Ontdek Birgu

Het Paleis van de Inquisiteur in Birgu werd in de jaren 1530 gebouwd als gerechtsgebouw van de Orde van Sint-Jan en was van 1574 tot 1798 de zetel van de Romeinse inquisitie op Malta. Bezoekers zien de vertrekken van de inquisiteurs, de rechtszaal, de kapel en de gevangeniscellen, waarvan de muren nog graffiti van gevangenen dragen; er is ook een etnografisch museum.

Het Malta at War Museum is gevestigd in een 18e-eeuwse kazerne bij de poort Couvre Porte in Birgu en vertelt het verhaal van de eilanden in de Tweede Wereldoorlog, toen ze tot de zwaarst gebombardeerde plaatsen van Europa behoorden. Het toont de oorlogsjournaalfilm Malta G.C., uniformen en voorwerpen uit het burgerleven en leidt naar een in de rots uitgehakte schuilkelder onder de stad.

Esplora is een interactief wetenschapscentrum, in 2016 geopend op het terrein van Villa Bighi, een villa uit 1675 boven de Grand Harbour die in de jaren 1830 het Royal Naval Hospital Bighi werd. In de historische gebouwen en tuinen staan doe-opstellingen over natuurkunde, het menselijk lichaam en het milieu, en een planetarium met een koepel van 10,7 meter.

Fort Sint-Angelo staat op de punt van Birgu op de plaats van een middeleeuws kasteel en werd vanaf 1530 door de ridders van Sint-Jan herbouwd als hun eerste zetel op Malta. Tijdens het Grote Beleg van 1565 was het hun hoofdkwartier en later diende het de Royal Navy als HMS St Angelo tot 1979. Sinds de restauratie in 2015 toont het de geschiedenis van het fort, de kapellen en het huis van de grootmeester.

Fort Rinella is een Victoriaanse kustbatterij die de Britten in 1878–1886 bouwden voor één 100-tons Armstrong-kanon, een van de slechts twee bewaarde exemplaren ter wereld. De batterij bewaart het kanon in zijn opstelling met kruitmagazijnen, kazernes en de stoommachines waarmee het geladen werd, en is een museum met gidsen in kostuum.

De Lascaris War Rooms zijn tunnels en ruimten uitgehakt in de rots onder de Upper Barrakka Gardens, in 1940 in gebruik genomen als gezamenlijk oorlogshoofdkwartier voor de verdediging van Malta. Vandaar werden de geallieerde landingen op Sicilië in juli 1943 geleid, en de NAVO gebruikte het complex tot 1977. Gerestaureerde operatiekamers tonen de plottafels en wandkaarten.

MUŻA is het nationale gemeenschapskunstmuseum van Malta, in 2018 geopend in de Auberge d'Italie, de 16e-eeuwse herberg van de Italiaanse ridders, waarvan de barokke gevel een bronzen buste van grootmeester Gregorio Carafa draagt. Het volgde het Nationaal Museum voor Schone Kunsten op en toont Maltese en Europese kunst vanaf de middeleeuwen, onder meer werk van Mattia Preti.

Het Grootmeesterspaleis werd in 1571 begonnen als residentie van de grootmeesters van de Orde van Sint-Jan en huisvestte later de Britse gouverneurs; nu is het het kantoor van de president van Malta. Bezoekers zien de staatsievertrekken, gangen met beschilderde friezen en plafonds met wapenschilden, en de wapenkamer met zo'n 5.000 wapens en harnassen.

Casa Rocca Piccola is een 16e-eeuws palazzo aan Republic Street, nog altijd het huis van de adellijke familie de Piro. Het bezoek leidt door kamers met de antieke meubels, het zilver, de schilderijen en kostuums van de familie, een kleine kapel en een binnentuin, en omlaag naar in de rots uitgehakte schuilkelders die het huishouden tijdens de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog gebruikte.

Het Nationaal Archeologisch Museum is gevestigd in de Auberge de Provence, in 1571 gebouwd naar ontwerp van Girolamo Cassar aan Republic Street. Het toont vondsten uit de prehistorische tempels en graven van Malta, waaronder de Slapende Vrouw uit het Hypogeum van Ħal Saflieni en de Venus van Malta uit Ħaġar Qim, en voorwerpen uit de bronstijd en de Fenicische tijd.

