Odkryj: Moguncja

Budowę katedry w Moguncji rozpoczęto około 975 roku za arcybiskupa Willigisa i w dużej mierze ukończono do 1036 roku, po pożarze w dniu jej poświęcenia w 1009 roku. Zbudowana głównie w stylu romańskim z późniejszymi gotyckimi kaplicami, katedra z czerwonego piaskowca jest pod wezwaniem św. Marcina i należy do trzech Kaiserdome Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

Kościół św. Krzysztofa stoi obok katedry w Moguncji jako zachowana ruina. Zbudowany w stylu gotyckim w XIII i XIV wieku, był kościołem, w którym ochrzczono drukarza Johannesa Gutenberga. Alianckie bombardowanie zniszczyło dach i wnętrze w 1942 roku, pozostawiając tylko mury zewnętrzne i wieżę, utrzymywane dziś jako pomnik wojenny z małą kaplicą wewnątrz.

Sanktuarium Izydy i Magna Mater było rzymskim kompleksem kultowym zbudowanym w I wieku n.e. w Mogontiacum. Robotnicy budujący centrum handlowe Römerpassage odkryli je przypadkiem w 1999 roku; od 2003 roku odsłonięte mury są eksponowane na miejscu jako Taberna Archaeologica, do której prowadzi szklana kładka w podziemiach centrum.

Muzeum Gutenberga założono w 1900 roku; ma dwa egzemplarze Biblii Gutenberga oraz urządzenia drukarskie, czcionki i książki obejmujące historię pisma i druku. Od 2024 roku, gdy jego historyczna siedziba w pobliżu katedry została zamknięta na czas przebudowy, zbiory pokazywane są na wystawie tymczasowej w budynku Muzeum Przyrodniczego przy Reichklarastraße.

Kościół św. Szczepana stoi na najwyższym wzgórzu Moguncji; założył go arcybiskup Willigis około 990 roku, a obecny gotycki kościół halowy zbudowano mniej więcej w latach 1267–1340. W jego prezbiterium znajduje się dziewięć witraży w odcieniach błękitu, wykonanych przez Marca Chagalla w latach 1978–1985.

Zbiory Landesmuseum Mainz sięgają 1803 roku, gdy Napoleon i Jean-Antoine Chaptal podarowali miastu obrazy. Od 1937 roku mieszczące się w dawnych stajniach elektorskich, posiada dzieła od prehistorycznych figurek Wenus i rzeźby rzymskiej po barokowe wyposażenie wnętrz i malarstwo XIX i XX wieku, w tym prace Picassa i Hansa Baldunga Griena.

Cytadela w Moguncji wyrosła z wcześniejszej twierdzy Schweickhardtsburg i obecny czworoboczny kształt przybrała około 1655 roku za księcia-elektora Johanna Philippa von Schönborna; budynek komendanta dodano w 1696 roku. Na terenie, należącym dziś do miasta, znajdują się rzymski pomnik Drususstein i pozostałości średniowiecznego opactwa św. Jakuba.

Teatr rzymski w Moguncji był największym teatrem rzymskim na północ od Alp, o średnicy około 116 metrów i z miejscami dla mniej więcej 10 000 widzów. Zbudowany w rzymskim mieście Mogontiacum, po odkryciu podczas budowy kolei w 1884 roku pozostawał nierozpoznany aż do identyfikacji w 1914 roku; ruiny są dziś odsłonięte obok stacji Römisches Theater.