Εξερευνήστε: Βατερλό

Το Μουσείο Ουέλινγκτον στεγάζεται σε ένα πρώην πανδοχείο του 1705 στο κέντρο του Βατερλώ, όπου ο δούκας του Ουέλινγκτον είχε το αρχηγείο του τις νύχτες της 17ης και 18ης Ιουνίου 1815 και έγραψε την αναφορά του για τη νίκη. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν την εκστρατεία και τη μάχη με όπλα, χαρακτικά και αντικείμενα από τους στρατούς που πολέμησαν, και φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις.

Το Μνημείο 1815 είναι το κέντρο επισκεπτών του πεδίου της μάχης του Βατερλώ, νότια της πόλης στο Μπρεν-λ' Αλέ, που άνοιξε το 2015 για τη διακοσιετηρίδα της μάχης της 18ης Ιουνίου 1815. Η έκθεσή του, 2.000 τ.μ., παρουσιάζει στολές, αντικείμενα της εποχής, κινούμενους χάρτες, μια μακέτα της μάχης 33 τ.μ. και μια ταινία 4D· το εισιτήριό του καλύπτει επίσης τον Λόφο του Λέοντος, το Πανόραμα και το Ουγκουμόν.

Το Πανόραμα της Μάχης του Βατερλώ είναι ροτόντα χτισμένη το 1912 σε σχέδια του Φραντς βαν Όφεμ δίπλα στον Λόφο του Λέοντος, στο πεδίο της μάχης νότια της πόλης στο Μπρεν-λ' Αλέ. Στο εσωτερικό, ο κυκλικός πίνακας του Λουί Ντιμουλέν, μήκους 110 μέτρων και ύψους 12 μέτρων, απεικονίζει επελάσεις του γαλλικού ιππικού της 18ης Ιουνίου 1815· μοιράζεται το εισιτήριο του Memorial 1815.

Ο Λόφος του Λέοντος είναι τεχνητός λόφος 40 μέτρων στο πεδίο της μάχης του Βατερλώ, νότια της πόλης στο Μπρεν-λ' Αλέ, που ολοκληρώθηκε το 1826 για τον βασιλιά Γουλιέλμο Α΄ των Κάτω Χωρών στο σημείο όπου ο γιος του, ο πρίγκιπας της Οράγγης, τραυματίστηκε στις 18 Ιουνίου 1815. 226 σκαλιά οδηγούν στο άγαλμα του λέοντος· μοιράζεται ενιαίο εισιτήριο με τους χώρους του Memorial 1815.

Το Ουγκουμόν είναι περιτειχισμένη φάρμα στο πεδίο της μάχης του Βατερλώ, νότια της πόλης στο Μπρεν-λ' Αλέ, την οποία τα συμμαχικά στρατεύματα κράτησαν απέναντι σε επανειλημμένες γαλλικές επιθέσεις καθ' όλη τη διάρκεια της 18ης Ιουνίου 1815. Αποκαταστάθηκε για τη διακοσιετηρίδα και άνοιξε ξανά το 2015· διαθέτει τέσσερις μουσειακές αίθουσες και μια προβολή βίντεο 25 λεπτών, και μοιράζεται ενιαίο εισιτήριο με τους άλλους χώρους του Memorial 1815.

Το Μουσείο Ορτά στεγάζεται στο σπίτι και το εργαστήριο που έχτισε για τον εαυτό του ο αρχιτέκτονας Βικτόρ Ορτά στο Σεν-Ζιλ μεταξύ 1898 και 1901. Οι αίθουσές του σε ύφος αρ νουβό διατηρούν τα έπιπλα, τα φωτιστικά και τα πόμολα των θυρών του, και από το 2000 το σπίτι βρίσκεται στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO μαζί με άλλα τρία αστικά σπίτια του Ορτά.

