Odkryj: Sant Cugat del Vallès

Cal Gerrer to dom-muzeum w dawnej fabryce ceramiki Arpí, budynku z połowy XIX wieku obok klasztoru Sant Cugat, którego fasadę zdobią wykonane na miejscu wyroby. Fundacja Cabanas odrestaurowała go w latach 2006–2015; pokazuje ceramikę Arpí, prace braci Cabanas-Alibau, kolekcję poświęconą Marilyn Monroe i taras na dachu.

Muzeum Komiksu i Ilustracji zostało otwarte w 2019 roku w trzykondygnacyjnym budynku z połowy XIX wieku przy Plaça de Pep Ventura, w którym niegdyś mieściło się Ateneu de Sant Cugat. Założone prywatnie przez kolekcjonerów José Luisa Villanuevę i Paca Baenę, przedstawia hiszpański komiks od 1865 do 2000 roku na podstawie czasopism, oryginalnych plansz i ilustracji.

Gaudí Experiència to centrum wystawowe poświęcone architektowi Antoniemu Gaudíemu przy Carrer de Larrard, około 100 metrów od Parku Güell, otwarte w 2012 roku. Główną atrakcją jest dziesięciominutowy film 4D, a obok niego duże ekrany dotykowe o jego życiu i twórczości oraz makiety Parku Güell i niezrealizowanego Hotelu Attraction w Nowym Jorku.

Muzeum Tàpiesa to muzeum sztuki założone w 1984 roku przez malarza Antoniego Tàpiesa i otwarte w 1990 roku w dawnym wydawnictwie Montaner i Simon, wczesnym modernistycznym budynku z cegły i żelaza projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Dach wieńczy duża rzeźba Tàpiesa z drutu, a galerie pokazują jego prace obok wystaw czasowych.

Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie (MACBA) stoi przy Plaça dels Àngels w El Raval, w białym budynku z długą przeszkloną fasadą, zaprojektowanym przez amerykańskiego architekta Richarda Meiera i otwartym w 1995 roku. Galerie pokazują kolekcję sztuki od połowy XX wieku wraz ze zmieniającymi się wystawami czasowymi.

Muzeum Erotyki w Barcelonie zajmuje wyższe piętro budynku przy La Rambli, naprzeciwko targu Boqueria, i zostało otwarte w 1997 roku jako pierwsze w Hiszpanii muzeum sztuki erotycznej. Jego kolekcja liczy około 800 obiektów, w tym rzeźby, obrazy i grafiki z różnych kultur, fotografie oraz filmy zamówione przez króla Alfonsa XIII.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

Muzeum Historii Barcelony, MUHBA, przedstawia dzieje miasta od rzymskiego Barcino do dziś. Jego główna siedziba przy Plaça del Rei, otwarta w 1943 roku, prowadzi pod ziemią przez odkopane ulice i warsztaty rzymskiego miasta, a następnie do średniowiecznego pałacu królewskiego z Saló del Tinell i kaplicą św. Agaty.

Europejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MEAM) to prywatne muzeum współczesnej sztuki figuratywnej w Palau Gomis, pałacu w pobliżu Museu Picasso w dzielnicy La Ribera, przebudowanym w 1792 roku dla kupca tekstylnego Gomisa. Otwarte w 2011 roku przez Fundación de las Artes y los Artistas, pokazuje rzeźbę XX wieku oraz figuratywne malarstwo i rzeźbę XXI wieku.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

Poble Espanyol to skansen architektury na Montjuïc, zbudowany na Wystawę Międzynarodową w Barcelonie w 1929 roku. Jego 117 budynków w skali 1:1 odtwarza ulice, place i domy z różnych regionów Hiszpanii, a dziś mieszczą się w nich warsztaty rzemieślnicze, restauracje i muzeum sztuki współczesnej Fran Daurel.

Narodowe Muzeum Sztuki Katalonii (Museu Nacional d'Art de Catalunya) zajmuje Palau Nacional na Montjuïc, zwieńczony kopułą pałac zbudowany na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku. Kolekcja obejmuje romańskie malowidła ścienne przeniesione z kościołów w Pirenejach, sztukę gotycką, renesansową i barokową aż po kataloński modernizm i noucentisme początku XX wieku.

Muzeum Figur Woskowych w Barcelonie zajmuje dawny budynek banku z 1873 roku przy Passatge de la Banca, u dolnego końca La Rambli, a jako muzeum figur woskowych działa od 1973 roku. Ponownie otwarte po gruntownym remoncie w grudniu 2020 roku, pokazuje ponad 150 postaci prawdziwych i fikcyjnych w 28 scenografiach.

Fundació Joan Miró to muzeum sztuki nowoczesnej na Montjuïc, utworzone przez Joana Miró i otwarte w 1975 roku w białym budynku z dziedzińcami i tarasami na dachu, zaprojektowanym przez jego przyjaciela Josepa Lluísa Serta. Ma dużą kolekcję obrazów, rzeźb, gobelinów i rysunków Miró, a Espai 13 pokazuje prace młodych artystów.

Muzeum Historii Katalonii zostało otwarte w 1996 roku w Palau de Mar, XIX-wiecznym ceglanym magazynie w Port Vell, ostatnim budynku zachowanym z dawnego portu przemysłowego Barcelony. Wystawa stała na drugim i trzecim piętrze przedstawia historię Katalonii od prehistorii do dziś, a na pierwszym piętrze odbywają się wystawy czasowe.

Muzeum Morskie w Barcelonie zajmuje Drassanes Reials, gotyckie stocznie królewskie zbudowane między końcem XIII a końcem XIV wieku do budowy galer dla królów Aragonii. Pod długimi kamiennymi łukami pokazuje modele statków, przyrządy nawigacyjne, mapy i łodzie, a w porcie utrzymuje na wodzie szkuner Santa Eulàlia.

Muzeum Olimpijskie i Sportu im. Joana Antonia Samarancha zostało otwarte w 2007 roku na Montjuïc, naprzeciwko Stadionu Olimpijskiego im. Lluísa Companysa, a obecną nazwę nosi od 2010 roku. Prowadzone przez Barcelońską Fundację Olimpijską, przedstawia igrzyska olimpijskie i igrzyska w Barcelonie w 1992 roku, sport w różnych cywilizacjach oraz sport osób z niepełnosprawnościami, z interaktywnymi prezentacjami multimedialnymi.