Odkryj: Oviedo

Klasztor San Pelayo to klasztor benedyktynek obok katedry w Oviedo. Ufundował go król Alfons II, a pod wezwaniem św. Pelagiusza jest od 994 roku, gdy przybyły tu jego relikwie. Obecne budynki, z długą kamienną fasadą nad trzema arkadami, pochodzą głównie z przebudowy po XVI wieku. Kościół jest otwarty podczas nabożeństw; klauzura nie jest dostępna.

Klasztor San Vicente, za absydą katedry w Oviedo, wywodzi się z kościoła założonego w 761 roku, związanego z początkami miasta. Jego XVI-wieczny krużganek i otaczające go budynki klasztorne od 1952 roku mieszczą Muzeum Archeologiczne Asturii, które pokazuje znaleziska od prehistorii po średniowiecze.

Katedra w Oviedo, pod wezwaniem San Salvador, stoi tam, gdzie król Fruela I założył kościół w 781 roku. Gotycki budynek rozpoczęto w 1388 roku, a wieżę ukończono w XVI wieku. Zwiedzanie obejmuje nawę, krużganek, muzeum kościelne i Cámara Santa, IX-wieczną kaplicę, w której przechowywane są relikwie i dwa wysadzane klejnotami krzyże królów Asturii.

Kościół San Tirso stoi obok katedry w Oviedo; założono go za króla Alfonsa II pod koniec VIII wieku, podobno przez jego architekta Tiodę. Pożar w 1521 roku i późniejsza przebudowa pozostawiły niewiele z pierwszego kościoła; najważniejszym zachowanym elementem jest przedromańskie potrójne okno we wschodniej ścianie. Wciąż służy jako kościół parafialny.

La Foncalada to publiczna fontanna zbudowana nad źródłem poza dawnymi murami Oviedo w IX wieku, za panowania królów Asturii. Mały sklepiony kamienny domek wieńczy Krzyż Zwycięstwa, a poniżej znajdują się łacińskie inskrypcje. To jedna z nielicznych wciąż stojących wczesnośredniowiecznych budowli cywilnych do użytku publicznego i część obiektu UNESCO.

Kościół San Isidoro el Real przy Plaza de la Constitución w Oviedo zbudowano w latach 1578–1681 jako jezuicki kościół San Matías. Parafia San Isidoro, założona około 1200 roku, przeniosła się do niego w 1770 roku. Jego kamienna fasada z wysoką dzwonnicą zwrócona jest ku ratuszowi, a we wnętrzu znajdują się barokowe ołtarze i grób biskupa Martína Carrillo.

Plaza de la Escandalera to plac w centrum Oviedo między starym miastem a XIX-wiecznymi ulicami handlowymi, obok parku Campo de San Francisco. Jego północną stronę wypełnia Casa Conde, eklektyczny budynek z 1904 roku z dachem mansardowym. Na placu są fontanna, brązowe posągi kuców asturyjskich i rzeźba Fernanda Botero „La Maternidad”.

San Julián de los Prados, zwany też Santullano, to kościół zbudowany około 830 roku dla króla Asturii Alfonsa II przez jego nadwornego architekta Tiodę. Ma nawę główną i dwie boczne, wysoki transept i trzy kaplice we wschodniej części. Wewnątrz zachowały się malowidła ścienne przedstawiające malowaną architekturę na sposób rzymski. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego zabytki Asturii.

Bazylika San Juan el Real to kościół parafialny w centrum Oviedo, zbudowany w latach 1912–1915 według projektu architekta Luisa Bellido w miejscu starszego kościoła rozebranego w 1882 roku. Ma plan krzyża łacińskiego z kaplicami bocznymi i kopułę za fasadą z dwiema wieżami. W 1923 roku ślub wziął tu Francisco Franco, a w 2014 roku kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej.

Santa María del Naranco zbudowano jako pałac dla króla Asturii Ramiro I na zboczu góry Naranco nad Oviedo i ukończono w 842 roku; w XII wieku stała się kościołem. Dwukondygnacyjna kamienna budowla ma na górze salę ze sklepieniem kolebkowym i otwartymi loggiami na obu końcach. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO i zwiedza się ją z przewodnikiem.

San Miguel de Lillo to kościół na górze Naranco zbudowany dla króla Ramiro I i konsekrowany w 848 roku, około 100 metrów od Santa María del Naranco. Stoi tylko jego zachodnia część, reszta zawaliła się w XII lub XIII wieku. Zachowały się rzeźbione kamienne węgary wejścia i okna wycięte z jednolitych płyt kamiennych. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.