Το Παρλαμεντάριουμ είναι το κέντρο επισκεπτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που άνοιξε το 2011 στο συγκρότημα Espace Léopold, στην εσπλανάδα του Κοινοβουλίου. Μια έκθεση πολυμέσων με προσωπικό οδηγό στις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ εξηγεί πώς λειτουργούν το Κοινοβούλιο και τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ, με έναν κινηματογράφο 360 μοιρών και έναν διαδραστικό χάρτη της Ευρώπης στο δάπεδο.

Το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας, που έως το 2018 ονομαζόταν Μουσείο του Πενηντάχρονου, καταλαμβάνει μια πτέρυγα του συγκροτήματος ανακτόρων στο Πάρκο του Πενηντάχρονου. Οι συλλογές του, που μεταφέρθηκαν εδώ από την Πύλη του Αλ από το 1889, καλύπτουν τη βελγική αρχαιολογία, εξωευρωπαϊκούς πολιτισμούς και ευρωπαϊκές διακοσμητικές τέχνες· οι αίθουσες των κλασικών αρχαιοτήτων είναι κλειστές για ανακαίνιση.

Το Autoworld είναι μουσείο αυτοκινήτου στη Νότια Αίθουσα του συγκροτήματος του Πενηντάχρονου, μια εκθεσιακή αίθουσα από σίδερο και γυαλί στο Πάρκο του Πενηντάχρονου. Εκθέτει περισσότερα από 300 αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες από τα τέλη του 19ου αιώνα έως σήμερα, με έμφαση σε πρώιμα οχήματα και οχήματα βελγικής κατασκευής, όπως τα Minerva και λιμουζίνες της βελγικής βασιλικής οικογένειας.

Το The View Brussels είναι γιγάντιος τροχός 55 μέτρων στην πλατεία Πουλάρ, δίπλα στο Δικαστικό Μέγαρο, στην άκρη της άνω πόλης. Κατασκευάστηκε από την ολλανδική Mondial το 2015 και έχει 42 ημίκλειστες καμπίνες για οκτώ άτομα η καθεμία, ηχητική ξενάγηση σε κάθε καμπίνα και θέα στη συνοικία Μαρόλ και στο κέντρο της πόλης.

Ο Οίκος της Ευρωπαϊκής Ιστορίας είναι μουσείο που δημιούργησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και άνοιξε το 2017 στο πρώην Οδοντιατρικό Νοσοκομείο Ίστμαν στο Πάρκο Λεοπόλδου. Η μόνιμη έκθεσή του σε πέντε ορόφους ακολουθεί την ιστορία της Ευρώπης, κυρίως τον 19ο και 20ό αιώνα, μέσα από αντικείμενα, έγγραφα και πολυμέσα, μαζί με περιοδικές εκθέσεις.

Το Πάρκο του Πενηντάχρονου είναι δημόσιο πάρκο 30 εκταρίων στην Ευρωπαϊκή Συνοικία, που δημιουργήθηκε για την Εθνική Έκθεση του 1880 για τα 50 χρόνια της βελγικής ανεξαρτησίας. Το κεντρικό του σημείο είναι η θριαμβική αψίδα που ολοκληρώθηκε το 1905, πλαισιωμένη από κιονοστοιχίες και αίθουσες που στεγάζουν το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας, το Autoworld και το Βασιλικό Μουσείο των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το Βασιλικό Παλάτι των Βρυξελλών είναι το επίσημο παλάτι του Βασιλιά των Βέλγων, απέναντι από το Πάρκο των Βρυξελλών στην άλλη πλευρά της Πλας ντε Παλέ. Ο πυρήνας του χρονολογείται από τα τέλη του 18ου αιώνα και η σημερινή πρόσοψη προστέθηκε μετά το 1900 επί Λεοπόλδου Β΄. Κάθε καλοκαίρι από το 1965 οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στις αίθουσες υποδοχής, ανάμεσά τους την Αίθουσα του Θρόνου και την Αίθουσα των Κατόπτρων.

