Εξερευνήστε: Τερουέλ

Ο καθεδρικός ναός της Τερουέλ, η Σάντα Μαρία δε Μεδιαβίγια, άρχισε να χτίζεται ως ρομανική εκκλησία το 1171 και ξαναχτίστηκε με τούβλα σε ρυθμό μουντεχάρ από τον 13ο αιώνα. Ο πύργος του, του 1257, είναι επενδυμένος με πράσινα και λευκά εφυαλωμένα κεραμικά, και η ζωγραφισμένη ξύλινη οροφή του 13ου αιώνα του κυρίως ναού και ο φανός του 1538 ανήκουν στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της αρχιτεκτονικής μουντεχάρ.

Το Μουσείο Θρησκευτικής Τέχνης της Τερουέλ παρουσιάζει θρησκευτικούς πίνακες και γλυπτά από την Επισκοπή Τερουέλ και Αλμπαραθίν στο Επισκοπικό Μέγαρο δίπλα στον καθεδρικό. Οι αίθουσές του είναι οργανωμένες κατά θέμα και χρώμα, και η επίσκεψη περιλαμβάνει την αίθουσα του θρόνου, το παρεκκλήσι και τις μοντερνιστικές αίθουσες του μεγάρου που αναστηλώθηκαν μετά τον Εμφύλιο.

Το Μαυσωλείο των Εραστών της Τερουέλ φυλάσσει τα λείψανα του Χουάν Ντιέγο δε Μαρθίγια και της Ισαβέλ δε Σεγούρα, του ζευγαριού ενός θρύλου της Τερουέλ του 13ου αιώνα. Το σημερινό κτίριο δίπλα στον Ναό του Σαν Πέδρο, σχεδιασμένο από τον Αλεχάντρο Κανιάδα, άνοιξε το 2005· η τελευταία του αίθουσα φιλοξενεί τους αλαβάστρινους τάφους του Χουάν δε Άβαλος, με τα χέρια των εραστών σχεδόν να αγγίζονται.

Ο Πύργος του Σαν Μαρτίν είναι πύργος-πύλη μουντεχάρ ρυθμού στην Τερουέλ, χτισμένος το 1315–1316 δίπλα στην εκκλησία του Σαν Μαρτίν και επενδυμένος με πλίνθινα μοτίβα και πράσινα και λευκά εφυαλωμένα κεραμικά. Ένας δρόμος περνά μέσα από το οξυκόρυφο τόξο στη βάση του· το κάτω μέρος του ξαναχτίστηκε το 1550, και ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της αρχιτεκτονικής μουντεχάρ.

Η Ντινόπολις είναι πάρκο παλαιοντολογίας στις παρυφές της Τερουέλ, που άνοιξε το 2001 και συνδυάζει το Αραγωνικό Μουσείο Παλαιοντολογίας με παιχνίδια, παραστάσεις και ομοιώματα δεινοσαύρων σε φυσικό μέγεθος. Οι αίθουσές του εκθέτουν απολιθώματα από την επαρχία, ανάμεσά τους τον Turiasaurus riodevensis, ένα σαυρόποδο που περιέγραψε το ερευνητικό ίδρυμα του πάρκου το 2006.