Odkryj: Nara

Pałac Heijō był rezydencją cesarską i siedzibą rządu w Narze, stolicy Japonii w latach 710–784. Jego odkopany teren, część obiektu światowego dziedzictwa Zabytki Starożytnej Nary, to otwarta łąka, na której zrekonstruowano Dawną Salę Audiencyjną (odbudowaną w 2010 roku), Bramę Suzaku i Ogród Pałacu Wschodniego.

Tōshōdai-ji to świątynia buddyjska w Narze, główna świątynia szkoły ritsu, założona w 759 roku przez chińskiego mnicha Jianzhena (Ganjina). Jej parterowy Złoty Pawilon z czterospadowym dachem krytym dachówką pochodzi z VIII wieku, a Sala Wykładowa to budynek przeniesiony z pałacu Heijō; oba stoją na żwirowym dziedzińcu wśród sosen.

Kōfuku-ji to świątynia buddyjska w centrum Nary, przeniesiona tu w 710 roku jako świątynia rodowa Fujiwarów i główna świątynia szkoły hossō. Jej Centralny Złoty Pawilon odbudowano w 2018 roku, w Muzeum Skarbów Narodowych prezentowane są posągi takie jak Ashura, a pięciokondygnacyjna pagoda z 1426 roku jest w remoncie do około 2033 roku.

Gangō-ji to świątynia buddyjska w dzielnicy Naramachi w Narze, następczyni Asuka-dery, jednej z pierwszych świątyń w Japonii, przeniesionej tu w 718 roku. Wielka świątynia w większości przepadła w średniowieczu; zachowane Główny Pawilon i Sala Zen wciąż mają dachówki z Asuka-dery i należą do Zabytków Starożytnej Nary.

Yakushi-ji to świątynia buddyjska w Narze, główna świątynia szkoły hossō, założona przez cesarza Tenmu w 680 roku i przeniesiona do Nary na początku VIII wieku. Jej Wschodnia Pagoda z 730 roku jest jedynym oryginalnym budynkiem; cynobrowy Złoty Pawilon i Zachodnią Pagodę odbudowano w latach 70. i 80. XX wieku, a w Złotym Pawilonie znajduje się brązowa triada Yakushi.

Muzeum Narodowe w Narze, otwarte w 1895 roku w parku Nara, gromadzi sztukę buddyjską: rzeźbę, malarstwo, kaligrafię i przedmioty rytualne. Jego pierwotny pawilon w stylu zachodnim projektu Katayamy Tōkumy jest zamknięty z powodu renowacji do około wiosny 2028 roku; wystawy, w tym coroczna jesienna wystawa skarbów Shōsō-in, odbywają się w Nowym Skrzydle Wschodnim i Zachodnim.

Isui-en to japoński ogród spacerowy w Narze, obok Tōdai-ji, złożony z dwóch ogrodów: przedniego z XVII wieku i większego tylnego, założonego w epoce Meiji. Stawy, kamienie do przechodzenia i trawniki „zapożyczają” widok na Wielką Bramę Południową Tōdai-ji i górę Wakakusa, a na terenie stoi Muzeum Sztuki Neiraku.

Tōdai-ji to świątynia buddyjska w Narze założona w VIII wieku za panowania cesarza Shōmu; jej Wielki Budda został poświęcony w 752 roku. W Pawilonie Wielkiego Buddy, odbudowanym w 1709 roku, stoi brązowy posąg Buddy Wairoczany o wysokości około 15 metrów; na rozległym terenie znajdują się też brama Nandaimon, pawilon Nigatsu-dō i muzeum świątyni.

Kasuga-taisha to chram sintoistyczny w Narze, założony w 768 roku dla rodu Fujiwara u stóp świętej góry Mikasa. Jego cynobrowe pawilony z dachami z kory cyprysowej stoją w starym lesie, a prowadzą do nich ścieżki obstawione kamiennymi latarniami; wraz z brązowymi latarniami w korytarzach jest ich około 3000. Do chramu należą muzeum i Ogród Botaniczny Man'yō.