Ontdek Sopron

De Geitenkerk is een gotische kerk aan de Fő tér in Sopron, vanaf omstreeks 1280 gebouwd door franciscanen en sinds 1802 in handen van de benedictijnen. De naam komt van de geit in het wapen van de familie Gaissel, die rond 1400 het gewelf en de 47 meter hoge toren betaalde. In de 17e eeuw werden er Hongaarse rijksdagen en kroningen gehouden.

Het Fabricius-ház aan de Fő tér in Sopron staat op de resten van een Romeins openbaar gebouw en kreeg zijn huidige vorm in de 17e eeuw; een gotische zaal, gotische en barokke kelders en een loggia van twee verdiepingen aan de binnenplaats bleven bewaard. Het is genoemd naar Endre Fabricius, burgemeester vanaf 1823. Als deel van het museumkwartier van het museum van Sopron toont het Romeinse stenen monumenten in de kelders.

Het Storno-ház is een barok hoekhuis aan de Fő tér in Sopron, dat in 1720 zijn huidige vorm kreeg, met een ronde erker van twee verdiepingen op de hoek. Koning Matthias verbleef er in 1482–83, en Franz Liszt gaf er concerten. Op de tweede verdieping toont het museum van Sopron de Storno-collectie: de kamers van de familie van de schilder en restaurateur Ferenc Storno, ingericht zoals zij er woonde.

De Tűztorony is de 58 meter hoge voormalige noordelijke poorttoren van de stadsmuur aan de Fő tér in Sopron. Het vierkante onderste deel dateert uit het einde van de 13e eeuw, het ronde middendeel uit het begin van de 14e eeuw, en de barokke omloop en helm uit de tijd na de brand van 1676. Bezoekers klimmen naar de omloop voor uitzicht over de oude stad.

Kasteel Lackenbach is een omgracht renaissancekasteel aan de zuidoostrand van Lackenbach in het midden van Burgenland, gebouwd van 1548 tot 1552 onder Erasmus Teufel en sinds 1618 in bezit van de familie Esterházy. De hoofdvleugel van twee verdiepingen en de lange bedrijfsgebouwen herbergen nu een natuurmuseum en tentoonstellingen over de geschiedenis van het kasteel en de hofjacht, met een café en een tuin.

De Steengroeve van St. Margarethen is een van de oudste nog werkende steengroeven van Oostenrijk, ten westen van het Neusiedler Meer. De zandsteen werd gebruikt voor het Romeinse Carnuntum en later voor de Stephansdom, de Karlskirche en gebouwen aan de Weense Ringstraße. De groeve hoort bij het werelderfgoedcultuurlandschap Fertő/Neusiedler Meer, met beelden van symposia sinds 1959 en een openluchtpodium voor opera.