Ontdek Ercolano

Herculaneum is de Romeinse kustplaats in het huidige Ercolano die in 79 n.Chr. door een pyroclastische stroom van de Vesuvius werd bedolven; de stad werd in 1709 gevonden en vanaf 1738 regelmatig opgegraven. De dikke afzettingen verkoolden en bewaarden houten daken, bedden en deuren, en de opgegraven straten tonen huizen met marmer en mozaïeken, badhuizen en de botenhuizen waar zo'n 300 skeletten zijn gevonden.

Het Museo Nazionale Ferroviario di Pietrarsa is gevestigd in de Bourbonse werkplaatsen van Pietrarsa, in 1840 door Ferdinand II gesticht aan de lijn Napels–Portici, de eerste spoorlijn van Italië uit 1839. Ruim 55 historische locomotieven en rijtuigen staan in de oude werkplaatshallen aan zee, van een replica van de locomotief Bayard tot elektrische treinen.

De Vesuvius is de vulkaan aan de Golf van Napels waarvan de uitbarsting in 79 n.Chr. Pompeï, Herculaneum, Oplontis en Stabiae verwoestte; hij barstte voor het laatst uit in 1944. In het Nationaal Park Vesuvius loopt pad nr. 5, Il Gran Cono, vanaf een plein op ongeveer 1.000 meter in de gemeente Ercolano omhoog naar de rand van de krater op de top.

Castel Nuovo, ook Maschio Angioino genoemd, is een middeleeuwse burcht aan de Piazza Municipio, voor het eerst gebouwd in 1279 onder Karel I van Anjou en in de 15e eeuw herbouwd door Alfons van Aragon. Vijf ronde torens omlijsten een triomfboog van wit marmer; binnen liggen de paleiskapel, de Sala dei Baroni en het stedelijk museum.

Het Pio Monte della Misericordia is een liefdadigheidsinstelling die in 1601 werd opgericht door zeven Napolitaanse edellieden, met een achthoekige kerk en een palazzo aan de Via dei Tribunali die Francesco Antonio Picchiati vanaf 1658 herbouwde. Boven het hoogaltaar hangt De zeven werken van barmhartigheid van Caravaggio, en de schilderijengalerij boven toont werk van onder anderen Luca Giordano.

Het Palazzo Reale di Napoli staat aan de Piazza del Plebiscito en werd vanaf 1600 naar ontwerp van Domenico Fontana gebouwd als residentie van de Spaanse onderkoningen. Vanaf 1734 was het de hoofdresidentie van de Bourbonkoningen van Napels; bezoekers lopen door de staatsievertrekken, het Museo della Fabbrica over de bouwgeschiedenis en de hangende tuin boven de haven.

Het Teatro San Carlo is het operahuis van Napels, in 1737 geopend voor koning Karel van Bourbon naast het Koninklijk Paleis en na een brand in 1816 binnen een jaar herbouwd. De hoefijzervormige zaal met rijen loges telt 1.386 plaatsen; het operaseizoen loopt van eind november tot juli, het balletseizoen van december tot juni.

De Piazza del Plebiscito is een groot autovrij plein in het centrum van Napels, genoemd naar de volksstemming van 21 oktober 1860 waarmee Napels bij het Koninkrijk Italië kwam. Het Koninklijk Paleis sluit de oostkant af en de kerk San Francesco di Paola met haar gebogen zuilengalerij de westkant; voor de kerk staan twee ruiterstandbeelden van Bourbonkoningen.

De Kathedraal van Napels is de zetel van de aartsbisschop van Napels, een gotische kerk die onder Karel I van Anjou werd begonnen en begin 14e eeuw werd voltooid; de gevel werd eind 19e eeuw in neogotische stijl verbouwd. Binnen liggen de Schatkapel van San Gennaro, de vroegchristelijke basiliek Santa Restituta en een doopkapel uit de 4e eeuw.

San Lorenzo Maggiore is een franciscanenkerk, begonnen eind 13e eeuw in het centrum van de antieke Griekse en Romeinse stad, met een gotische apsis en een 18e-eeuwse gevel. Onder de kloostergang tonen opgravingen een geplaveide straat van het Romeinse Neapolis met winkels en de markthal, en het museum in het klooster vertelt de geschiedenis van de plek.

