Odkryj: Ho Chi Minh

Opera w Ho Chi Minh, nazywana też Operą Sajgońską lub Teatrem Miejskim, została ukończona w 1900 roku według projektu Félixa Oliviera, z fasadą nawiązującą do paryskiego Petit Palais. Od 1956 roku mieściła Zgromadzenie Narodowe Wietnamu Południowego, a w 1976 roku ponownie stała się teatrem. Dziś ma 500 miejsc i wystawia balet, operę i koncerty.

Muzeum Miasta Ho Chi Minh zajmuje dawny Pałac Gia Long, neoklasycystyczny budynek zaprojektowany przez Alfreda Foulhoux i ukończony w 1890 roku. Był rezydencją gubernatorów Kochinchiny, a w latach 1962–1963 prezydenta Ngô Đình Diệma. Jego galerie przedstawiają dziś historię Sajgonu i miasta Ho Chi Minh.

Muzeum Sztuk Pięknych w Ho Chi Minh zajmuje trzy budynki, z których główny to willa zbudowana w latach 1929–1934 dla rodziny Hui Bon Hoa; muzeum przeniosło się tam w 1987 roku. Zbiory obejmują rzeźbę wietnamską oraz malarstwo olejne, na jedwabiu i laką, ludowe drzeworyty, ceramikę, sztukę buddyjską oraz zabytki kultur Czampy i Óc Eo.

Świątynia Mariamman przy ulicy Trương Định 45 w Ho Chi Minh to hinduistyczna świątynia bogini Mariamman, zbudowana na przełomie XIX i XX wieku przez tamilskich kupców z Indii. Nad wejściem wznosi się wieża bramna o wysokości około 12 metrów pokryta malowanymi figurami bóstw, a wzdłuż murów zewnętrznych stoją posągi bogiń.

Muzeum Historii w Ho Chi Minh otwarto 1 stycznia 1929 roku jako Musée Blanchard de la Brosse w budynku zaprojektowanym przez francuskiego architekta Auguste'a Delavala, a obecną nazwę otrzymało w 1979 roku. Galerie przedstawiają dzieje Wietnamu od prehistorii do dynastii Nguyễn, z brązami kultury Đông Sơn, znaleziskami z Óc Eo oraz czamską i khmerską rzeźbą kamienną.

Pagodę Nefrytowego Cesarza przy ulicy Mai Thị Lựu 73 w Ho Chi Minh zbudował na początku XX wieku kantoński imigrant Lưu Minh jako salę taoistycznego Nefrytowego Cesarza. Wzniesiona z cegły, z dachem krytym dachówką i obsadzonym kolorowymi ceramicznymi figurami, od 1982 roku jest prowadzona przez mnichów buddyjskich, a w 1984 roku otrzymała nazwę Phước Hải Tự.

Kościół Tân Định, oficjalnie kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, to katolicki kościół parafialny przy ulicy Hai Bà Trưng w Ho Chi Minh, ukończony w 1876 roku. W przeważającej mierze neoromański, z elementami gotyckimi i renesansowymi, od 1957 roku jest pomalowany na różowo wewnątrz i na zewnątrz, stąd przydomek „różowy kościół”.

Świątynia Thiên Hậu, oficjalnie Sala Zgromadzeń Tuệ Thành, to świątynia bogini mórz Mazu, po wietnamsku Thiên Hậu, przy ulicy Nguyễn Trãi w Chợ Lớn. Społeczność kantońska zbudowała ją około 1760 roku i wielokrotnie odnawiała aż do 1916 roku. Porcelanowe figury na dachach przedstawiają sceny z chińskich legend, a na ołtarzu stoją trzy posągi bogini.