Odkryj: El Prat de Llobregat

Bellesguard to modernistyczny dom wiejski w Sant Gervasi, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego i zbudowany w latach 1900–1909 w miejscu rezydencji króla Marcina Aragońskiego. Kamienne mury, blanki i smukła iglica zwieńczona krzyżem nawiązują do średniowiecznych form gotyckich, z mozaikami Domènecha Sugrañesa, a dom otacza ogród z pozostałościami królewskiej rezydencji.

Palau Dalmases to szlachecka kamienica przy Carrer de Montcada w La Ribera, odbudowywana od 1698 roku dla kupca Paua Dalmasesa po tym, jak oblężenie w 1697 roku obróciło ją w ruinę. Na dziedzińcu zachowały się barokowe otwarte schody z kolumnami salomońskimi i rzeźbiony fryz przedstawiający porwanie Europy i rydwan Neptuna. Dziś kilka razy dziennie odbywają się tu pokazy flamenco.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

Casa Vicens w dzielnicy Gràcia to pierwszy duży dom Antoniego Gaudíego, zbudowany w latach 1883–1885 jako letnia rezydencja maklera giełdowego Manuela Vicensa. Ściany z surowego kamienia i cegły przecinają pasy zielonych i białych płytek w stylu neomudéjar; odrestaurowane wnętrza, ogród i taras na dachu są udostępnione jako muzeum, od 2005 roku część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Catalunya en Miniatura to park miniatur otwarty w 1983 roku w Torrelles de Llobregat, około 17 km od Barcelony. Na około 60 000 m² ogrodów prezentuje mniej więcej 150 makiet budynków z Katalonii i Majorki, wśród nich główne dzieła Gaudíego, Montserrat i Camp Nou, a ma też park linowy z tyrolkami.

Casa Rocamora to dwukondygnacyjna willa w stylu izabelińskim z połowy XIX wieku w dzielnicy Putxet, dom kolekcjonera Manuela Rocamory od 1935 roku do jego śmierci w 1976 roku. Utrzymywana przez fundację, którą zainspirował, pokazuje podczas zwiedzania z przewodnikiem jego kolekcje malarstwa, ceramiki z Alcory, galionów, automatów i plakatów reklamowych.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

Łuk Triumfalny to łuk pamiątkowy z czerwonej cegły w stylu neomudéjar, zaprojektowany przez Josepa Vilasecę i Casanovasa jako główne wejście na Wystawę Światową w Barcelonie w 1888 roku. Przecina promenadę Passeig de Lluís Companys prowadzącą do Parc de la Ciutadella, a na jego frontowym fryzie widnieje płaskorzeźba Josepa Reynésa „Barcelona wita narody”.

Park Ciutadella (Parc de la Ciutadella) to 31-hektarowy park na skraju Ciutat Vella, zakładany od 1872 roku według planów Josepa Fontserègo na miejscu XVIII-wiecznej cytadeli wojskowej, a później wykorzystany na Wystawę Światową w 1888 roku. Znajdują się w nim staw z łódkami, monumentalna fontanna Cascada, Parlament Katalonii, zoo w Barcelonie i kilka XIX-wiecznych budynków.

Zoo w Barcelonie zajmuje wschodnią część Parc de la Ciutadella i zostało otwarte w 1892 roku. Na jego terenie są terrarium z 1972 roku, ptaszarnia z około 70 gatunkami ptaków i strefa sawanny Sahelu zbudowana w 2018 roku dla żyraf, lwów i słoni; przez wiele lat mieszkał tu Płatek Śniegu, goryl albinos, który zmarł w 2003 roku.

Gaudí Experiència to centrum wystawowe poświęcone architektowi Antoniemu Gaudíemu przy Carrer de Larrard, około 100 metrów od Parku Güell, otwarte w 2012 roku. Główną atrakcją jest dziesięciominutowy film 4D, a obok niego duże ekrany dotykowe o jego życiu i twórczości oraz makiety Parku Güell i niezrealizowanego Hotelu Attraction w Nowym Jorku.

Park rozrywki Tibidabo leży na szczycie Tibidabo, najwyższego punktu pasma Collserola nad Barceloną; jego kolejka szynowo-linowa ruszyła w 1901 roku, a pierwsze atrakcje pojawiły się w 1905 roku. Kilka dawnych atrakcji wciąż działa, m.in. samolot Avió i Talaia, obok diabelskiego młyna i kolejek górskich z widokiem na miasto i morze.

Park Güell to park na zboczu wzgórza w dzielnicy Gràcia, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego dla Eusebiego Güella i budowany w latach 1900–1914 jako osiedle-ogród; jako park publiczny otwarto go w 1926 roku. W biletowanej strefie monumentalnej znajdują się dwa pawilony wejściowe, schody ze smokiem, Sala Hipostylowa i wielki taras obrzeżony wężowatą ławką z mozaiki.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.

Torre Glòries, dawniej Torre Agbar, to 38-piętrowy biurowiec o wysokości 144 metrów przy Avinguda Diagonal, zaprojektowany przez Jeana Nouvela i otwarty w 2005 roku. Jego zaokrągloną bryłę okrywają kolorowe panele za szklanymi żaluzjami. Mirador na najwyższym piętrze, 125 metrów nad ziemią, oferuje widok 360 stopni na miasto, a w kopule znajduje się instalacja do wspinaczki Cloud Cities Barcelona.

Sant Pau Recinte Modernista to dawny Szpital Świętego Krzyża i Świętego Pawła (Hospital de la Santa Creu i Sant Pau), zespół zbudowany w latach 1901–1930 według projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Jego 12 pawilonów, połączonych podziemnymi galeriami i otoczonych ogrodami, służyło jako szpital do 2009 roku, ponownie otwarto je po renowacji w 2014 roku i stanowią część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.