Odkryj: Sant Cugat del Vallès

Łuk Triumfalny to łuk pamiątkowy z czerwonej cegły w stylu neomudéjar, zaprojektowany przez Josepa Vilasecę i Casanovasa jako główne wejście na Wystawę Światową w Barcelonie w 1888 roku. Przecina promenadę Passeig de Lluís Companys prowadzącą do Parc de la Ciutadella, a na jego frontowym fryzie widnieje płaskorzeźba Josepa Reynésa „Barcelona wita narody”.

Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie (MACBA) stoi przy Plaça dels Àngels w El Raval, w białym budynku z długą przeszkloną fasadą, zaprojektowanym przez amerykańskiego architekta Richarda Meiera i otwartym w 1995 roku. Galerie pokazują kolekcję sztuki od połowy XX wieku wraz ze zmieniającymi się wystawami czasowymi.

Palau de la Música Catalana to sala koncertowa w dzielnicy Sant Pere, zaprojektowana przez Lluísa Domènecha i Montanera i zbudowana w latach 1905–1908 dla towarzystwa chóralnego Orfeó Català. Ceglaną fasadę zdobią kolumny pokryte mozaiką i rzeźby, a widownię oświetla witrażowy świetlik; w dzień odbywa się zwiedzanie z przewodnikiem, a wieczorem koncerty.

Plaça d'Espanya to duży okrągły plac u stóp Montjuïc, wytyczony na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku. Na jego środku stoi fontanna zaprojektowana przez Josepa Marię Jujola z rzeźbami Miquela Blaya, a dwie 47-metrowe Wieże Weneckie wyznaczają aleję prowadzącą do Palau Nacional. Po północnej stronie stoi dawna arena walk byków Arenas.

La Boqueria, oficjalnie Mercat de Sant Josep, to duży kryty targ spożywczy przy La Rambli w dzielnicy Ciutat Vella. Targ w tym miejscu odnotowano już w 1217 roku; obecną halę otwarto w 1853 roku, a metalowy dach otrzymała w 1914 roku. Stoiska oferują owoce, warzywa, ryby, mięso, sery i przyprawy, a przy kilku ladach można zjeść.

Muzeum Erotyki w Barcelonie zajmuje wyższe piętro budynku przy La Rambli, naprzeciwko targu Boqueria, i zostało otwarte w 1997 roku jako pierwsze w Hiszpanii muzeum sztuki erotycznej. Jego kolekcja liczy około 800 obiektów, w tym rzeźby, obrazy i grafiki z różnych kultur, fotografie oraz filmy zamówione przez króla Alfonsa XIII.

Katedra w Barcelonie, pod wezwaniem Świętego Krzyża i św. Eulalii, jest siedzibą arcybiskupa Barcelony w Dzielnicy Gotyckiej. Powstała głównie między XIII a XV wiekiem, a neogotycką fasadę główną otrzymała pod koniec XIX wieku. W krypcie spoczywają relikwie św. Eulalii, a krużganek, ukończony w 1448 roku, otacza Font de les Oques.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

La Rambla to obsadzona drzewami promenada dla pieszych, ciągnąca się przez 1,2 km od Plaça de Catalunya do Pomnika Kolumba w Port Vell, między Barri Gòtic a El Raval. Składa się z kilku krótszych odcinków, każdy o własnej nazwie, i prowadzi obok targu Boqueria, opery Liceu, stoisk z kwiatami i kawiarnianych ogródków.

Muzeum Historii Barcelony, MUHBA, przedstawia dzieje miasta od rzymskiego Barcino do dziś. Jego główna siedziba przy Plaça del Rei, otwarta w 1943 roku, prowadzi pod ziemią przez odkopane ulice i warsztaty rzymskiego miasta, a następnie do średniowiecznego pałacu królewskiego z Saló del Tinell i kaplicą św. Agaty.

