Odkryj: Ayutthaya

Wat Phanan Choeng to czynna świątynia buddyjska na wschodnim brzegu, u zbiegu rzek Pa Sak i Menam, na południowy wschód od starego miasta Ajutthai, założona w 1324 roku, jeszcze przed samym miastem. W jej wysokim wihanie znajduje się Luang Pho To, złocony siedzący Budda o wysokości około 19 metrów, czczony przez wiernych tajsko-chińskich jako Sam Pao Kong; w 1407 roku odwiedził ją admirał Zheng He.

Wat Na Phra Men to czynna świątynia na północnym brzegu fosy starego miasta, naprzeciwko dawnego pałacu królewskiego Ajutthai, i jedyna świątynia w mieście, która ocalała po złupieniu przez Birmańczyków w 1767 roku, gdy obozowała tu ich armia. W dużej sali święceń w stylu Ajutthai stoi koronowany Budda z brązu, a w mniejszej sali siedzący kamienny Budda, Phra Khanthararat.

Wihan Phra Mongkhon Bophit to buddyjska sala zgromadzeń w Parku Historycznym Ajutthaja, tuż na południe od Wat Phra Si Sanphet, zbudowana, by osłaniać posąg Phra Mongkhon Bophit. Siedzący Budda o wysokości około 13 metrów wykonany jest z cegły i brązu i pokryty płatkami złota; sala jest czynnym miejscem kultu, w którym zwiedzający zostawiają ofiary.

Wat Yai Chai Mongkhon to czynny klasztor buddyjski na południowy wschód od wyspy starego miasta Ajutthai, założony w 1357 roku przez króla U Thonga jako Wat Pa Kaeo. Jego duże dzwonowate czedi wzniesiono za króla Naresuana na pamiątkę zwycięstwa nad birmańskim następcą tronu w 1592 roku; otaczają je galerie siedzących posągów Buddy i leżący Budda.

Pałac Królewski Bang Pa-In to dawna królewska rezydencja letnia nad rzeką Menam (Chao Phraya) w dystrykcie Bang Pa-in, około 15 km na południe od Ajutthai. Zbudowany po raz pierwszy przez króla Prasat Thonga w 1632 roku, został w większości odbudowany w latach 1872–1889 za króla Chulalongkorna; tajskie, chińskie i europejskie budynki stoją wśród ogrodów i stawów, w tym pawilon pośrodku stawu.