Godziny otwarcia, ceny i bilety do miejsc wartych Twojego czasu.
Kolejka linowa Port Vell przecina stary port Barcelony, łącząc Torre de Sant Sebastià w Barcelonecie ze stacją Miramar na Montjuïc przez Torre de Jaume I obok World Trade Center. Zbudowana na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku i otwarta w 1931 roku, pokonuje około 1,3 km w kabinach mieszczących do 24 osób.
Muzeum Tàpiesa to muzeum sztuki założone w 1984 roku przez malarza Antoniego Tàpiesa i otwarte w 1990 roku w dawnym wydawnictwie Montaner i Simon, wczesnym modernistycznym budynku z cegły i żelaza projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Dach wieńczy duża rzeźba Tàpiesa z drutu, a galerie pokazują jego prace obok wystaw czasowych.
Casa Milà, zwana La Pedrera, to kamienica przy Passeig de Gràcia zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego i zbudowana w latach 1906–1912 dla Pere Milà i Roser Segimon. Ma samonośną, falującą kamienną fasadę z balkonami z kutego żelaza, a zwiedzający oglądają jej dziedzińce, poddasze i taras na dachu z rzeźbionymi kominami.
Passeig de Gràcia to szeroka aleja w dzielnicy Eixample biegnąca od Plaça de Catalunya do Carrer Gran de Gràcia, wytyczona w XIX wieku na dawnej drodze między Barceloną a miastem Gràcia. Wzdłuż niej stoją sklepy i budynki modernistyczne, wśród nich Casa Amatller, Casa Lleó Morera oraz Casa Batlló i Casa Milà Antoniego Gaudíego.
Casa Amatller to dom przy Passeig de Gràcia, który Josep Puig i Cadafalch przebudował w latach 1898–1900 dla producenta czekolady Antoniego Amatllera, nadając mu schodkowy szczyt pokryty płytkami ceramicznymi. Pokoje rodziny zachowały oryginalne meble i wystrój z 1900 roku; zwiedza się je z przewodnikiem lub audioprzewodnikiem.
Casa Batlló to dom przy Passeig de Gràcia, który Antoni Gaudí przebudowywał od 1904 roku dla Josepa Batlló, część kwartału modernistycznych budynków zwanego Illa de la Discòrdia. Fasadę pokrywa mozaika z tłuczonych płytek, z kolumnami przypominającymi kości i dachem w kształcie grzbietu smoka; zwiedzający oglądają piętro główne, studnię świetlną i taras na dachu.
Palau Baró de Quadras to kamienica przy Avinguda Diagonal, którą Josep Puig i Cadafalch przebudował w latach 1904–1906 dla Manuela de Quadras, pierwszego barona de Quadras. Jej fasadę od strony Diagonal zdobi rzeźbiona kamienna galeria w stylu neogotyckim autorstwa Eusebiego Arnaua i Alfonsa Juyola; budynek jest siedzibą Institut Ramon Llull, a jego piętro główne zwiedza się z przewodnikiem.
La Boqueria, oficjalnie Mercat de Sant Josep, to duży kryty targ spożywczy przy La Rambli w dzielnicy Ciutat Vella. Targ w tym miejscu odnotowano już w 1217 roku; obecną halę otwarto w 1853 roku, a metalowy dach otrzymała w 1914 roku. Stoiska oferują owoce, warzywa, ryby, mięso, sery i przyprawy, a przy kilku ladach można zjeść.
Plaça de Catalunya to plac o powierzchni około 50 000 metrów kwadratowych, gdzie stare miasto Barcelony styka się z XIX-wieczną dzielnicą Eixample i gdzie zaczynają się La Rambla, Passeig de Gràcia i Portal de l'Àngel. Ma fontanny, wyłożoną w bruku różę wiatrów pośrodku i rzeźby artystów, m.in. Josepa Clarà, Pabla Gargalla i Josepa Llimony.
Muzeum Erotyki w Barcelonie zajmuje wyższe piętro budynku przy La Rambli, naprzeciwko targu Boqueria, i zostało otwarte w 1997 roku jako pierwsze w Hiszpanii muzeum sztuki erotycznej. Jego kolekcja liczy około 800 obiektów, w tym rzeźby, obrazy i grafiki z różnych kultur, fotografie oraz filmy zamówione przez króla Alfonsa XIII.