Τα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου είναι μια ομάδα ομοσπονδιακών μουσείων τέχνης στον Λόφο των Τεχνών, των οποίων η συλλογή καλύπτει ζωγραφική και γλυπτική από τον 15ο αιώνα και μετά. Το Μουσείο Παλαιών Δασκάλων, σε ένα κτίριο του Αλφόνς Μπαλά στην οδό Ρεζάνς, παρουσιάζει έργα των Ρόχιερ βαν ντερ Βέιντεν, Πίτερ Μπρίγκελ του Πρεσβύτερου, Ρούμπενς και Γιόρντανς.

Το Μουσείο Μαγκρίτ είναι αφιερωμένο στον σουρεαλιστή ζωγράφο Ρενέ Μαγκρίτ και ανήκει στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου. Άνοιξε το 2009 σε ένα νεοκλασικό κτίριο του 18ου αιώνα στην Πλας Ρουαγιάλ και παρουσιάζει πίνακες, σχέδια, γλυπτά, αφίσες, φωτογραφίες και ταινίες του Μαγκρίτ σε αρκετούς ορόφους.

Το Μουσείο BELvue παρουσιάζει την ιστορία του Βελγίου από το 1830 στο Οτέλ Μπελ-Βι, ένα νεοκλασικό αστικό μέγαρο του 18ου αιώνα ανάμεσα στην Πλας Ρουαγιάλ και την Πλας ντε Παλέ, δίπλα στο Βασιλικό Παλάτι. Το διαχειρίζεται το Ίδρυμα Βασιλιά Βαλδουίνου και πραγματεύεται θέματα όπως η δημοκρατία, η μετανάστευση και η γλώσσα, μαζί με μια αίθουσα με περισσότερα από 200 αντικείμενα.

Το Μουσείο Μουσικών Οργάνων διαθέτει συλλογή σχεδόν 10.000 οργάνων από την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Από το 2000 στεγάζεται στο κτίριο Old England, ένα πολυκατάστημα αρ νουβό που έχτισε ο Πωλ Σεντνουά το 1899, και στο γειτονικό νεοκλασικό κτίριο του 18ου αιώνα του Μπαρναμπέ Γκιμάρ στον Λόφο των Τεχνών.

Ο Λόφος των Τεχνών είναι κλιμακωτός δημόσιος κήπος και πολιτιστικό συγκρότημα ανάμεσα στην Πλας Ρουαγιάλ και την κάτω πόλη, που διαμορφώθηκε επί Λεοπόλδου Β΄ και ανασχεδιάστηκε μεταξύ 1956 και 1969. Τον κήπο του, έργο του Ρενέ Πεσέρ, πλαισιώνουν η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου και το συνεδριακό κέντρο Square, και η επάνω βεράντα του έχει θέα πάνω από την παλιά πόλη έως τον οβελίσκο του Δημαρχείου.

Το Μάνεκεν Πις είναι χάλκινο αγαλματίδιο-κρήνη 55,5 εκατοστών ενός αγοριού που ουρεί, στη γωνία των οδών Ετίβ και Σεν, λίγα λεπτά με τα πόδια από τη Γκραν Πλας. Φιλοτεχνήθηκε το 1619 από τον Ζερόμ Ντικενουά τον Πρεσβύτερο· από το 1965 εδώ στέκει ένα αντίγραφο και το πρωτότυπο βρίσκεται στο Μουσείο της Πόλης των Βρυξελλών. Το αγαλματίδιο ντύνεται τακτικά με μία από τις περίπου 1.000 στολές του.

Το Δημαρχείο των Βρυξελλών βρίσκεται στη νότια πλευρά της Γκραν Πλας και είναι το μόνο μεσαιωνικό κτίριο που έχει απομείνει στην πλατεία. Χτίστηκε σε στάδια μεταξύ 1401 και 1455 σε βραβαντινό γοτθικό ρυθμό, με πύργο 96 μέτρων που στεφανώνεται από άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Οι επισκέπτες περιηγούνται τις αίθουσες τελετών με οδηγό βίντεο, και οι ξεναγήσεις του Σαββατοκύριακου ανεβαίνουν στον πύργο.