Odkryj: Ercolano

Jago Museum zajmuje kościół Sant'Aspreno ai Crociferi na skraju Rione Sanità, gdzie rzeźbiarz Jago pracował nad kilkoma dziełami, w tym nad swoją Pietą. W konsekrowanym kościele prezentowana jest zmieniająca się ekspozycja jego rzeźb, a zwiedzanie zaczyna się od oprowadzania z przewodnikiem; bilet obejmuje też Il Figlio Velato w pobliskiej Cappella dei Bianchi.

Oplontis to rzymskie stanowisko pod współczesnym Torre Annunziata, pogrzebane wraz z Pompejami podczas erupcji Wezuwiusza w 79 roku n.e. Zwiedzający wchodzą do Willi A, tak zwanej Willi Poppei, nadmorskiej willi z połowy I wieku p.n.e. rozbudowanej za pierwszych cesarzy, z malowidłami ściennymi, marmurowymi posągami i ogrodami; pobliska Willa B nie jest udostępniona. Należy do obiektu UNESCO Pompeje.

Narodowe Muzeum Archeologiczne w Neapolu założono w 1777 roku w Palazzo degli Studi, dawnej siedzibie uniwersytetu, i otwarto w 1816 roku. Przechowuje kolekcję Farnese rzeźby antycznej, w tym Byka Farnezyjskiego, mozaiki, freski i przedmioty z Pompejów, Herkulanum i Stabii, takie jak Mozaika Aleksandra, a także zbiory egipskie i Gabinet Tajny.

Ipogeo dei Cristallini to zespół czterech greckich grobowców komorowych z końca IV i początku III wieku p.n.e., około 12 metrów pod dzielnicą Sanità w Neapolu. Odkryte w 1889 roku pod ogrodem Palazzo Di Donato i udostępnione zwiedzającym w 2022 roku, zachowały rzeźbione i malowane łoża pogrzebowe, ściany z freskami i relief z głową Meduzy.

Akwarium w Neapolu zajmuje parter Stazione Zoologica Anton Dohrn w Villa Comunale i zostało otwarte w styczniu 1874 roku, dwa lata po tym, jak zoolog Anton Dohrn założył stację badawczą. Jego zabytkowe zbiorniki, wciąż zasilane wodą morską przez podziemny kanał, pokazują życie morskie Zatoki Neapolitańskiej obok nowszych zbiorników z rafą tropikalną.

Castel Sant'Elmo to twierdza na planie gwiazdy na wzgórzu Vomero nad centrum Neapolu, zbudowana w latach 1537–1547 dla hiszpańskiego wicekróla Pedra de Toledo w miejscu wcześniejszego zamku andegaweńskiego. Z jej murów i tarasów roztacza się widok na miasto i zatokę, a Museo del Novecento we wnętrzu prezentuje XX-wieczną sztukę z Neapolu.

Katakumby San Gaudioso leżą pod Bazyliką Santa Maria della Sanità i rozrosły się wokół grobu Gaudiosusa, biskupa z Afryki Północnej pochowanego tu w V wieku. Zachowały się wczesnochrześcijańskie freski i mozaiki, a w XVII wieku dominikanie chowali tu szlachtę, osadzając czaszki zmarłych w malowidłach ściennych przedstawiających ich ciała.

Katakumby San Gennaro to wczesnochrześcijańskie miejsca pochówku wykute w tufie wzgórza Capodimonte od II wieku, na dwóch poziomach. Mieszczą grób, w którym w V wieku złożono szczątki św. Januarego, freski z II–X wieku i Bazylikę San Gennaro extra moenia. Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem.

Museo di Capodimonte zajmuje Pałac Capodimonte, rozpoczęty w 1738 roku dla króla Karola Burbona na wzgórzu na północ od starego miasta, częściowo po to, by pomieścić kolekcję Farnese odziedziczoną po matce. Otwarte w obecnej formie w 1957 roku, prezentuje malarstwo neapolitańskie i włoskie, rzemiosło artystyczne i apartamenty królewskie w dużym zalesionym parku.

Pompeje to rzymskie miasto pogrzebane pod warstwą popiołu i pumeksu grubości od czterech do sześciu metrów podczas erupcji Wezuwiusza w 79 roku n.e. i odkopywane od połowy XVIII wieku. Park archeologiczny obejmuje brukowane ulice, forum, świątynie, termy, teatry, amfiteatr i malowane domy, a także gipsowe odlewy ofiar.

Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach to bazylika we współczesnym mieście Pompei, rozpoczęta w 1876 roku przez Bartola Longa i konsekrowana w 1891 roku. Jej dwukondygnacyjną fasadę z 1901 roku wieńczy marmurowy posąg Matki Bożej, 80-metrową dzwonnicę dobudowano w 1925 roku, a w ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Różańcowej.