Odkryj: Syrakuzy

Świątynia Apollina to ruiny doryckiej świątyni z VI wieku p.n.e. na Ortygii, naprzeciw Piazza Pancali, jednej z najstarszych świątyń doryckich na Sycylii. Później służyła jako kościół bizantyjski, meczet i część hiszpańskich koszar; dziś jej fragmenty kolumn i ściany celli ogląda się zza ogrodzenia wokół stanowiska.

Amfiteatr rzymski w Syrakuzach leży w parku archeologicznym Neapolis, kilka minut pieszo od Teatru Greckiego. Zbudowany we wczesnym okresie cesarstwa, jest w dużej mierze wykuty w skale macierzystej; zwiedzający patrzą z góry na eliptyczną arenę, dolne rzędy siedzeń i przejścia wejściowe. Należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO Syrakuzy i Pantalica.

Ołtarz Hierona to monumentalny ołtarz ofiarny zbudowany przez króla Syrakuz Hierona II w III wieku p.n.e. w dzielnicy Neapolis, tuż na południowy wschód od Teatru Greckiego. Częściowo wykuty w skale macierzystej, ma około 196 na 21 metrów, długość jednego stadionu doryckiego. Zachowały się tylko schodkowa podstawa i fundamenty, widoczne ze ścieżek parku.

Ortygia to niewielka wyspa tworząca historyczne centrum Syrakuz, połączona z lądem mostami. W jej uliczkach znajdują się świątynia Apollina, katedra wbudowana w grecką świątynię Ateny, Źródło Aretuzy i Castello Maniace, a wyspa należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO Syrakuzy i Pantalica.

Katedra w Syrakuzach stoi przy Piazza Duomo na Ortygii i jest wbudowana w starożytną grecką świątynię dorycką Ateny, której kolumny wciąż widać w jej ścianach wewnątrz i na zewnątrz. Kościół powstał w VII wieku, pod panowaniem arabskim służył jako meczet, a barokową fasadę otrzymał od Andrei Palmy w XVIII wieku.

Teatr Grecki w Syrakuzach jest wykuty w skale wzgórza Temenite w parku archeologicznym Neapolis. Zbudowany po raz pierwszy w V wieku p.n.e. i przebudowany za Hierona II w III wieku p.n.e., ma widownię z 67 rzędów siedzeń podzieloną na dziewięć klinów. Należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO Syrakuzy i Pantalica.

Źródło Aretuzy to źródło słodkiej wody na zachodnim nabrzeżu Ortygii, ujęte w obmurowany półkolisty basen poniżej tarasu nad portem. Według mitu greckiego nimfa Aretuza wynurzyła się tu po ucieczce pod morzem z Arkadii; w basenie rośnie papirus i żyją ryby i kaczki.

Castello Maniace to twierdza na południowym krańcu Ortygii, zbudowana w latach 1232–1240 dla cesarza Fryderyka II i nazwana na cześć bizantyjskiego wodza Jerzego Maniakesa, który zdobył Syrakuzy w 1038 roku. Zwiedzający wchodzą przez most nad dawną fosą, by obejrzeć rzeźbiony portal, sklepione wnętrze i wały nad morzem.