στη θέση μιας στρατιωτικής ακρόπολης του 18ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε αργότερα για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888. Περιλαμβάνει λίμνη για βαρκάδα, το μνημειακό σιντριβάνι Κασκάδα, το Κοινοβούλιο της Καταλονίας, τον Ζωολογικό Κήπο της Βαρκελώνης και αρκετά κτίρια του 19ου αιώνα.

Η Σάντα Μαρία δελ Μαρ είναι εκκλησία καταλανικού γοτθικού ρυθμού στη συνοικία Ριμπέρα, χτισμένη μεταξύ 1329 και 1383 με την υποστήριξη των συντεχνιών της γειτονιάς σε σχέδια του Μπερενγκέρ δε Μονταγκούτ. Η πολιτιστική επίσκεψη προσθέτει στο ευρύχωρο τρίκλιτο εσωτερικό την κρύπτη, το μουσείο του υπερώου, τους πύργους και τις ταράτσες.

Το Παλάου Γκουέλ είναι αστικό μέγαρο στο Ραβάλ, σχεδιασμένο από τον Αντόνι Γκαουντί για τον βιομήχανο Ευσέμπι Γκουέλ και χτισμένο μεταξύ 1886 και 1890. Δύο παραβολικές τοξωτές πύλες με σφυρήλατο σίδερο οδηγούν σε δωμάτια οργανωμένα γύρω από μια ψηλή κεντρική αίθουσα κάτω από διάτρητο τρούλο, και η ταράτσα φέρει καμινάδες επενδυμένες με ψηφιδωτό. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με τα έργα του Γκαουντί.

Το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας (Museu Nacional d'Art de Catalunya) στεγάζεται στο Παλάου Νασιονάλ στο Μοντζουίκ, ένα ανάκτορο με τρούλο που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Η συλλογή του ξεκινά από ρομανικές τοιχογραφίες που μεταφέρθηκαν από εκκλησίες των Πυρηναίων και περνά από τη γοτθική, την αναγεννησιακή και την μπαρόκ τέχνη ως τον καταλανικό μοντερνισμό και τον νουσεντισμό των αρχών του 20ού αιώνα.

Ο Ζωολογικός Κήπος της Βαρκελώνης καταλαμβάνει το ανατολικό τμήμα του Πάρκου της Θιουταδέγια και άνοιξε το 1892. Περιλαμβάνει ένα τεράριουμ του 1972, ένα πτηνοτροφείο με περίπου 70 είδη πουλιών και μια ζώνη σαβάνας του Σαχέλ, κατασκευασμένη το 2018 για καμηλοπαρδάλεις, λιοντάρια και ελέφαντες· επί μακρόν ήταν το σπίτι του Snowflake, ενός αλμπίνου γορίλα που πέθανε το 2003.

Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων της Βαρκελώνης στεγάζεται σε πρώην τραπεζικό κτίριο του 1873 στο Πασάτζε δε λα Μπάνκα, στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, και άνοιξε ως μουσείο κέρινων ομοιωμάτων το 1973. Ξαναάνοιξε μετά από πλήρη ανακαίνιση τον Δεκέμβριο του 2020 και παρουσιάζει περισσότερες από 150 μορφές πραγματικών και φανταστικών προσώπων σε 28 σκηνικά.

Η Κολόνια Γκουέλ είναι πρώην εργατικός οικισμός κλωστοϋφαντουργίας που ίδρυσε το 1890 ο Ευσέμπι Γκουέλ στη Σάντα Κολόμα δε Σερβεγιό, με σπίτια, σχολείο και υπηρεσίες που σχεδίασαν συνεργάτες του Γκαουντί. Ο Γκαουντί σχεδίασε την εκκλησία του, αλλά χτίστηκε μόνο η κρύπτη, μεταξύ 1908 και 1914· είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2005 και αποτελεί το κέντρο της επίσκεψης, με μια μόνιμη έκθεση.

Το Μουσείο Ιστορίας της Καταλονίας άνοιξε το 1996 στο Παλάου δε Μαρ, μια πλίνθινη αποθήκη του 19ου αιώνα στο Πορτ Βελ και το τελευταίο κτίριο που απέμεινε από το παλιό βιομηχανικό λιμάνι της Βαρκελώνης. Η μόνιμη έκθεσή του στον δεύτερο και τον τρίτο όροφο παρουσιάζει την καταλανική ιστορία από την προϊστορία έως σήμερα, με περιοδικές εκθέσεις στον πρώτο όροφο.