Het Museo del Tesoro di San Gennaro opende in december 2003 naast de kathedraal van Napels en toont geschenken die de patroonheilige van de stad in vijf eeuwen ontving. De collectie omvat juwelen, zilveren bustes, ex-voto's, schilderijen en een vergulde draagstoel uit de 18e eeuw die vroeger in processies werd gebruikt; de schatkapel van de heilige ligt in de kathedraal ernaast.

De Galleria Umberto I is een overdekte winkelgalerij, in 1887–1890 gebouwd naar ontwerp van Emanuele Rocco, tegenover het Teatro di San Carlo. Vier vleugels met gewelven van ijzer en glas komen in een kruis samen onder een glazen koepel van 57 meter hoog, met winkels en cafés op straatniveau en appartementen op de bovenste verdieping.

San Francesco di Paola is een basiliek aan de westkant van de Piazza del Plebiscito, gebouwd in 1816–1846 naar ontwerp van Pietro Bianchi en gemodelleerd naar het Pantheon in Rome. Een portiek met zes zuilen staat voor de ronde kerk en haar 53 meter hoge koepel, geflankeerd door de gebogen zuilengalerij die onder Joachim Murat werd gepland.

Napoli Sotterranea is een rondleiding die begint op de Piazza San Gaetano en zo'n 40 meter afdaalt in gangen en cisternes die sinds de Griekse tijd in het tufsteen zijn uitgegraven en later dienden als aquaduct en als schuilkelder in de Tweede Wereldoorlog. Het bezoek omvat ook resten van het Romeinse theater van Neapolis in een oud huis vlakbij.

Het Monastero di Santa Chiara werd in 1310 gesticht door koning Robert van Anjou en koningin Sancha van Majorca naast de gotische kerk Santa Chiara. De kloostergang werd in 1739–1742 door Domenico Antonio Vaccaro hervormd met pijlers en banken bekleed met beschilderde majolicategels, en het museum toont ter plaatse opgegraven Romeinse baden en een 18e-eeuwse kerststal.

De Galleria Borbonica is een ondergrondse doorgang in Napels, in de jaren 1850 begonnen voor koning Ferdinand II om het koninklijk paleis te verbinden met de kazerne aan de huidige Via Morelli. Hij werd nooit voltooid en loopt door oudere cisternes en groeven; in de Tweede Wereldoorlog diende hij als schuilkelder, en wrakken van auto's en motoren uit een later voertuigdepot liggen er nog.

Het Lapis Museum is een ondergrondse route onder de basiliek Santa Maria Maggiore della Pietrasanta aan de Via dei Tribunali, beheerd door de Associazione Pietrasanta. Rondleidingen voeren langs Griekse en Romeinse cisternes waar sinds 2021 weer water stroomt en een deel van het oude aquaduct dat in de Tweede Wereldoorlog als schuilkelder diende; een lift brengt je 35 meter terug omhoog.

Sant'Anna dei Lombardi is een kerk en voormalig olivetanenklooster aan het Piazza Monteoliveto in Napels, gesticht in 1411 als Santa Maria di Monteoliveto. Het bezoek voert langs renaissancekapellen met Toscaans beeldhouwwerk, de door Giorgio Vasari beschilderde sacristie, de terracotta Bewening van Christus van Guido Mazzoni en de crypte van de abten.

De Gesù Nuovo is een jezuïetenkerk aan de Piazza del Gesù Nuovo, in 1584–1601 door Giuseppe Valeriano gebouwd in het paleis dat Roberto Sanseverino, prins van Salerno, in 1470 had laten bouwen. De kerk behield de paleisgevel van grijze piperno-steen met diamantvormige punten; binnen zijn kapellen van gekleurd marmer en fresco's van Francesco Solimena.

Het Jago Museum zit in de kerk Sant'Aspreno ai Crociferi aan de rand van de Rione Sanità, waar de beeldhouwer Jago aan verschillende werken werkte, waaronder zijn Pietà. De gewijde kerk toont een wisselende opstelling van zijn beelden en het bezoek begint met een rondleiding; het ticket geldt ook voor Il Figlio Velato in de nabijgelegen Cappella dei Bianchi.