Ontdek Syracuse

De Tempel van Apollo is de ruïne van een Dorische tempel uit de 6e eeuw v.Chr. op Ortygia, tegenover de Piazza Pancali, en een van de oudste Dorische tempels van Sicilië. Later was hij een Byzantijnse kerk, een moskee en deel van een Spaanse kazerne; nu zie je de zuilstompen en de muren van de cella vanaf het hek rond het terrein.

Het Romeins amfitheater van Syracuse ligt in het archeologisch park Neapolis, op korte loopafstand van het Grieks theater. Het werd gebouwd in de vroege keizertijd en is grotendeels uit de rots gehouwen; bezoekers kijken neer op de elliptische arena, de onderste zitrijen en de toegangsgangen. Het hoort bij het UNESCO-werelderfgoed Syracuse en Pantalica.

Het Altaar van Hiëro II is een monumentaal offeraltaar dat koning Hiëro II van Syracuse in de 3e eeuw v.Chr. liet bouwen in de wijk Neapolis, net ten zuidoosten van het Grieks theater. Het is deels uit de rots gehouwen en meet ongeveer 196 bij 21 meter, één Dorische stadion in lengte. Alleen de getrapte sokkel en de funderingen zijn bewaard, zichtbaar vanaf de paden in het park.

Ortygia is het kleine eiland dat het historische centrum van Syracuse vormt en met bruggen aan het vasteland vastzit. In de straatjes liggen de Tempel van Apollo, de kathedraal die in een Griekse tempel van Athena is gebouwd, de Fonte Aretusa en het Castello Maniace; het eiland hoort bij het UNESCO-werelderfgoed Syracuse en Pantalica.

De Kathedraal van Syracuse staat aan de Piazza Duomo op Ortygia en is gebouwd in een antieke Griekse Dorische tempel van Athena, waarvan de zuilen binnen en buiten nog in de muren te zien zijn. De kerk ontstond in de 7e eeuw, was onder Arabisch bestuur een moskee en kreeg in de 18e eeuw haar barokke gevel van Andrea Palma.

Het Grieks theater van Syracuse is uitgehouwen in de rots van de Temenitesheuvel in het archeologisch park Neapolis. Het werd voor het eerst gebouwd in de 5e eeuw v.Chr. en onder Hiëro II in de 3e eeuw v.Chr. herbouwd; de tribune telt 67 rijen zitplaatsen, verdeeld in negen vakken. Het hoort bij het UNESCO-werelderfgoed Syracuse en Pantalica.

De Fonte Aretusa is een zoetwaterbron aan de westelijke kade van Ortygia, gevat in een ommuurd halfrond bassin onder een terras boven de haven. Volgens de Griekse mythe kwam de nimf Arethusa hier weer boven nadat ze onder de zee uit Arcadië was gevlucht; in het bassin groeit papyrus en leven vissen en eenden.

Het Castello Maniace is een vesting op de zuidpunt van Ortygia, gebouwd tussen 1232 en 1240 voor keizer Frederik II en genoemd naar de Byzantijnse generaal Georgios Maniakes, die Syracuse in 1038 innam. Bezoekers gaan via een brug over de vroegere gracht naar binnen en zien het gebeeldhouwde portaal, het overwelfde interieur en de wallen boven de zee.