Odkryj: El Prat de Llobregat

Santa Maria del Mar to kościół w stylu gotyku katalońskiego w dzielnicy Ribera, zbudowany w latach 1329–1383 przy wsparciu cechów dzielnicy według projektu Berenguera de Montaguta. Zwiedzanie kulturalne obejmuje oprócz szerokiego, trójnawowego wnętrza kryptę, muzeum na galerii, wieże i tarasy na dachu.

Europejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MEAM) to prywatne muzeum współczesnej sztuki figuratywnej w Palau Gomis, pałacu w pobliżu Museu Picasso w dzielnicy La Ribera, przebudowanym w 1792 roku dla kupca tekstylnego Gomisa. Otwarte w 2011 roku przez Fundación de las Artes y los Artistas, pokazuje rzeźbę XX wieku oraz figuratywne malarstwo i rzeźbę XXI wieku.

Muzeum Historii Katalonii zostało otwarte w 1996 roku w Palau de Mar, XIX-wiecznym ceglanym magazynie w Port Vell, ostatnim budynku zachowanym z dawnego portu przemysłowego Barcelony. Wystawa stała na drugim i trzecim piętrze przedstawia historię Katalonii od prehistorii do dziś, a na pierwszym piętrze odbywają się wystawy czasowe.

Bellesguard to modernistyczny dom wiejski w Sant Gervasi, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego i zbudowany w latach 1900–1909 w miejscu rezydencji króla Marcina Aragońskiego. Kamienne mury, blanki i smukła iglica zwieńczona krzyżem nawiązują do średniowiecznych form gotyckich, z mozaikami Domènecha Sugrañesa, a dom otacza ogród z pozostałościami królewskiej rezydencji.

Palau Dalmases to szlachecka kamienica przy Carrer de Montcada w La Ribera, odbudowywana od 1698 roku dla kupca Paua Dalmasesa po tym, jak oblężenie w 1697 roku obróciło ją w ruinę. Na dziedzińcu zachowały się barokowe otwarte schody z kolumnami salomońskimi i rzeźbiony fryz przedstawiający porwanie Europy i rydwan Neptuna. Dziś kilka razy dziennie odbywają się tu pokazy flamenco.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

Casa Vicens w dzielnicy Gràcia to pierwszy duży dom Antoniego Gaudíego, zbudowany w latach 1883–1885 jako letnia rezydencja maklera giełdowego Manuela Vicensa. Ściany z surowego kamienia i cegły przecinają pasy zielonych i białych płytek w stylu neomudéjar; odrestaurowane wnętrza, ogród i taras na dachu są udostępnione jako muzeum, od 2005 roku część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Casa Rocamora to dwukondygnacyjna willa w stylu izabelińskim z połowy XIX wieku w dzielnicy Putxet, dom kolekcjonera Manuela Rocamory od 1935 roku do jego śmierci w 1976 roku. Utrzymywana przez fundację, którą zainspirował, pokazuje podczas zwiedzania z przewodnikiem jego kolekcje malarstwa, ceramiki z Alcory, galionów, automatów i plakatów reklamowych.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

Gaudí Experiència to centrum wystawowe poświęcone architektowi Antoniemu Gaudíemu przy Carrer de Larrard, około 100 metrów od Parku Güell, otwarte w 2012 roku. Główną atrakcją jest dziesięciominutowy film 4D, a obok niego duże ekrany dotykowe o jego życiu i twórczości oraz makiety Parku Güell i niezrealizowanego Hotelu Attraction w Nowym Jorku.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.