Odkryj: El Prat de Llobregat

Casa Batlló to dom przy Passeig de Gràcia, który Antoni Gaudí przebudowywał od 1904 roku dla Josepa Batlló, część kwartału modernistycznych budynków zwanego Illa de la Discòrdia. Fasadę pokrywa mozaika z tłuczonych płytek, z kolumnami przypominającymi kości i dachem w kształcie grzbietu smoka; zwiedzający oglądają piętro główne, studnię świetlną i taras na dachu.

Katedra w Barcelonie, pod wezwaniem Świętego Krzyża i św. Eulalii, jest siedzibą arcybiskupa Barcelony w Dzielnicy Gotyckiej. Powstała głównie między XIII a XV wiekiem, a neogotycką fasadę główną otrzymała pod koniec XIX wieku. W krypcie spoczywają relikwie św. Eulalii, a krużganek, ukończony w 1448 roku, otacza Font de les Oques.

Muzeum Historii Barcelony, MUHBA, przedstawia dzieje miasta od rzymskiego Barcino do dziś. Jego główna siedziba przy Plaça del Rei, otwarta w 1943 roku, prowadzi pod ziemią przez odkopane ulice i warsztaty rzymskiego miasta, a następnie do średniowiecznego pałacu królewskiego z Saló del Tinell i kaplicą św. Agaty.

Casa Milà, zwana La Pedrera, to kamienica przy Passeig de Gràcia zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego i zbudowana w latach 1906–1912 dla Pere Milà i Roser Segimon. Ma samonośną, falującą kamienną fasadę z balkonami z kutego żelaza, a zwiedzający oglądają jej dziedzińce, poddasze i taras na dachu z rzeźbionymi kominami.

Palau de la Música Catalana to sala koncertowa w dzielnicy Sant Pere, zaprojektowana przez Lluísa Domènecha i Montanera i zbudowana w latach 1905–1908 dla towarzystwa chóralnego Orfeó Català. Ceglaną fasadę zdobią kolumny pokryte mozaiką i rzeźby, a widownię oświetla witrażowy świetlik; w dzień odbywa się zwiedzanie z przewodnikiem, a wieczorem koncerty.

Santa Maria del Mar to kościół w stylu gotyku katalońskiego w dzielnicy Ribera, zbudowany w latach 1329–1383 przy wsparciu cechów dzielnicy według projektu Berenguera de Montaguta. Zwiedzanie kulturalne obejmuje oprócz szerokiego, trójnawowego wnętrza kryptę, muzeum na galerii, wieże i tarasy na dachu.

Europejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MEAM) to prywatne muzeum współczesnej sztuki figuratywnej w Palau Gomis, pałacu w pobliżu Museu Picasso w dzielnicy La Ribera, przebudowanym w 1792 roku dla kupca tekstylnego Gomisa. Otwarte w 2011 roku przez Fundación de las Artes y los Artistas, pokazuje rzeźbę XX wieku oraz figuratywne malarstwo i rzeźbę XXI wieku.

Muzeum Historii Katalonii zostało otwarte w 1996 roku w Palau de Mar, XIX-wiecznym ceglanym magazynie w Port Vell, ostatnim budynku zachowanym z dawnego portu przemysłowego Barcelony. Wystawa stała na drugim i trzecim piętrze przedstawia historię Katalonii od prehistorii do dziś, a na pierwszym piętrze odbywają się wystawy czasowe.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

Casa Vicens w dzielnicy Gràcia to pierwszy duży dom Antoniego Gaudíego, zbudowany w latach 1883–1885 jako letnia rezydencja maklera giełdowego Manuela Vicensa. Ściany z surowego kamienia i cegły przecinają pasy zielonych i białych płytek w stylu neomudéjar; odrestaurowane wnętrza, ogród i taras na dachu są udostępnione jako muzeum, od 2005 roku część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Catalunya en Miniatura to park miniatur otwarty w 1983 roku w Torrelles de Llobregat, około 17 km od Barcelony. Na około 60 000 m² ogrodów prezentuje mniej więcej 150 makiet budynków z Katalonii i Majorki, wśród nich główne dzieła Gaudíego, Montserrat i Camp Nou, a ma też park linowy z tyrolkami.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

Park Ciutadella (Parc de la Ciutadella) to 31-hektarowy park na skraju Ciutat Vella, zakładany od 1872 roku według planów Josepa Fontserègo na miejscu XVIII-wiecznej cytadeli wojskowej, a później wykorzystany na Wystawę Światową w 1888 roku. Znajdują się w nim staw z łódkami, monumentalna fontanna Cascada, Parlament Katalonii, zoo w Barcelonie i kilka XIX-wiecznych budynków.

Zoo w Barcelonie zajmuje wschodnią część Parc de la Ciutadella i zostało otwarte w 1892 roku. Na jego terenie są terrarium z 1972 roku, ptaszarnia z około 70 gatunkami ptaków i strefa sawanny Sahelu zbudowana w 2018 roku dla żyraf, lwów i słoni; przez wiele lat mieszkał tu Płatek Śniegu, goryl albinos, który zmarł w 2003 roku.

Gaudí Experiència to centrum wystawowe poświęcone architektowi Antoniemu Gaudíemu przy Carrer de Larrard, około 100 metrów od Parku Güell, otwarte w 2012 roku. Główną atrakcją jest dziesięciominutowy film 4D, a obok niego duże ekrany dotykowe o jego życiu i twórczości oraz makiety Parku Güell i niezrealizowanego Hotelu Attraction w Nowym Jorku.

Park Güell to park na zboczu wzgórza w dzielnicy Gràcia, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego dla Eusebiego Güella i budowany w latach 1900–1914 jako osiedle-ogród; jako park publiczny otwarto go w 1926 roku. W biletowanej strefie monumentalnej znajdują się dwa pawilony wejściowe, schody ze smokiem, Sala Hipostylowa i wielki taras obrzeżony wężowatą ławką z mozaiki.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.

Torre Glòries, dawniej Torre Agbar, to 38-piętrowy biurowiec o wysokości 144 metrów przy Avinguda Diagonal, zaprojektowany przez Jeana Nouvela i otwarty w 2005 roku. Jego zaokrągloną bryłę okrywają kolorowe panele za szklanymi żaluzjami. Mirador na najwyższym piętrze, 125 metrów nad ziemią, oferuje widok 360 stopni na miasto, a w kopule znajduje się instalacja do wspinaczki Cloud Cities Barcelona.

Sant Pau Recinte Modernista to dawny Szpital Świętego Krzyża i Świętego Pawła (Hospital de la Santa Creu i Sant Pau), zespół zbudowany w latach 1901–1930 według projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Jego 12 pawilonów, połączonych podziemnymi galeriami i otoczonych ogrodami, służyło jako szpital do 2009 roku, ponownie otwarto je po renowacji w 2014 roku i stanowią część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.