Odkryj: Ho Chi Minh

Opera w Ho Chi Minh, nazywana też Operą Sajgońską lub Teatrem Miejskim, została ukończona w 1900 roku według projektu Félixa Oliviera, z fasadą nawiązującą do paryskiego Petit Palais. Od 1956 roku mieściła Zgromadzenie Narodowe Wietnamu Południowego, a w 1976 roku ponownie stała się teatrem. Dziś ma 500 miejsc i wystawia balet, operę i koncerty.

Ratusz w Ho Chi Minh zbudowali Francuzi w latach 1898–1909 jako Hôtel de Ville Sajgonu; z wieżą zegarową i bogato zdobioną fasadą inspirowaną paryskim ratuszem zwrócony jest ku bulwarowi Nguyễn Huệ. Jest siedzibą Komitetu Ludowego i Rady Ludowej miasta; zwiedzający oglądają go z bulwaru, ponieważ wnętrze otwiera się tylko w nieliczne dni dla publiczności.

Bulwar Nguyễn Huệ biegnie przez centrum Ho Chi Minh od ratusza do rzeki Sajgon. Powstał jako kanał, który zasypano w latach 1886–1887, tworząc boulevard Charner; obecną nazwę otrzymał w 1955 roku. Od 2015 roku jego środkowe pasy tworzą plac dla pieszych, a podczas Tết jest dekorowany jako Ulica Kwiatów Nguyễn Huệ.

Muzeum Miasta Ho Chi Minh zajmuje dawny Pałac Gia Long, neoklasycystyczny budynek zaprojektowany przez Alfreda Foulhoux i ukończony w 1890 roku. Był rezydencją gubernatorów Kochinchiny, a w latach 1962–1963 prezydenta Ngô Đình Diệma. Jego galerie przedstawiają dziś historię Sajgonu i miasta Ho Chi Minh.

Poczta Główna w Sajgonie to działający urząd pocztowy przy placu Komuny Paryskiej, obok katedry, zbudowany w latach 1886–1891 według projektu głównego architekta kolonii Alfreda Foulhoux. W jego sklepionej hali dwie mapy namalowane w 1892 roku przedstawiają linie telegraficzne południowego Wietnamu i Kambodży oraz Sajgon z okolicami.

Targ Bến Thành to kryty targ w centrum Ho Chi Minh. Obecną halę zbudowali francuscy wykonawcy Brossard et Mopin w latach 1912–1914, a wieża zegarowa nad jej południową bramą stała się symbolem miasta. Blisko 1500 stoisk sprzedaje żywność, tekstylia, pamiątki i artykuły gospodarstwa domowego.

Muzeum Sztuk Pięknych w Ho Chi Minh zajmuje trzy budynki, z których główny to willa zbudowana w latach 1929–1934 dla rodziny Hui Bon Hoa; muzeum przeniosło się tam w 1987 roku. Zbiory obejmują rzeźbę wietnamską oraz malarstwo olejne, na jedwabiu i laką, ludowe drzeworyty, ceramikę, sztukę buddyjską oraz zabytki kultur Czampy i Óc Eo.

Świątynia Mariamman przy ulicy Trương Định 45 w Ho Chi Minh to hinduistyczna świątynia bogini Mariamman, zbudowana na przełomie XIX i XX wieku przez tamilskich kupców z Indii. Nad wejściem wznosi się wieża bramna o wysokości około 12 metrów pokryta malowanymi figurami bóstw, a wzdłuż murów zewnętrznych stoją posągi bogiń.

Muzeum Historii w Ho Chi Minh otwarto 1 stycznia 1929 roku jako Musée Blanchard de la Brosse w budynku zaprojektowanym przez francuskiego architekta Auguste'a Delavala, a obecną nazwę otrzymało w 1979 roku. Galerie przedstawiają dzieje Wietnamu od prehistorii do dynastii Nguyễn, z brązami kultury Đông Sơn, znaleziskami z Óc Eo oraz czamską i khmerską rzeźbą kamienną.

Zoo i Ogród Botaniczny w Sajgonie zostały założone z polecenia admirała de La Grandière w 1864 roku i otwarte dla publiczności w 1869 roku. Na zacienionym terenie żyje około 590 zwierząt ze 125 gatunków, wśród nich żyrafy, białe tygrysy bengalskie i gibony, a rośnie około 1830 drzew i roślin, jest też ogród orchidei. Na terenie stoi również Muzeum Historii w Ho Chi Minh.

Pagodę Nefrytowego Cesarza przy ulicy Mai Thị Lựu 73 w Ho Chi Minh zbudował na początku XX wieku kantoński imigrant Lưu Minh jako salę taoistycznego Nefrytowego Cesarza. Wzniesiona z cegły, z dachem krytym dachówką i obsadzonym kolorowymi ceramicznymi figurami, od 1982 roku jest prowadzona przez mnichów buddyjskich, a w 1984 roku otrzymała nazwę Phước Hải Tự.

Kościół Tân Định, oficjalnie kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, to katolicki kościół parafialny przy ulicy Hai Bà Trưng w Ho Chi Minh, ukończony w 1876 roku. W przeważającej mierze neoromański, z elementami gotyckimi i renesansowymi, od 1957 roku jest pomalowany na różowo wewnątrz i na zewnątrz, stąd przydomek „różowy kościół”.

Świątynia Thiên Hậu, oficjalnie Sala Zgromadzeń Tuệ Thành, to świątynia bogini mórz Mazu, po wietnamsku Thiên Hậu, przy ulicy Nguyễn Trãi w Chợ Lớn. Społeczność kantońska zbudowała ją około 1760 roku i wielokrotnie odnawiała aż do 1916 roku. Porcelanowe figury na dachach przedstawiają sceny z chińskich legend, a na ołtarzu stoją trzy posągi bogini.

Targ Bình Tây to największy targ w Chợ Lớn, chińskiej dzielnicy Ho Chi Minh. Otwarto go w 1928 roku ze środków urodzonego w Chaozhou kupca Quách Đàma; zajmuje cały kwartał wokół centralnego dziedzińca, a nad główną bramą wznosi się wieża zegarowa. Renowację, która przywróciła pierwotne dachy kryte dachówką, zakończono w 2018 roku; ponad 1400 stoisk prowadzi głównie handel hurtowy.