Fort Sint-Elmo is een stervormig fort dat in 1552 op de punt van het schiereiland Sciberras werd gebouwd, voordat Valletta bestond. Het viel na een maand beschietingen tijdens het Grote Beleg van 1565 en werd door de ridders herbouwd en uitgebreid. Nu is er het Nationaal Oorlogsmuseum gevestigd, met stukken van de prehistorie tot de Tweede Wereldoorlog, waaronder het George Cross dat Malta in 1942 kreeg.

De Tempels van Tarxien zijn een complex van vier megalithische bouwwerken, gebouwd tussen ongeveer 3600 en 2500 v.Chr. en vanaf 1915 opgegraven door Themistocles Zammit. Stenen blokken met spiralen en dierenfriezen en de onderste helft van een groot vrouwenbeeld zijn ter plaatse als replica te zien, de originelen in het Nationaal Archeologisch Museum. Een overkapping beschermt nu de resten.

Ħaġar Qim is een megalithische tempel, gebouwd tussen ongeveer 3600 en 3200 v.Chr. op een heuvelrug boven de zuidkust van Malta, en onderdeel van een UNESCO-werelderfgoed. De gevel en kamers bestaan uit enkele van de grootste stenen van de Maltese tempels, één zo'n zeven meter lang. De hier gevonden Venus van Malta en zittende 'dikke figuren' staan in het Nationaal Archeologisch Museum.

Mnajdra is een groep van drie megalithische tempels, gebouwd tussen ongeveer 3600 en 2500 v.Chr. in een kom boven zee, 500 meter onder Ħaġar Qim, en onderdeel van een UNESCO-werelderfgoed. De onderste tempel is op de zon gericht: bij de equinoxen valt het eerste licht recht door de hoofdingang, bij de zonnewendes op de randen van stenen platen binnenin.

De kathedraal van Mdina, gewijd aan Sint-Paulus, werd in 1697–1702 herbouwd naar ontwerp van Lorenzo Gafà nadat een aardbeving in 1693 de middeleeuwse kerk had verwoest. Volgens de overlevering staat ze waar de Romeinse stadhouder Publius de apostel Paulus ontmoette. Binnen liggen een vloer van marmeren grafstenen, een koepel beschilderd met taferelen uit Paulus' leven en Mattia Preti's Bekering van Paulus in de apsis.

Het Nationaal Natuurhistorisch Museum is gevestigd in Palazzo Vilhena, een Frans barok paleis dat in 1726–1728 voor grootmeester António Manoel de Vilhena werd gebouwd naar ontwerp van Charles François de Mondion. Het opende in 1973 en toont gesteenten, mineralen en fossielen, schelpen, insecten en de vogels, zoogdieren en het zeeleven van de Maltese eilanden.

Palazzo Falson is een middeleeuws paleis in Mdina, gebouwd in de 13e eeuw en in de 15e eeuw uitgebreid, met gotische deuren en vensters rond een kleine binnenplaats. Van 1927 tot 1962 woonde hier de verzamelaar Olof Gollcher, wiens collectie schilderijen, zilver, wapens en harnassen, meubels, tapijten en boeken in de kamers als huismuseum te zien is.

Het Kathedraalmuseum van Mdina is gevestigd in het voormalige seminarie, een barok gebouw uit 1733–1742 van Andrea Belli tegenover de kathedraal. De collecties omvatten houtsneden en gravures van Albrecht Dürer, munten van de oudheid tot de ridderperiode, kerkzilver, gewaden, handschriften en schilderijen van Maltese en Italiaanse kunstenaars.

De Domvs Romana bewaart de resten van een rijk Romeins stadshuis uit de 1e eeuw v.Chr., in 1881 gevonden net buiten de muren van Mdina. De veelkleurige mozaïekvloeren, waaronder een tafereel met duiven die uit een schaal drinken, liggen ter plaatse, samen met marmeren beelden van de keizerlijke familie en gebruiksvoorwerpen, in een neoclassicistisch museumgebouw uit 1882.

Het Wignacourtmuseum is gevestigd in de barokke residentie van de kapelaans van de Orde van Sint-Jan in Rabat, gesticht onder grootmeester Alof de Wignacourt in het begin van de 17e eeuw. Het is verbonden met de Grot van Sint-Paulus, waar de apostel volgens de overlevering op Malta woonde, en toont schilderijen van Mattia Preti en Antoine Favray, catacomben en schuilkelders uit de Tweede Wereldoorlog.