Odkryj: Oviedo

Klasztor San Pelayo to klasztor benedyktynek obok katedry w Oviedo. Ufundował go król Alfons II, a pod wezwaniem św. Pelagiusza jest od 994 roku, gdy przybyły tu jego relikwie. Obecne budynki, z długą kamienną fasadą nad trzema arkadami, pochodzą głównie z przebudowy po XVI wieku. Kościół jest otwarty podczas nabożeństw; klauzura nie jest dostępna.

Katedra w Oviedo, pod wezwaniem San Salvador, stoi tam, gdzie król Fruela I założył kościół w 781 roku. Gotycki budynek rozpoczęto w 1388 roku, a wieżę ukończono w XVI wieku. Zwiedzanie obejmuje nawę, krużganek, muzeum kościelne i Cámara Santa, IX-wieczną kaplicę, w której przechowywane są relikwie i dwa wysadzane klejnotami krzyże królów Asturii.

Kościół San Tirso stoi obok katedry w Oviedo; założono go za króla Alfonsa II pod koniec VIII wieku, podobno przez jego architekta Tiodę. Pożar w 1521 roku i późniejsza przebudowa pozostawiły niewiele z pierwszego kościoła; najważniejszym zachowanym elementem jest przedromańskie potrójne okno we wschodniej ścianie. Wciąż służy jako kościół parafialny.

Kościół San Isidoro el Real przy Plaza de la Constitución w Oviedo zbudowano w latach 1578–1681 jako jezuicki kościół San Matías. Parafia San Isidoro, założona około 1200 roku, przeniosła się do niego w 1770 roku. Jego kamienna fasada z wysoką dzwonnicą zwrócona jest ku ratuszowi, a we wnętrzu znajdują się barokowe ołtarze i grób biskupa Martína Carrillo.

San Julián de los Prados, zwany też Santullano, to kościół zbudowany około 830 roku dla króla Asturii Alfonsa II przez jego nadwornego architekta Tiodę. Ma nawę główną i dwie boczne, wysoki transept i trzy kaplice we wschodniej części. Wewnątrz zachowały się malowidła ścienne przedstawiające malowaną architekturę na sposób rzymski. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego zabytki Asturii.

Bazylika San Juan el Real to kościół parafialny w centrum Oviedo, zbudowany w latach 1912–1915 według projektu architekta Luisa Bellido w miejscu starszego kościoła rozebranego w 1882 roku. Ma plan krzyża łacińskiego z kaplicami bocznymi i kopułę za fasadą z dwiema wieżami. W 1923 roku ślub wziął tu Francisco Franco, a w 2014 roku kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej.

San Miguel de Lillo to kościół na górze Naranco zbudowany dla króla Ramiro I i konsekrowany w 848 roku, około 100 metrów od Santa María del Naranco. Stoi tylko jego zachodnia część, reszta zawaliła się w XII lub XIII wieku. Zachowały się rzeźbione kamienne węgary wejścia i okna wycięte z jednolitych płyt kamiennych. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.