Ontdek Milaan

Het Leonardo3 Museum is een interactief museum over Leonardo da Vinci bij de ingang van de Galleria Vittorio Emanuele II aan de Piazza della Scala, in 2013 geopend als tentoonstelling. Het toont werkende reconstructies van zijn machines, zoals de mechanische leeuw en een vliegmachine, digitale restauraties van zijn schilderijen en een fysiek model van het refectorium van het Laatste Avondmaal zoals het in zijn tijd was.

Het Teatro alla Scala is het operahuis van Milaan, ontworpen door Giuseppe Piermarini en op 3 augustus 1778 geopend met Antonio Salieri's Europa riconosciuta. Buiten de voorstellingen toont het Museo Teatrale alla Scala instrumenten, kostuums en portretten, en als er geen repetitie is, kijken bezoekers vanuit een loge op de derde rang de zaal in.

Casa del Manzoni is het huis aan de Via Morone waar de schrijver Alessandro Manzoni woonde van 1814 tot zijn dood in 1873. De neorenaissancegevel in terracotta aan de Piazza Belgioioso dateert van 1864, en het museum binnen bewaart zijn werkkamer en slaapkamer, met portretten, brieven en uitgaven van zijn werk.

De Dom van Milaan is de gotische kathedraal van Milaan, gewijd aan Maria-Geboorte; de bouw begon in 1386 en de laatste details werden in 1965 voltooid. Hij is bekleed met roze geaderd Candoglia-marmer en is de grootste kerk van Italië buiten Vaticaanstad, en trappen en liften leiden naar de dakterrassen tussen de torenspitsen.

Het Palazzo Reale staat rechts van de kathedraal aan het Piazza del Duomo en was eeuwenlang de zetel van het stadsbestuur, van de middeleeuwse commune via de hertogen Sforza tot de latere gouverneurs. Het werd in 1943 zwaar getroffen door bombardementen en is nu een cultureel centrum met grote tijdelijke kunsttentoonstellingen.

De Pinacoteca Ambrosiana is de schilderijengalerie die kardinaal Federico Borromeo in 1618 stichtte naast de Biblioteca Ambrosiana, de bibliotheek die hij in 1609 had geopend. De zalen tonen schilderijen van Leonardo, Botticelli, Titiaan en Caravaggio, waaronder Caravaggio's Fruitmand en Rafaëls karton voor De school van Athene.

De crypte van San Sepolcro is een ondergrondse kerk onder de kerk San Sepolcro, in 1030 gesticht door de Milanese muntmeester Benedetto Rozzone op de plek van het forum van het Romeinse Mediolanum. Bezoekers lopen door een zaal met zuilen en lage gewelven; de crypte wordt beheerd door de Veneranda Biblioteca Ambrosiana, die ook de nabije Pinacoteca beheert.

De Pinacoteca di Brera is de staatsschilderijengalerie van Milaan, in 1809 geopend in het Palazzo Brera, een voormalig jezuïetencollege dat Francesco Maria Richini in de 17e eeuw herbouwde. De zalen tonen Italiaanse schilderkunst van de 13e tot de 20e eeuw, waaronder Mantegna's Bewening van de dode Christus, Rafaëls Huwelijk van Maria en Hayez' De kus.

San Bernardino alle Ossa is een kerk naast de Santo Stefano Maggiore in Milaan, met een ossuarium. Een ruimte voor de beenderen van een naburig kerkhof werd in 1210 gebouwd; na een brand in 1712 werd de kerk herbouwd met een achthoekige koepel, en de wanden van het ossuarium zijn bedekt met schedels en botten onder een gewelf beschilderd door Sebastiano Ricci.

Villa Necchi Campiglio is een huismuseum aan de Via Mozart in Milaan, gebouwd in 1932–1935 naar ontwerp van de rationalistische architect Piero Portaluppi voor de familie Necchi Campiglio. De villa wordt beheerd door het FAI en bewaart haar oorspronkelijke interieurs en kunstcollecties; in de tuin liggen een tennisbaan en een buitenzwembad.

Het Museo Civico di Storia Naturale di Milano werd in 1838 opgericht met de collecties van Giuseppe De Cristoforis en Giorgio Jan. Het rood-crèmekleurige neoromaanse gebouw uit 1888–1893 staat in het openbare park Giardini Indro Montanelli, en de zalen tonen mineralen, fossielen, dinosaurusskeletten en diorama's van dieren in hun leefomgeving.

De Basilica di Sant'Ambrogio is een van de oudste kerken van Milaan, gesticht door bisschop Ambrosius in 379–386 en in de 11e en 12e eeuw in romaanse stijl herbouwd. Een atrium met arcaden leidt naar de bakstenen gevel tussen twee klokkentorens, en de stoffelijke resten van de heilige liggen in de crypte onder het hoogaltaar.

Santa Maria delle Grazie is een dominicanenkerk met klooster in Milaan, waarvan het gotische bakstenen schip van Guiniforte Solari in 1469 klaar was. Vanaf 1492 werd het oostelijke deel herbouwd met een overkoepelde tribune die aan Donato Bramante wordt toegeschreven. Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci bevindt zich in het refectorium ernaast, dat een eigen ingang met kaartjes heeft; het complex staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Het Laatste Avondmaal is Leonardo da Vinci's muurschildering van Jezus en de twaalf apostelen, rond 1495–1498 geschilderd op een wand van de refter van het dominicanenklooster Santa Maria delle Grazie. De refter is nu het Museo del Cenacolo Vinciano, dat in kleine groepen op vaste tijden wordt bezocht; Montorfano's fresco van de kruisiging bedekt de tegenoverliggende wand.

Het Museo Nazionale Scienza e Tecnologia Leonardo da Vinci opende in 1953 in het voormalige klooster San Vittore al Corpo, rond twee kloostergangen. De collecties volgen wetenschap, techniek en industrie in Italië, van modellen naar Leonardo's tekeningen tot sterrenkunde, energie, stoomlocomotieven, schepen en vliegtuigen, en op het terrein staat de onderzeeër Enrico Toti.