Ontdek Birgu

De Tempels van Tarxien zijn een complex van vier megalithische bouwwerken, gebouwd tussen ongeveer 3600 en 2500 v.Chr. en vanaf 1915 opgegraven door Themistocles Zammit. Stenen blokken met spiralen en dierenfriezen en de onderste helft van een groot vrouwenbeeld zijn ter plaatse als replica te zien, de originelen in het Nationaal Archeologisch Museum. Een overkapping beschermt nu de resten.

Het Hypogeum van Ħal Saflieni is een ondergronds grafcomplex dat tussen ongeveer 4000 en 2500 v.Chr. op drie niveaus in de kalksteen werd uitgehakt. Het werd in 1902 ontdekt door bouwvakkers die funderingen voor huizen in Paola legden en staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO; de kamers bootsen de architectuur van de bovengrondse tempels na. Bezoek gebeurt in kleine groepen met ruim van tevoren geboekte tickets.

De Rotonde van Mosta, de parochiekerk van Maria-Tenhemelopneming, werd in 1833–1860 door de dorpelingen zelf gebouwd naar een ontwerp van Giorgio Grognet de Vassé, naar het voorbeeld van het Pantheon in Rome. De vrijdragende koepel is een van de grootste van Europa. Op 9 april 1942 sloeg een Duitse bom tijdens de mis door de koepel zonder te ontploffen; een replica staat in de sacristie.

De Blauwe Grot is een natuurlijke rotsboog met een reeks grotten in de kalkstenen kliffen van de zuidkust van Malta, onder de kliffen van Qrendi. Kleine boten varen vanuit de inham Wied iż-Żurrieq naar de grotten, waar zonlicht dat terugkaatst van de witte zandbodem het water diepblauw kleurt, het sterkst 's ochtends. De boog is ook te zien vanaf een uitkijkpunt aan de kustweg.

Ħaġar Qim is een megalithische tempel, gebouwd tussen ongeveer 3600 en 3200 v.Chr. op een heuvelrug boven de zuidkust van Malta, en onderdeel van een UNESCO-werelderfgoed. De gevel en kamers bestaan uit enkele van de grootste stenen van de Maltese tempels, één zo'n zeven meter lang. De hier gevonden Venus van Malta en zittende 'dikke figuren' staan in het Nationaal Archeologisch Museum.

De Catacomben van Ta' Bistra zijn een laat-Romeins en Byzantijns grafcomplex uit de 4e tot 6e eeuw n.Chr. aan de rand van Mosta, als een reeks afzonderlijke graven in de rots uitgehakt. Ze werden in 1891 herontdekt en door Heritage Malta gerestaureerd, en omvatten venstergraven, baldakijngraven en agapetafels voor dodenmaaltijden, nu te zien vanaf een verlichte looproute.

Mnajdra is een groep van drie megalithische tempels, gebouwd tussen ongeveer 3600 en 2500 v.Chr. in een kom boven zee, 500 meter onder Ħaġar Qim, en onderdeel van een UNESCO-werelderfgoed. De onderste tempel is op de zon gericht: bij de equinoxen valt het eerste licht recht door de hoofdingang, bij de zonnewendes op de randen van stenen platen binnenin.

De kathedraal van Mdina, gewijd aan Sint-Paulus, werd in 1697–1702 herbouwd naar ontwerp van Lorenzo Gafà nadat een aardbeving in 1693 de middeleeuwse kerk had verwoest. Volgens de overlevering staat ze waar de Romeinse stadhouder Publius de apostel Paulus ontmoette. Binnen liggen een vloer van marmeren grafstenen, een koepel beschilderd met taferelen uit Paulus' leven en Mattia Preti's Bekering van Paulus in de apsis.

Het Nationaal Natuurhistorisch Museum is gevestigd in Palazzo Vilhena, een Frans barok paleis dat in 1726–1728 voor grootmeester António Manoel de Vilhena werd gebouwd naar ontwerp van Charles François de Mondion. Het opende in 1973 en toont gesteenten, mineralen en fossielen, schelpen, insecten en de vogels, zoogdieren en het zeeleven van de Maltese eilanden.

De Stadspoort van Mdina is de barokke hoofdingang van de ommuurde stad, in 1724 gebouwd onder grootmeester António Manoel de Vilhena naar ontwerp van de Franse ingenieur Charles François de Mondion. Een stenen brug over de droge gracht leidt naar de poort, met aan de buitenkant het wapen van Vilhena en aan de binnenkant reliëfs van de heiligen Paulus, Publius en Agatha.

Palazzo Falson is een middeleeuws paleis in Mdina, gebouwd in de 13e eeuw en in de 15e eeuw uitgebreid, met gotische deuren en vensters rond een kleine binnenplaats. Van 1927 tot 1962 woonde hier de verzamelaar Olof Gollcher, wiens collectie schilderijen, zilver, wapens en harnassen, meubels, tapijten en boeken in de kamers als huismuseum te zien is.

Het Karmelietenklooster van Mdina verbindt de barokke kerk van de Annunciatie, gebouwd tussen 1660 en 1675 naar ontwerp van Francesco Sammut, met een klooster waar nog karmelieten wonen. Bezoekers zien de kerk, de kloostergang, de refter, de keuken en de cellen van de broeders. De Maltese opstand tegen het Franse bewind begon op 2 september 1798 voor het klooster.

Het Kathedraalmuseum van Mdina is gevestigd in het voormalige seminarie, een barok gebouw uit 1733–1742 van Andrea Belli tegenover de kathedraal. De collecties omvatten houtsneden en gravures van Albrecht Dürer, munten van de oudheid tot de ridderperiode, kerkzilver, gewaden, handschriften en schilderijen van Maltese en Italiaanse kunstenaars.

De Domvs Romana bewaart de resten van een rijk Romeins stadshuis uit de 1e eeuw v.Chr., in 1881 gevonden net buiten de muren van Mdina. De veelkleurige mozaïekvloeren, waaronder een tafereel met duiven die uit een schaal drinken, liggen ter plaatse, samen met marmeren beelden van de keizerlijke familie en gebruiksvoorwerpen, in een neoclassicistisch museumgebouw uit 1882.

De Basiliek van Sint-Paulus in Rabat werd tussen 1653 en 1683 gebouwd naar een ontwerp dat aan Francesco Buonamici wordt toegeschreven en door Lorenzo Gafà werd voltooid, boven de grot waar de apostel Paulus volgens de overlevering na zijn schipbreuk in het jaar 60 verbleef. De kapel van Sint-Publius ernaast is ouder, en in de grot eronder staat een marmeren beeld van de heilige.

Het Wignacourtmuseum is gevestigd in de barokke residentie van de kapelaans van de Orde van Sint-Jan in Rabat, gesticht onder grootmeester Alof de Wignacourt in het begin van de 17e eeuw. Het is verbonden met de Grot van Sint-Paulus, waar de apostel volgens de overlevering op Malta woonde, en toont schilderijen van Mattia Preti en Antoine Favray, catacomben en schuilkelders uit de Tweede Wereldoorlog.

De Catacomben van Sint-Paulus zijn een groep ondergrondse begraafplaatsen, uitgehakt in de rots buiten de muren van de Romeinse stad Melite en vanaf de 3e eeuw n.Chr. gebruikt voor heidense, joodse en christelijke begrafenissen. Meer dan 20 graven zijn toegankelijk; het grootste heeft twee ronde, uit de rots gehakte agapetafels waar dodenmaaltijden werden gehouden.