Εξερευνήστε: Βατερλό

Το Παρλαμεντάριουμ είναι το κέντρο επισκεπτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που άνοιξε το 2011 στο συγκρότημα Espace Léopold, στην εσπλανάδα του Κοινοβουλίου. Μια έκθεση πολυμέσων με προσωπικό οδηγό στις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ εξηγεί πώς λειτουργούν το Κοινοβούλιο και τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ, με έναν κινηματογράφο 360 μοιρών και έναν διαδραστικό χάρτη της Ευρώπης στο δάπεδο.

Ο Οίκος της Ευρωπαϊκής Ιστορίας είναι μουσείο που δημιούργησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και άνοιξε το 2017 στο πρώην Οδοντιατρικό Νοσοκομείο Ίστμαν στο Πάρκο Λεοπόλδου. Η μόνιμη έκθεσή του σε πέντε ορόφους ακολουθεί την ιστορία της Ευρώπης, κυρίως τον 19ο και 20ό αιώνα, μέσα από αντικείμενα, έγγραφα και πολυμέσα, μαζί με περιοδικές εκθέσεις.

Το Πάρκο του Πενηντάχρονου είναι δημόσιο πάρκο 30 εκταρίων στην Ευρωπαϊκή Συνοικία, που δημιουργήθηκε για την Εθνική Έκθεση του 1880 για τα 50 χρόνια της βελγικής ανεξαρτησίας. Το κεντρικό του σημείο είναι η θριαμβική αψίδα που ολοκληρώθηκε το 1905, πλαισιωμένη από κιονοστοιχίες και αίθουσες που στεγάζουν το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας, το Autoworld και το Βασιλικό Μουσείο των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο Λόφος των Τεχνών είναι κλιμακωτός δημόσιος κήπος και πολιτιστικό συγκρότημα ανάμεσα στην Πλας Ρουαγιάλ και την κάτω πόλη, που διαμορφώθηκε επί Λεοπόλδου Β΄ και ανασχεδιάστηκε μεταξύ 1956 και 1969. Τον κήπο του, έργο του Ρενέ Πεσέρ, πλαισιώνουν η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου και το συνεδριακό κέντρο Square, και η επάνω βεράντα του έχει θέα πάνω από την παλιά πόλη έως τον οβελίσκο του Δημαρχείου.

Το Μάνεκεν Πις είναι χάλκινο αγαλματίδιο-κρήνη 55,5 εκατοστών ενός αγοριού που ουρεί, στη γωνία των οδών Ετίβ και Σεν, λίγα λεπτά με τα πόδια από τη Γκραν Πλας. Φιλοτεχνήθηκε το 1619 από τον Ζερόμ Ντικενουά τον Πρεσβύτερο· από το 1965 εδώ στέκει ένα αντίγραφο και το πρωτότυπο βρίσκεται στο Μουσείο της Πόλης των Βρυξελλών. Το αγαλματίδιο ντύνεται τακτικά με μία από τις περίπου 1.000 στολές του.

Η Γκραν Πλας είναι η κεντρική πλατεία των Βρυξελλών, 68 επί 110 μέτρα και πλήρως λιθόστρωτη, που την πλαισιώνουν τα μέγαρα των παλιών συντεχνιών της πόλης, το γοτθικό Δημαρχείο και ο νεογοτθικός Οίκος του Βασιλιά με το Μουσείο της Πόλης των Βρυξελλών. Τα περισσότερα σπίτια ξαναχτίστηκαν μετά τον γαλλικό βομβαρδισμό του 1695, και η πλατεία είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1998.

Ο Καθεδρικός Ναός Αγίου Μιχαήλ και Αγίας Γουδούλης είναι ο καθολικός συγκαθεδρικός της Αρχιεπισκοπής Μεχέλεν–Βρυξελλών, αφιερωμένος στους δύο προστάτες αγίους της πόλης. Ξεκίνησε ως ρωμανική εκκλησία τον 11ο αιώνα και ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό σε βραβαντινό γοτθικό ρυθμό έως τον 16ο· στο εσωτερικό υπάρχουν μπαρόκ παρεκκλήσια, δύο εκκλησιαστικά όργανα και βιτρό του 19ου αιώνα.

Οι Βασιλικές Στοές Αγίου Ουμβέρτου είναι τρεις συνδεδεμένες εμπορικές στοές με γυάλινη στέγη κοντά στη Γκραν Πλας: οι Στοές του Βασιλιά, της Βασίλισσας και των Πριγκίπων. Ο Ζαν-Πιερ Κλισενάρ τις σχεδίασε και τις έχτισε το 1846–1847 με βιτρίνες ιταλικού ύφους κάτω από μια τοξωτή στέγη από χυτοσίδηρο και γυαλί. Φιλοξενούν καταστήματα, καφέ, έναν κινηματογράφο και ένα θέατρο.