Dawna Synagoga w Barcelonie to niewielki kamienny budynek przy Carrer de Marlet w Call, średniowiecznej dzielnicy żydowskiej, uznany za jej główną synagogę, która przestała działać po pogromie w 1391 roku. Kupiony przez Miguela Iaffę w 1995 roku i odrestaurowany przez Associació Call de Barcelona, został udostępniony zwiedzającym w 2002 roku jako synagoga i małe muzeum.

Europejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MEAM) to prywatne muzeum współczesnej sztuki figuratywnej w Palau Gomis, pałacu w pobliżu Museu Picasso w dzielnicy La Ribera, przebudowanym w 1792 roku dla kupca tekstylnego Gomisa. Otwarte w 2011 roku przez Fundación de las Artes y los Artistas, pokazuje rzeźbę XX wieku oraz figuratywne malarstwo i rzeźbę XXI wieku.

Pawilon Barceloński to rekonstrukcja Pawilonu Niemieckiego, który Ludwig Mies van der Rohe i Lilly Reich zaprojektowali na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku na Montjuïc. Oryginał rozebrano w 1930 roku, a odbudowano w 1986 roku; jego cienki płaski dach, ściany z marmuru, onyksu i trawertynu oraz płytkie baseny pokazywane są wraz z zaprojektowanymi dla niego fotelami Barcelona.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

Magiczna Fontanna na Montjuïc to iluminowana fontanna zaprojektowana przez Carlesa Buïgasa na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku, u wylotu Avinguda de la Reina Maria Cristina poniżej Palau Nacional. W wyznaczone wieczory odbywają się pokazy strumieni wody, kolorowego światła i muzyki, a przez trzy koncentryczne baseny przepływa około 2600 litrów wody na sekundę.

Poble Espanyol to skansen architektury na Montjuïc, zbudowany na Wystawę Międzynarodową w Barcelonie w 1929 roku. Jego 117 budynków w skali 1:1 odtwarza ulice, place i domy z różnych regionów Hiszpanii, a dziś mieszczą się w nich warsztaty rzemieślnicze, restauracje i muzeum sztuki współczesnej Fran Daurel.

Gran Teatre del Liceu to barcelońska opera przy La Rambli, działająca pod tym adresem od 1847 roku. Zniszczona przez pożar w 1861 roku i ponownie w 1994 roku, za każdym razem była odbudowywana; ponownie otwarto ją w 1999 roku. Wystawia opery, balety i koncerty i ma własną orkiestrę symfoniczną, chór i konserwatorium muzyczne.

Palau Dalmases to szlachecka kamienica przy Carrer de Montcada w La Ribera, odbudowywana od 1698 roku dla kupca Paua Dalmasesa po tym, jak oblężenie w 1697 roku obróciło ją w ruinę. Na dziedzińcu zachowały się barokowe otwarte schody z kolumnami salomońskimi i rzeźbiony fryz przedstawiający porwanie Europy i rydwan Neptuna. Dziś kilka razy dziennie odbywają się tu pokazy flamenco.

Park Ciutadella (Parc de la Ciutadella) to 31-hektarowy park na skraju Ciutat Vella, zakładany od 1872 roku według planów Josepa Fontserègo na miejscu XVIII-wiecznej cytadeli wojskowej, a później wykorzystany na Wystawę Światową w 1888 roku. Znajdują się w nim staw z łódkami, monumentalna fontanna Cascada, Parlament Katalonii, zoo w Barcelonie i kilka XIX-wiecznych budynków.

Los Tarantos to tablao flamenco przy Plaça Reial w Dzielnicy Gotyckiej w Barcelonie, otwarte w 1963 roku przez Martę Vilardell i nazwane od stylu flamenco tarantos oraz filmu „Los Tarantos”, kręconego w mieście. Występowali tu Antonio Gades i Maruja Garrido; dziś wystawia krótkie, około 40-minutowe spektakle, kilka każdego wieczoru.