Το Μνημείο του Κολόμβου είναι μνημείο ύψους 60 μέτρων στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, που χτίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888 προς τιμήν του πρώτου ταξιδιού του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική. Ένα χάλκινο άγαλμα του Κολόμβου, έργο του Ραφαέλ Ατσέ, στέκεται στην κορυφή μιας κορινθιακής στήλης, και ένας μικρός ανελκυστήρας μέσα στη στήλη ανεβάζει τους επισκέπτες σε εξώστη θέας κάτω από το άγαλμα.

Το Ναυτικό Μουσείο της Βαρκελώνης στεγάζεται στα Ντρασάνες Ρεϊάλς, τα γοτθικά βασιλικά ναυπηγεία που χτίστηκαν μεταξύ τέλους του 13ου και τέλους του 14ου αιώνα για να κατασκευάζονται γαλέρες για τους βασιλείς της Αραγονίας. Κάτω από τις μακριές πέτρινες καμάρες εκθέτει ομοιώματα πλοίων, ναυτικά όργανα, χάρτες και σκάφη, και διατηρεί στο λιμάνι τη σκούνα Σάντα Ευλάλια σε λειτουργία.

Το Ολυμπιακό και Αθλητικό Μουσείο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ άνοιξε το 2007 στο Μοντζουίκ, απέναντι από το Ολυμπιακό Στάδιο Λιουίς Κομπάνις, και πήρε το σημερινό του όνομα το 2010. Το διαχειρίζεται το Ολυμπιακό Ίδρυμα της Βαρκελώνης και καλύπτει τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους Αγώνες της Βαρκελώνης του 1992, τον αθλητισμό σε διάφορους πολιτισμούς και τον αθλητισμό ατόμων με αναπηρία, με διαδραστικές εκθέσεις πολυμέσων.

Το Τελεφερίκ του Μοντζουίκ είναι εναέριο τελεφερίκ με καμπίνες που ανεβαίνει στο Μοντζουίκ από τον πάνω σταθμό του φουνικουλάρ μέχρι έναν σταθμό δίπλα στο Κάστρο του Μοντζουίκ. Άνοιξε το 1970 και ανακατασκευάστηκε με κλειστές καμπίνες το 2007· η γραμμή των 752 μέτρων υψώνεται περίπου 85 μέτρα πάνω από τον κάτω σταθμό της και έχει θέα στο λιμάνι και την πόλη.

Το Ενυδρείο της Βαρκελώνης είναι δημόσιο ενυδρείο στον Μολ δ'Εσπάνια στο Πορτ Βελ, το παλιό λιμάνι, που άνοιξε το 1995. Οι δεξαμενές του φιλοξενούν περίπου 11.000 ζώα με έμφαση στη μεσογειακή θαλάσσια ζωή, και το μεγάλο ωκεανάριο με καρχαρίες και σαλάχια διασχίζεται από υποβρύχια σήραγγα 80 μέτρων.

Το Κάστρο του Μοντζουίκ είναι στρατιωτικό φρούριο στην κορυφή του λόφου Μοντζουίκ, πάνω από το λιμάνι. Ένα πρώτο οχυρό υψώθηκε το 1640, και το σημερινό κάστρο με την τάφρο και τους προμαχώνες του πήρε τη μορφή του μεταξύ 1751 και 1799 υπό τον μηχανικό Χουάν Μαρτίν Θερμένιο. Σήμερα το διαχειρίζεται η πόλη· έχει εκθέσεις για την ιστορία του και τείχη με θέα στη Βαρκελώνη και τη θάλασσα.

Το Altamar είναι εστιατόριο στην κορυφή του Πύργου του Σαντ Σεμπαστιά, του χαλύβδινου πύργου ύψους 78 μέτρων του 1931 που αποτελεί τον σταθμό της Μπαρθελονέτα του τελεφερίκ του Πορτ Βελ. Η αίθουσα βρίσκεται περίπου 75 μέτρα πάνω από το λιμάνι, με θέα στο λιμάνι και την πόλη, και σερβίρει μεσογειακή κουζίνα à la carte ή ως μενού γευσιγνωσίας.