Odkryj: Taichung

Park Taichung to najstarszy park miasta, założony w 1903 roku w okresie panowania japońskiego w Północnej Dzielnicy i wpisany na listę zabytków miejskich w 1999 roku. Wokół sztucznego jeziora stoją Pawilon nad Jeziorem z podwójnym dachem, zbudowany w 1908 roku na otwarcie kolei zachodniego wybrzeża, łukowe mosty i pozostałości dawnej świątyni sintoistycznej Taichung.

Muzeum Literatury w Taichung zajmuje zespół policyjnych domów mieszkalnych z czasów japońskich w Zachodniej Dzielnicy, ukończonych w 1932 roku i wpisanych do rejestru zabytków w 2009 roku. W sześciu odrestaurowanych drewnianych budynkach mieszczą się wystawy o pisarzach i stowarzyszeniach literackich Taichung, sala literatury dziecięcej i sale wykładowe, położone w małym parku literackim.

Świątynię Konfucjusza w Północnej Dzielnicy wzniesiono w latach 1972–1976 w stylu dynastii Song, według układu świątyni Konfucjusza w Qufu. Sala Dacheng, bramy i sale boczne stoją na otoczonym murem terenie o powierzchni około dwóch hektarów, gdzie miasto co roku obchodzi uroczyście urodziny Konfucjusza.

Narodowe Tajwańskie Muzeum Sztuk Pięknych to narodowe muzeum sztuki w Zachodniej Dzielnicy Taichung, otwarte w 1988 roku i ponownie w 2004 roku po naprawie szkód wyrządzonych przez trzęsienie ziemi Jiji w 1999 roku. Jego kolekcja obejmuje nowoczesną i współczesną sztukę tajwańską, prezentowaną na zmieniających się wystawach, a wokół budynku rozciąga się park rzeźby.

Świątynia Lecheng we Wschodniej Dzielnicy Taichung to świątynia Mazu założona w 1753 roku przez osadników z rodu Lin, którzy przywieźli posąg bogini z Meizhou. Główna sala pochodzi z 1924 roku, a sala frontowa z 1929 roku; obie są dziełem mistrza ciesielskiego Chen Ying-bina. Co roku w trzecim miesiącu księżycowym jej Mazu wyrusza na pielgrzymkę przez osiemnaście wiosek.

Narodowe Muzeum Nauk Przyrodniczych to muzeum narodowe w Północnej Dzielnicy Taichung, otwierane etapami od 1986 roku według planów opracowanych pod kierunkiem architekta Han Pao-teha. Kompleks obejmuje Centrum Nauki, Salę Nauk o Życiu, Salę Kultur Ludzkich, Salę Środowiska Globalnego i Teatr Kosmiczny, a także ogród botaniczny i dużą szklarnię.

Teatr Narodowy w Taichung to centrum sztuk scenicznych w dzielnicy Xitun, zaprojektowane przez japońskiego architekta Toyo Ito wraz z inżynierem Cecilem Balmondem i otwarte w 2016 roku. Zakrzywione betonowe ściany tworzą przypominające jaskinie foyer i przejścia wokół trzech widowni, a części ogólnodostępne i ogród na dachu są otwarte także poza spektaklami.

Tęczowa Wioska to dawne osiedle rodzin wojskowych w dzielnicy Nantun w Taichung, którego ostatnie domy od 2008 roku malował weteran Huang Yung-fu, pokrywając je jaskrawymi ptakami, zwierzętami i postaciami. Uratowana przed rozbiórką po kampanii studentów w 2010 roku, jest utrzymywana przez miasto jako mały park sztuki wokół pomalowanych domów i uliczek.

Rezydencja Jukuiju to dwukondygnacyjny dom w dzielnicy Wuri, na południowy zachód od centrum Taichung, zbudowany na początku XX wieku dla miejscowego kupca Chen Shaozonga. Łączy tradycyjny układ z dziedzińcem otoczonym z trzech stron z barokowymi arkadami, kolumnami i szczytami; od 2012 roku jest zabytkiem miejskim, odrestaurowanym w 2020 roku.

Rezydencja i ogród rodu Lin w Wufeng, na południe od centrum Taichung, były siedzibą jednego z czołowych rodów Tajwanu w epoce Qing. Część Dolnej Rezydencji udostępniona zwiedzającym obejmuje Gongbaodi, rezydencję urzędnika rozpoczętą w 1858 roku, Wielką Salę Kwiatową z lat 1890–1894 ze sceną operową w stylu Fuzhou oraz odbudowany kryty strzechą Caocuo.