La Rambla to obsadzona drzewami promenada dla pieszych, ciągnąca się przez 1,2 km od Plaça de Catalunya do Pomnika Kolumba w Port Vell, między Barri Gòtic a El Raval. Składa się z kilku krótszych odcinków, każdy o własnej nazwie, i prowadzi obok targu Boqueria, opery Liceu, stoisk z kwiatami i kawiarnianych ogródków.
Gran Teatre del Liceu to barcelońska opera przy La Rambli, działająca pod tym adresem od 1847 roku. Zniszczona przez pożar w 1861 roku i ponownie w 1994 roku, za każdym razem była odbudowywana; ponownie otwarto ją w 1999 roku. Wystawia opery, balety i koncerty i ma własną orkiestrę symfoniczną, chór i konserwatorium muzyczne.
Palau Güell to miejska rezydencja w El Raval, zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego dla przemysłowca Eusebiego Güella i zbudowana w latach 1886–1890. Dwie bramy w kształcie łuków parabolicznych z kutym żelazem prowadzą do pomieszczeń skupionych wokół wysokiej centralnej sali pod perforowaną kopułą, a na tarasie na dachu stoją kominy pokryte mozaiką. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego dzieła Gaudíego.
Muzeum Morskie w Barcelonie zajmuje Drassanes Reials, gotyckie stocznie królewskie zbudowane między końcem XIII a końcem XIV wieku do budowy galer dla królów Aragonii. Pod długimi kamiennymi łukami pokazuje modele statków, przyrządy nawigacyjne, mapy i łodzie, a w porcie utrzymuje na wodzie szkuner Santa Eulàlia.
Los Tarantos to tablao flamenco przy Plaça Reial w Dzielnicy Gotyckiej w Barcelonie, otwarte w 1963 roku przez Martę Vilardell i nazwane od stylu flamenco tarantos oraz filmu „Los Tarantos”, kręconego w mieście. Występowali tu Antonio Gades i Maruja Garrido; dziś wystawia krótkie, około 40-minutowe spektakle, kilka każdego wieczoru.
Pomnik Kolumba to 60-metrowy monument u dolnego końca La Rambli, wzniesiony na Wystawę Światową w 1888 roku dla upamiętnienia pierwszej wyprawy Krzysztofa Kolumba do Ameryki. Na szczycie kolumny korynckiej stoi brązowy posąg Kolumba dłuta Rafaela Atché, a niewielka winda wewnątrz kolumny wwozi zwiedzających na taras widokowy pod posągiem.
Muzeum Figur Woskowych w Barcelonie zajmuje dawny budynek banku z 1873 roku przy Passatge de la Banca, u dolnego końca La Rambli, a jako muzeum figur woskowych działa od 1973 roku. Ponownie otwarte po gruntownym remoncie w grudniu 2020 roku, pokazuje ponad 150 postaci prawdziwych i fikcyjnych w 28 scenografiach.
Dawna Synagoga w Barcelonie to niewielki kamienny budynek przy Carrer de Marlet w Call, średniowiecznej dzielnicy żydowskiej, uznany za jej główną synagogę, która przestała działać po pogromie w 1391 roku. Kupiony przez Miguela Iaffę w 1995 roku i odrestaurowany przez Associació Call de Barcelona, został udostępniony zwiedzającym w 2002 roku jako synagoga i małe muzeum.
Katedra w Barcelonie, pod wezwaniem Świętego Krzyża i św. Eulalii, jest siedzibą arcybiskupa Barcelony w Dzielnicy Gotyckiej. Powstała głównie między XIII a XV wiekiem, a neogotycką fasadę główną otrzymała pod koniec XIX wieku. W krypcie spoczywają relikwie św. Eulalii, a krużganek, ukończony w 1448 roku, otacza Font de les Oques.
Gaudí Experiència to centrum wystawowe poświęcone architektowi Antoniemu Gaudíemu przy Carrer de Larrard, około 100 metrów od Parku Güell, otwarte w 2012 roku. Główną atrakcją jest dziesięciominutowy film 4D, a obok niego duże ekrany dotykowe o jego życiu i twórczości oraz makiety Parku Güell i niezrealizowanego Hotelu Attraction w Nowym Jorku.
Vizgu używa niezbędnych technologii, aby strona działała. Za Twoją zgodą używamy też technologii opcjonalnych, które zapamiętują funkcje i mierzą przekierowania do sprzedawców biletów w ramach programów partnerskich. Obecnie nie używamy ogólnych narzędzi analitycznych ani reklamowych narzędzi śledzących. Możesz zaakceptować, odrzucić lub wybrać kategorie, a swój wybór zmienić w każdej chwili w Ustawieniach plików cookie w stopce.
